Ang tiktak ng oras, tila tanikalang hindi mapatid-patid.

Sila'y mga walang malay na di' iginalang ng bangis at dahas.

Bayan, kasalanan ko ba ang magtanggol sa mga api?

Pagkatapos ng pampagana, Bubungisngis ang aming mesa.

Tulad ng salamin ang aming buhay.

Tugtog ko ay ikaw.

O, bulaklak na aking sinisinta, narito ako, tulungan mo ako!

Para siyang kidlat na biglang nawala

Nabilanggo ang makata dahil sa pagtatanggol sa mga nag-aapi sa mga manggagawa't magbubukid.

Matindi ang sama ng loob ng makata dahil sa pinagbabawalan siyang madalaw ng kaniyang asawa, kasama, kaibigan, at kapatid.

Nabilanggo ang makata dahil ibig niyang ibagsak ang pamahalaan at magkagulo ang bayan.

Sinasabi ng makata na kahit ibilanggo siya ay hindi pa rin siya mapipigilang magsalita sa mga katiwaliang nangyayari sa pamahalaan.

Maraming nakasama ang makata sa bilangguan na tulad niya ay walang kasalanan.

Naniniwala ang makata na marami siyang kakampi at kaisa sa ipinaglalaban niya at darating ang araw na makalalaya ang bayan laban sa mga mapang-abusong dayuhan.

Maganda ang pakikitungo ng mga guwardiya sa mga bilanggong nakapiit sa bilangguan.

Natatakot na mag-alsa ang taong bayan dahil madadamay ang kanilang pamilya.

Handang mamatay ang makata sa pagtatanggol sa bayan upang hindi tayo maging alipin ng mga dayuan sa sarili nating bayan.

Maayos ang pamamalakad ng mga dayuhan kaya umuunlad daw ang ating bayan.

Sa simbahan, na isang lugar na banal, ay maraming buwitreng naglisaw.