“เจ้าชาลีศรีสุริยวงศ์เยาวเรศ เจ้าก็เกิดในมกุฎเกศกรุงสีวิราษฎร์ไยพ่อไม่องอาจย่อมย่อท้อทิ้งพระบิดา ให้พราหมณ์มันจ้วงจาบหยาบช้าเจ้าเห็นชอบอยู่แล้วฤาหนาพ่อสายใจเราก็เป็นขัตติยมไหมหาสมมติวงศ์วิเศษสุทธิกษัตริย์”     

จากข้อความที่กำหนด ข้อใดแบ่งวรรคในการอ่านได้ถูกต้อง

บังอรอัครเรศผู้      พิสมัย ท่านนา

          นามพระสุริโยทัย        ออกอ้าง

          ทรงเครื่องยุทธพิไชย    เช่นอุป ราชแฮ

          เถลิงคชาธารคว้าง       ควบเข้าขบวนไคล

ควรใช้น้ำเสียงลักษณะใดอ่านบทประพันธ์ที่กำหนด

ข้อใดใช้ภาพพจน์ “นามนัย”

นวนิยายเรื่องใดผู้แต่งตั้งชื่อเรื่องโดยใช้ภาพพจน์แบบปฏิพากย์

คำประพันธ์ที่ให้ต่อไปนี้ใช้โวหารภาพพจน์ชนิดใด

"เห็นหาดทรายพรายงามเป็นเงินราง ทะเลกว้างข้างขวาล้วนป่าดง"

"ดีอย่างร้ายกาจ" ใช้โวหารภาพพจน์ชนิดใด

คำประพันธ์ที่ให้ต่อไปนี้ใช้โวหารภาพพจน์ชนิดใด

"แอดออดออดแอดแอดออด    ลมลอดไล่เลี้ยวเรียวฟ้าฝัน"

คำประพันธ์ที่ให้ต่อไปนี้ใช้โวหารภาพพจน์ชนิดใด

"ลมหนาวเริ่มล่องมาจากฟ้าแล้ว พรมจูบแผ่วเจ้าพระยาโรย"

คำประพันธ์ที่ให้ต่อไปนี้ใช้โวหารภาพพจน์ชนิดใด

"มีวิชาเหมือนมีทรัพย์อยู่นับแสน"

บุคคลในข้อต่อไปนี้ไม่ได้ ....อ่านวิเคราะห์ "คุณค่าด้านเนื้อหา"

ข้อใดไม่ใช่ลีลาของการนำเสนอวรรณกรรม

การวิเคราะห์กลวิธีในการนำเสนอ ผู้อ่านต้องอ่านจากส่วนใด

การวิเคราะห์อารมณ์ของการอ่านวรรณคดีพิจารณาจากองค์ประกอบต่างๆ ของวรรณกรรม ยกเว้น ข้อใด

ข้อใดคือสิ่งที่ควรทำอันดับแรกในการอ่านพินิจสาร

ข้อใดทำให้ผู้อ่านเข้าใจมูลเหตุของการแต่งและแรงบันดาลใจในการสร้างงานเขียน

ผู้เขียนข้อความนี้มีแนวคิดอย่างไร?

"วิชาเหมือนสินค้า           อันมีค่าอยู่เมืองไกล

ต้องยากลำบากไป                    จึงจะได้สินค้ามา

จงตั้งเอากายเจ้า                       เป็นสำเภาอันโสภา

ความเพียรเป็นโยธา                  แขนซ้ายขวาเป็นเสาใบ

นิ้วเป็นสายระยาง                    สองเท้าต่างสมอใหญ่

ปากเป็นนายงานไป                  อัชฌาสัยเป็นเสบียง

สติเป็นหางเสือ                        ถือท้ายเรือไว้ให้เที่ยง

ถือไว้อย่าให้เอียง                      แล่นลัดเลี่ยงข้ามคงคา"

สำนวนภาษาที่ใช้ในการเขียนข้อความนี้มีลักษณะอย่างไร?

"วิชาเหมือนสินค้า           อันมีค่าอยู่เมืองไกล

ต้องยากลำบากไป                    จึงจะได้สินค้ามา

จงตั้งเอากายเจ้า                       เป็นสำเภาอันโสภา

ความเพียรเป็นโยธา                  แขนซ้ายขวาเป็นเสาใบ

นิ้วเป็นสายระยาง                    สองเท้าต่างสมอใหญ่

ปากเป็นนายงานไป                  อัชฌาสัยเป็นเสบียง

สติเป็นหางเสือ                        ถือท้ายเรือไว้ให้เที่ยง

ถือไว้อย่าให้เอียง                      แล่นลัดเลี่ยงข้ามคงคา"

ข้อความนี้มีใจความสำคัญอย่างไร?

"วิชาเหมือนสินค้า           อันมีค่าอยู่เมืองไกล

ต้องยากลำบากไป                    จึงจะได้สินค้ามา

จงตั้งเอากายเจ้า                       เป็นสำเภาอันโสภา

ความเพียรเป็นโยธา                  แขนซ้ายขวาเป็นเสาใบ

นิ้วเป็นสายระยาง                    สองเท้าต่างสมอใหญ่

ปากเป็นนายงานไป                  อัชฌาสัยเป็นเสบียง

สติเป็นหางเสือ                        ถือท้ายเรือไว้ให้เที่ยง

ถือไว้อย่าให้เอียง                      แล่นลัดเลี่ยงข้ามคงคา"

ทุกข้อต่อไปนี้ คือ "คุณค่าด้านวรรณศิลป์" ยกเว้นข้อใด