ลอยคอชูหนังสือดื้อเข้ามา

ผุดโผล่โงหน้ายึดแคมเรือ

เข้าตรงบโทนอ้นต้นกัญญา

เพื่อนโขกลงด้วยกะลาว่าผีเสื้อ

ฝันว่าพลัดไปในไพรเถื่อน

เลื่อนเปื้อนไม่รู้ที่จะกลับหลัง

ลดเลี้ยวเที่ยงหลงในดงรัง

ยังมีพยัคฆ์ร้ายมาราวี

ถ้ารักใหม่ก็ไปอยู่กับอ้ายช้าง

ถ้ารักเก่าเข้าข้างอ้ายขุนแผน

อย่าเวียนวนไปให้คนมันหมิ่นแคลน

ถ้าแม้นมึงรักไหนให้ว่ามา

เร่งเร็วเหวยพระยายมราช

ไปฟันฟาดเสียให้มันเป็นผี

อกเอาขวานผ่าอย่าปราณี

อย่าให้มีโลหิตติดดินกู

จะใคร่ถีบขุนช้างที่กลางตัว

นึกกลัวจะถูกแม่วันทองนั่น

พลางนั่งลงนอบนบอภิวันท์

สะอื้นอั้นอกแค้นน้ำตาคลอ

ใส่ดาลบ้านช่องกองไฟรอบ

พ่อช่างลอบเข้ามากะไรได้

อาจองทะนงตัวไม่กลัวภัย

นี่พ่อใช้ฤๅว่าเจ้ามาเอง

ทุกวันนี้ลูกชายสบายยศ

พร้อมหมดเมียมิ่งก็มีสอง

มีบ่าวไพร่ใช้สอยทั้งเงินทอง

พี่น้องข้างพ่อก็บริบูรณ์

จึงว่าอนิจจาลูกมารับ

แม่ยังกลับทัดทานเป็นหนักหนา

เหมือนไม่มีรักใคร่ในลูกยา

อุตส่าห์มารับแล้วยังมิไป

พลางเรียกหาข้าไทอยู่ว้าวุ่น

อีอุ่นอีอิ่มอีฉิมอีสอน

อีมีอีมาอีสาคร

นิ่งนอนไยหวามาหากู

ใช่ที่ใช่ทางวางเข้ามา

ฤๅอ้ายช้างเป็นบ้ากระมังนี่

เฮ้ยใครรับฟ้องของมันที

ตีเสียสามสิบจึงปล่อยไป

ว่าตั้งแต่วันนี้สืบต่อไป

หน้าที่ของผู้ใดให้รักษา

ถ้าประมาทราชการไม่นำพา

ปล่อยให้ใครเข้ามาในล้อมวง

ลดตัวลงนั่งข้างวันทอง

เตือนต้องด้วยความเสน่หา

สั่นปลุกลุกขึ้นเถิดน้องอา

พี่มาหาแล้วอย่านอนเลย

โอ้เจ้าแก้วแววตาของพี่เอ๋ย

เจ้าหลับใหลกะไรเลยเป็นหนักหนา

ดังนิ่มน้องหมองใจไม่นำพา

ฤๅขัดเคืองคิดว่าพี่ทอดทิ้ง

ถึงตัวไปใจยังนับอยู่ว่าผัว

น้องนี้กลัวบาปทับเมื่อดับจิต

หญิงเดียวชายครองเป็นสองมิตร

ถ้ามิปลิดเสียให้เปลื้องไม่ตามใจ