Wayground logo

Free Printable Worksheets

Font size

S
M
L
XL
Worksheets

STOSOWANIE

Total questions: 36

Worksheet time: 18mins

Name
Class
Date
1.

Aktem stosowania prawa jest:

a)

każdy akt prawny wydany przez organ mający odpowiednią kompetencję,

b)

każde zachowanie się adresata zgodne z dyspozycją normy,

c)

konwencjonalna czynność podmiotu kompetencji zawie­rająca wiążące ustalenie konsekwencji prawnych faktu (faktów) uznanych za udowodnione,

d)

konwencjonalna czynność podmiotu kompetencji tworząca nowy obowiązek prawny.

2.

Stosowanie prawa jest doniosłą prawnie czynnością, która ma charakter:

a)

aktu deklaratywnego, polegającego na stwierdzeniu (usta­leniu) konsekwencji prawnych zaistniałego faktu prawnego (faktów prawnych),

b)

aktu konstytutywnego, wyrażającego wolę ukształtowania na przyszłość nowych obowiązków prawnych,

c)

działania wyłącznie poznawczego, służącego pozyskaniu Wiedzy o zdarzeniach mogących powodować konsekwencje prawne,

d)

prognozy, służącej antycypacji zdarzeń istotnych ze względu na treść aktualnie obowiązujących aktów prawotwórczych.

3.

Akt stosowania prawa zawiera wyłącznie normy:

a)

blankietowe,

b)

indywidualne i konkretne,

c)

indywidualne i abstrakcyjne,

d)

generalne i konkretne.

4.

Przykładem aktu stosowania prawa jest:

a)

uchwalenie ustawy,

b)

złożenie pozwu w sądzie cywilnym,

c)

wydanie przez rząd rozporządzenia realizującego delegację ustawową,

d)

przejście przez ulicę zgodnie z zasadami ruchu drogowego.

5.

Art. 278 Polskiego kodeksu honorowego W. Boziewicza, brzmiący: „Kierujący pojedynkiem podczas tego używa czterech komend: 1. »Baczność!« - 2. »Złóż się!« - 3. »Bij!«

- 4 . »Stój!«”. Przepis ten wyposaża kierującego pojedyn­kiem w:

a)

kompetencję w zakresie tworzenia prawa (kompetencja normodawcza),

b)

kompetencję w zakresie stosowania prawa (kompetencja nienormodawcza),

c)

uprawnienie,

d)

wolność prawnie chronioną.

6.

Wskaż różnice między pojęciem legalności i praworząd­ności:

a)

praworządność jest cechą wyłącznie prawotwórstwa - le­galność dotyczy wyłącznie procesu stosowania prawa,

b)

legalność jest pojęciem relacyjnym (zwrotem określającym stosunek między normą i faktem) - praworządność jest cechą samego przedmiotu (właściwość zachowań nieza­leżna od jakichkolwiek norm),

c)

praworządność jest pojęciem uwikłanym aksjologicznie (wyraża wewnętrzne lub zewnętrzne oceny prawa) - legal­ność jest pojęciem neutralnym aksjologicznie,

d)

legalność jest pojęciem o rodowodzie doktrynalnym (konstrukt języka prawniczego) - praworządność jest pojęciem pochodzącym od prawodawcy (składnik języka prawnego).

7.

Wobec której z poniższych sytuacji posłużenie się poję­■ ciem „legalność” („nielegalność”) uznasz za nieadekwatne użycie tego terminu?

a)

W trakcie przeszukania mieszkania X-a znaleziono broń, na którą X nie miał wymaganego pozwolenia” („X niele­galnie posiadał broń”).

b)

Do właściwości rzeczowej sądu cywilnego nie należy orze­kanie w sprawach karnych” („wyrok sądu jest nielegalny”).

c)

„Nadawca Y zajmował się rozpowszechnianiem programów radiowych bez wymaganej przez prawo koncesji” („Y niele­galnie rozpowszechniał programy radiowe”).

d)

„Z dokonał kradzieży, używając przdmocy wobec osoby” („Z nielegalnie dokonał kradzieży”). ;

8.

Konkluzywność rozstrzygnięcia oznacza:

a)

pewność decyzji,

b)

rozumność decyzji,

c)

uzasadnialność decyzji

d)

przewidywalność decyzji.

9.

Decyzyjny model stosowania prawa oznacza:

a)

czynność organu państwa będąca Wykonaniem posiadanych kompetencji prawnych

b)

rodzaj ideologii określającej generalny kierunek stosowania prawa, wyznaczającej stosunek, jaki powinien mieć organ do prawa obowiązującego,

c)

teoretyczne ujęcie procesu stosowania prawa jako procesu przetwarzania określonych informacji,

d)

teoretyczna, uogólniająca charakterystyka czynności skła­dających się na proces dochodzenia do finalnej decyzji (aktu) stosowania prawa.

10.

Które z poniższych elementów nie wchodzą w skład de­cyzyjnego modelu stosowania prawa?

a)

ustalenie obowiązywania przepisu prawnego (decyzja wa- lidacyjna) oraz ustalenie znaczenia tego przepisu w stopniu wystarczającym dla potrzeb rozstrzygnięcia (decyzja inter­pretacyjna)

b)

ustalenie przez organ stosowania prawą celu aktu norma­tywnego, który uzasadniał regulację prawną (prawodawcze ratio decidendi)

c)

uznanie za| udowodnione faktów istotnych dla sprawy i ujęcie ich w języku stosowanego przepisu prawnego (de­cyzja dowodowa),

d)

ustalenie konsekwencji prawnych udowodnionych faktów na podstawie stosowanego przepisu prawa materialnego.

11.

Co to jest desuetudo?

a)

uchylenie mocy obowiązującej przez normę prawną na skutek derogacji,

b)

brak praktyki stosowania normy - pomimo pojawiania się okoliczności Idoniosłych prawnie ze względu na tę normę - prowadzący do przekonania, że norma nie obowiązuje,

c)

zarzut procesowy podniesiony przeciwko normie, iż ma charakter symboliczny, tj. nie mogła być stosowana, gdyż dotyczy zdarzeń, które w rzeczywistości ogóle nie wystą­piły, a nawet nie mogły wystąpić,

d)

zarzut procesowy, iż nowo uchwalony akt prawny nie powi­nien być stosowany, gdyż narusza zasadę trwałości i pew­ności prawa,

12.

Która z poniższych wartości nie koresponduje z ide­ologią swobodnej decyzji stosowania prawa?

a)

Decyzja stosowania prawa ma charakter twórczy.

b)

Akt stosowania prawa jest konieczną (logiczną) konse­kwencją obowiązującej normy prawnej i ustalonych faktów.

c)

Nie ma wyraźnej cezury między tworzeniem a stosowaniem prawa.

d)

Decyzja sędziego opiera się na ocenach i poszukiwaniu źródeł prawa.

13.

Wyrazem buntu przeciwko formalizmowi prawniczemu jest:

a)

statyczna ideologia wykładni,

b)

ideologia praworządnej i racjonalnej decyzji stosowania prawa,

c)

derywacyjna teoria wykładni,

d)

ideologia swobodnej decyzji stosowania prawa.

14.

W ideologii praworządnej i racjonalnej decyzji stoso­wania prawa znaleźć można następujące założenie:

a)

proces stosowania prawa polega na - właściwej dla tzw. prawa sędziowskiego - swobodnej ocenie faktów oraz pod­stawy normatywnej,

b)

nie ma wyraźnej granicy między aktami tworzenia i stoso­wania prawa,

c)

sędzia może w sposób pewny wyprowadzić decyzję stoso­wania prawa w oparciu o przepisy obowiązującego prawa,

d)

stosowanie prawa polega m.in. na ścisłym przestrzeganiu przez organy stosujące prawo obowiązujących procedur i kompetencji prawnych.

15.

Twierdzenie, iż „stosowanie prawa jest twórczym pro­cesem, w którym prawnik poszukuje słusznego rozstrzy­gnięcia, uzasadnionego przede wszystkim aksjologicznie”, można przypisać:

a)

ideologii praworządnej i racjonalnej decyzji stosowania prawa,

b)

społeczno-demokratycznej ideologii podejmowania decyzji stosowania prawa,

c)

ideologii swobodnej decyzji sądowej,

d)

ideologii związanej decyzji stosowania prawa.

16.

Luz decyzyjny nie daje się łączyć z:

a)

statyczną ideologią wykładni,

b)

ideologią związanej decyzji stosowania prawa,

c)

funkcjonalną metodą wykładni prawa,

d)

ideologią swobodnej decyzji stosowania prawa.

17.

Konstrukcja sylogizmu prawniczego jest częścią skła­dową:

a)

ideologii związanej decyzji sądowego stosowania prawa,

b)

ideologii swobodnej decyzji sądowego stosowania prawa.

c)

Sylogizm prawniczy daje się powiązać z każdą możliwą ide­ologią stosowania praw

d)

Sylogizm prawniczy jest elementem powiązanym z pro­cesem podejmowania decyzji prawodawczych.

18.

Wskaż standard argumentacyjny, który uznać można za pragmatycznie konkluzywną przesłankę rozstrzygnięcia w procesie stosowania prawa:

a)

dyrektywy wykładni funkcjonalnej,

b)

wnioskowanie oparte na logicznym wynikaniu norm,

c)

przywołanie zasady prawa jako podstawy orzekania,

d)

wnioskowanie oparte na założeniu o konsekwencji ocen prawodawcy.

19.

Która z poniższych ideologii stosowania prawa kwe­stionuje potencjalną konkluzywność rozstrzygnięcia jako wartość procesu stosowania prawa:

a)

ideologia związanej decyzji stosowania prawa,

b)

ideologia praworządnej i racjonalnej decyzji stosowania prawa,

c)

ideologia swobodnej decyzji stosowania prawa,

d)

opowiedzenie się za wyżej wymienionymi ideologiami nie ma tu żadnego znaczeni

20.

Co to jest kwalifikacja prawna?

a)

aprobata dla treści rozstrzygnięcia dokonanego przez organ stosowania prawa,

b)

zrekonstruowanie normy generalno-abstrakcyjnej z prze­pisu prawnego,

c)

uznanie faktu doniosłego prawnie za udowodniony,

d)

szczególnego rodzaju ocena określająca zgodność lub nie­zgodność zachowania się (faktów prawnych) w oparciu o obowiązującą normę prawną.

21.

Kwalifikacja prawna jest wariantem:

a)

oceny samoistnej,

b)

oceny stosunkowej,

c)

oceny niezrelatywizowanej,

d)

założenia entymematycznego.

22.

Legalna teoria dowodowa to:

a)

uznane przez prawodawcę techniki empirycznej weryfikacji dowodów,

b)

przyjęta w prawoznawstwie metodologia określająca sposób postępowania prawnika w procesie poznawania dowodów procesowych,

c)

zespół reguł (dyrektyw dowodowych) wiążących organy stosowania prawa w poszczególnych fazach postępowania dowodowego, ;

d)

przyjęta w orzeczeniu wersja zdarzeń; które miały miejsce w sprawie.

23.

„Fakt sprawy F pociąga za sobą kohsekwencje KI, K2,

...Kn” - schemat ten wyraża:

a)

kwalifikację prawną,

b)

sylogizm prawniczy,

c)

luz decyzyjny,

d)

subsumcję.

24.

Wskaż przykład sylogizniu prawniczego:

a)

Jeżeli dziś jest poniedziałek, to jutro będzie padał deszcz.

b)

Dokonywanie czynów zabronionych !jest karalne, a Ko­walski dokonał czynu zabronionego, al zatem Kowalski po­winien zostać ukarany.

c)

Kowalski jest okrutny dla bliźnich, niesolidny i obojętny wobec potrzeb najbliższej rodziny. Jest też niepomiernie chciwy i oszukuje, kogo popadnie. Dlatego powinien zostać ukarany.

d)

Kto nie pracuje ten nie je.

25.

Wskaż, która z poniższych cech Charakteryzuje wy­łącznie kierowniczy model stosowania prawa i nie po­winna wystąpić w przypadku modelu sadowego?

a)

Stosowanie prawa polega na ustalaniii gratyfikacji lub ich braku na podstawie oceny zachowańia adresata (oceny czynności realizujących nałożone na adresata obowiązki).

b)

Podmiot stosowania prawa jest kompetentny, a sposób sto­sowania prawa określają reguły proceduralne lub przyjęte zwyczaje.

c)

Decyzja stosowania prawa jest zasadniczo normą indywi­dualną i konkretną.

d)

Decyzja stosowania prawa jest podejmowana w sytuacji sporu o skutki prawne lub też w warunkach nieustalenia treści obowiązującego prawa.

26.

Wskaż, która z cech jest właściwa tylko dla sądowego modelu stosowania prawa?

a)

Podmiot stosujący prawo nie pozostaje w stosunku służ­bowym czy Organizacyjnym wobec adresatów wydawanej decyzji.

b)

Podmiot stosowania prawa jest kompetentny, a sposób sto­sowania prawa określają reguły proceduralne lub przyjęte zwyczaje.

c)

Decyzja stosowania prawa jest zasadniczo normą indywi­dualną i konkretną.

d)

Decyzja stosowania prawa podejmowana jest w wa­runkach operatywnego kierowania działalnością organi­zacji.

27.

Komunikacyjny model uzasadnienia dowodu sądowego odwołuje się do;

a)

legalnych teorii dowodowych,

b)

empirycznej wiedzy, uzasadnionej naukowo,

c)

zgodnej woli stron postępowania,

d)

przekonań audytorium.

28.

Technologiczny model uzasadnienia dowodu sądowego odwołuje się do

a)

legalnych teorii dowodowych,

b)

wiedzy empirycznej i logicznej,

c)

zgodnej woli stron postępowania,

d)

przekonań audytorium.

29.

Tzw. luz decyzyjny to:

a)

to samo co tzw. sytuacja wykładni,

b)

przepis, w którym prawodawca świadomie wprowadził ter­miny niedookreślone, pozostawiając możliwość ograniczo­nego wyboru ofganom stosowania prawa,

c)

sytuacja braku prawnego unormowania (peina swoboda decyzyjna),

d)

rodzaj wnioskowania (argumentacji), którego konsekwencje nie są konkluzywne (np. wnioskowania odwołujące się do ocen prawodawcy).

30.

Które z poniższych standardów zdolne są do wyrażania luzu decyzyjnego?

a)

klauzule generalne,

b)

reguły dokonywania czynności konwencjonalnych,

c)

reguły kompetencyjne,

d)

klauzule derogacyjne.

31.

Obecność w tekstach aktów normatywnych takich zwrotów, jak np. „w miarę możliwości [organ wyda de­cyzję]”, czy też organ podejmie decyzję „kierując się wzglę­dami prawidłowej gospodarki”, sprzyja:

a)

technologicznemu modelowi uzasadniania dowodu sądo­wego,

b)

sytuacji luzu decyzyjnego w stosowaniu prawa,

c)

komunikacyjnemu modelowi uzasadniania dowodu sądo­wego,

d)

ideologii związanej decyzji stosowania prawa.

32.

Art. 229 Kodeksu postępowania cywilnego stwierdza­jący, iż „nie wymagają [...] dowodu fakty przyznane w toku postępowania przez stronę przeciwną [...]” wyraża:

a)

komunikacyjny model uzasadniania dowodu sądowego,

b)

technologiczny model uzasadniania dowodu sądowego,

c)

zarówno technologiczny, jak i komunikacyjny model uza­sadniania dowodu sądowego,

d)

regulacja powyższa nie odzwierciedla żadnego modelu uza­sadniania dowodów.

33.

Subsumcją nazywamy:

a)

szczególny rodzaj wiedzy i umiejętności posiadanych przez określoną osobę w zakresie stosowania prawa,

b)

rodzaj delegacji upoważniającej organ wykonawczy do wy­dania aktu prawnego,

c)

ujęcie danego stanu faktycznego jako rodzajowo określo­nego przez normę prawną zdarzenia, powodującego okre­ślone normą konsekwencje prawne,

d)

przymusowe wykonanie przez adresata obowiązku określo­nego aktem stosowania prawa (np. egzekucję wyroku sądo­wego) .

34.

Zasada lex retro non agit oznacza, że:

a)

prawo ma charakter prospektywny i może odnosić się wy­łącznie do zdarzeń, które mają miejsce w przyszłości,

b)

zakazane jest zmienianie zdarzeń, które miały miejsce w przeszłości,

c)

do oceny skutków prawnych należy stosować przepisy prawne, które weszły w życie w okresie poprzedzającym zaistnienie faktów podlegających ocenie prawnej,

d)

w przypadku kolizji norm należy stosować regułę lexposte-rior derogat legi priori.

35.

Art. XXVI przepisów wprowadzających Kodeks cywilny stanowi: „Do stosunków prawnych powstałych przed wej­ściem w życie Kodeksu cywilnego stosuje się prawo do­tychczasowe”. Przepis ten wyraża zasadę:

a)

lex retro non agit,

b)

ignorantia iuris nocet,

c)

nullum crimen sine lege,

d)

in dubio pro reo.

36.

Przez „pragmatykę prawniczą” rozumieć należy:

a)

kompetencyjne i proceduralne przepisy prawne określające w procesie stosowania prawa prawidłowe sposoby dokony­wania czynności prawnych,

b)

ukształtowany przez doktrynę prawniczą zbiór uporząd­kowanych pojęć, reguł i zasad kształtujących postępo­wanie w obrębie zawodowej i naukowej praktyki prawni­czej,

c)

faktyczne zachowania się osób uczestniczących w proce­sach prawnych (sędziów, adwokatów, stron), odbiegające od standardów wyznaczonych przez obowiązujące regu­lacje prawne

d)

„pragmatyka prawnicza” to tyle, co praktyka prawnicza - a więc zespół takich rzeczywistych działań obecnych w pro­cesie stosowania prawa, które przeciwstawiane są mode­lowym ujęciom formułowanym na gruncie teorii prawa.