พัฒนาตนเองในด้านวิชาชีพ

พัฒนาในด้านความรู้

พัฒนาในด้านอารมณ์

พัฒนาในด้านเทคนิควิธี

ก. การรู้จักและเข้าใจตนเอง

ข. สํารวจตนเอง

ค. การปรับปรุงตนเอง

ง. การเข้าใจสังคม

2

4

6

8

อารมณ์ จิตใจ

ผิวพรรณ

ดูแลสุขภาพ

การแต่งกาย

ความรู้สึกนึกคิด

จิตใจ

กริยาท่าทาง

อารมณ์

ทำให้มีบุคลิกภาพที่ไม่มีความซื่อสัตย์และความเที่ยงตรง

.ทำให้ง่ายต่อการจดจำและเข้าใจบุคคล เพราะบุคลิกภาพเป็นของตัวเอง

เป็นแบบฉบับที่นำไปเป็นตัวอย่างได้ เพราะบุคลิกภาพเป็นเอกลักษณ์เฉพาะ

ทำให้มีความมั่นใจในตนเอง บุคคลที่มีบุคลิกภาพดี

4

7

6

8

5

6

9

7

การฝึกตนเอง

การไม่ประเมินผลตนเอง

การวิเคราะห์ตนเอง

การปรับปรุงตนเอง

3

4

5

6

การดื่มน้ำ

การเดิน

กริยามารยาท

การแต่งกาย

มือทั้ง 2 ประสานหรือประกบกันไว้บนตัก ก้มหน้าเล็กน้อย

นั่งพับเพียบเก็บปลายเท้าให้เรียบร้อย นั่งตัวตรง

เมื่อผู้ใหญ่เจรจาด้วย ให้โน้มตัวลงเล็กน้อย

เจรจาด้วยคำหยาบคาย

พูดจาให้ชัดถ้อยชัดคำไม่พูดเร็ว หรือพูดช้าเกินไป

พูดข่มขู่ให้ผู้อื่นเกรงกลัว

พูดให้ถูกต้องเหมาะสมกับกาลเทศะและบุคคล

พูดจาให้นุ่มนวลอ่อนหวาน ลงท้ายด้วยคาว่า “ครับ” หรือ “ค่ะ”

ดื่มน้ำขณะมีอาหารอยู่ในปาก

เคี้ยวอาหารให้เกิดเสียงดัง

ไม่รับประทานอาหารมูมมาม เลอะเทอะ เปรอะเปื้อน

ส่งเสียงดังขณะรับประทานอาหาร

การพัฒนามนุษยสัมพันธ์

การพัฒนาความจำ

การพัฒนาลักษณะนิสัยที่ดี

การพัฒนาบุคลิกภาพภายนอก – ภายใน

3

4

5

6

จรรยาบรรณต่อผู้ร่วมประกอบวิชาชีพ

จรรยาบรรณต่อผู้รับบริการ

จรรยาบรรณต่อวิชาชีพ

จรรยาบรรณต่อตนเอง

นักเรียนได้ทำกิจกรรมการเรียนที่หลากหลาย

ได้ฝึกทักษะการเรียนรู้แบบใหม่ ๆ อยู่เสมอ

เรียนรู้ได้ทันต่อเหตุการณ์ทางเศรษฐกิจและสังคม

ถูกทุกข้อ

ครูจงใจ รับฟังปัญหาของศิษย์และให้ความช่วยเหลือศิษย์

ครูสุกใส ศึกษาค้นคว้า ริเริ่มสร้างสรรค์ความรู้ใหม่ที่เกี่ยวกับวิชาชีพอยู่เสมอ

ครูน้ำอ้อย รู้ข้อด้อยของตนจึงบอกกล่าวให้นักเรียนยอมรับ

ครูอริยา ยอมรับเข้าใจตนเองว่ามีบุคลิกกระฉับกระเฉง