அ.  உயிர் எழுத்துகளையும், மெய் எழுத்துகளையும், குற்றியலுகரத்தையும் ஈறாகக் கொண்டிருக்கும் நிலைமொழிகள், மெல்லினம் மற்றும் இடையின மெய் எழுத்துகளை முதலாகக் கொண்ட வருமொழிகளோடு புணர்வதற்கு உரிய பொதுவான புணர்ச்சி விதியை விளக்கிச் சொல்கிறது.  

ஆ. நிலைமொழியின் இறுதியிலும், வருமொழியின் முதலிலும் உள்ள வேற்றுமையைக் குறிக்கும்.  

இ. பதங்களின் அடிப்படை, பொருளின் அடிப்படை, எழுத்து மாற்றத்தின் அடிப்படை ஆகிய நான்கு வகை நிலைகளில் புணர்ச்சியைப் பாகுபடுத்துவது.

அ. மனிதர், தேவர், மாந்தர், நரகர்

ஆ. விலங்குகள், மரங்கள்

இ. உலகில் இயங்கும் அனைத்து உயிரினங்கள்.

 அ. பொதுப்பெயர் முன் வருகின்ற வல்லினம் இயல்பாதல்

ஆ. உயர்திணைப் பெயர் ஈற்றுமெய் வல்லினம் வர இயல்பாதல்

இ. பொதுப்பெயர் ஈற்று மெய் வல்லினம் வர இயல்பாதல்

அ. சரி  

ஆ. தவறு

ஆ. மருத்துவர்கள்

ஆ. சிறுவன், சிறுமி

இ. சாத்தன், சாத்தி 

அ. உயர்திணை பொதுப்பெயர்

ஆ. இருதிணைப் பொதுப்பெயர்

அ. மெய் முடிபு

ஆ. உயிர் முடிபு

அ. அஃறிணை

ஆ. உயர்திணை

அ. பெண் பெரியல் 

ஆ. பிள்ளை சிறியன்

அ. அஃறிணை

ஆ. உயர்திணை

அ.மெய் முடிபு

ஆ. உயிர் முடிபு