กลอนสี่สุภาพ

กลอนบทละคร

โคลงสี่สุภาพ

กาพย์ยานี ๑๑

เพื่อใช้เป็นบทละครใน

เพื่อแสดงให้เห็นว่าธรรมะย่อมชนะอธรรม

เพื่อให้ประชาชนมีความบันเทิง

เพื่อบำรุงจิตใจประชาชนให้ห้าวหาญ

ปรนนิบัติพระอิศวร

ล้างเท้าให้เทวดา

ปราบมารผู้มารุกราน

ทำความสะอาดเขาไกรลาส

ตนเองทำความชอบมาช้านาน เหตุใดพระองค์ไม่ประทานรางวัลให้บ้าง

ตนเองถูกเทวดารังแก

ตนเองอยากแก้แค้นเทวดา

ตนเองไม่อยากอยู่ที่เขาไกรลาสแล้ว

จึ่งมีวาจาถามไป โทษข้าเป็นไฉนให้ว่ามา

หรือว่ากลัวนิ้วเพชรนี้ จะชี้พระองค์ให้บรรลัย

ชาตินี้มึงมีแต่สองหัตถ์ จงไปอุบัติเอาชาติใหม่

ตัวข้ามีมือแต่สองมือ หรือจะสู้ทั้งสี่กรได้

นนทกหลงรักนางสุวรรณอัปสร

นนทกขอนิ้วเพชรจากพระอิศวร

นนทกถูกเทวดากลั่นแกล้ง

พระอิศวรประทานพรให้นนทก

จนหัวไม่มีผมติด สุดคิดที่เราจะอดกลั้น

กูจะเป็นมนุษย์แต่สองกร ตามไปราญรอนชีวี

ฮึดฮัดขัดแค้นแน่นใจ ตาแดงดั่งแสงไฟฟ้า

เชิญไปสังหารไอ้

อาธรรม์ ให้มันสิ้นชีพชีวา

แก้วแหวนเงินทอง

นิ้วเพชรที่สามารถสังหารผู้ใดก็ได้

ร่างกายที่งดงาม

พร ๓ ประการ

๑ ประเภท

๒ ประเภท

๓ ประเภท

๔ ประเภท

คีตศิลป์, นาฏศิลป์

หัตถศิลป์, วรรณศิลป์

นาฏศิลป์, วรรณศิลป์

คีตศิลป์, หัตถศิลป์

เป็นโฉมนางเทพอัปสร อ้อนแอ้นอรชรเฉลิมศรี

เมื่อนั้น นางนารายณ์เยาวลักษณ์เสน่หา

เมื่อนั้น พระนารายณ์ทรงสวัสดิ์รัศมี

ถึงโฉมองค์อัครลักษมี พระสุรัสวดีเสน่หา

จำนวนคำในวรรค

จุดประสงค์การแต่ง

เสียงพยัญชนะ

คำขึ้นต้นบท

รับพรพระศุลีมียศ บังคมลาแล้วบทจรไป

ว่าพระองค์เป็นหลักธาตรี ย่อมเมตตาปรานีทั่วพักตร์

เหาะระเห็จเตร็จฟ้าด้วยว่องไว ไปยังกระเษียรวารี

ได้ฟังองค์อัมรินทรา จึ่งมีบัญชาตอบไป

ผู้ใดทำชอบต่อเบื้องบาท ก็ประสาททั้งพรแลยศศักดิ์

ครั้นถึงจึ่งประณต

บทบงสุ์ ทูลองค์พระอิศวรเรืองศรี

ว่าพระองค์เป็นหลักธาตรี ย่อมเมตตาปรานีทั่วพักตร์

ตัวข้าก็มีชอบนัก ล้างเท้าสุรารักษ์ถึงโกฏิปี

พระราม

หนุมาน

พระลักษณ์

ทศกัณฐ์

แค้นนี้ต้องชำระ

ตาต่อตา ฟันต่อฟัน

เพชรตัดเพชร

ขิงก็รา ข่าก็แรง

การอดทนอดกลั้น

เวรย่อมระงับด้วยการจองเวร

แค้นนี้ต้องชำระ

การใช้อำนาจ

สิงขร

บรรพต

คิชกูฏ

ไกรลาส

พระนารายณ์

พระอินทร์

พระอิศวร

เทวดา