Każde działanie podjęte dla dobra innych jest dobre, a każde działanie dla własnej korzyści jest złem.

Każde działanie podjęte dla własnej korzyści jest dobre a każde działanie dla innych jest złe.

Bez względu na to, do kogo działanie jest zwrócone, jest dobrem.

Każde działanie wynika z egoistycznej potrzeby jednostki, którą jest posiadanie.

Losowo stosowanych czynności, rozwiązań.

Odkrytych i osiągniętych racjonalnych zasad.

Działań wspomagających sformułowanych przez otoczenie.

Dzięki instynktowi.

Istnienie istoty zdolnej do określonego postępowania w dążęniu do celu i w obliczu alternatywy.

Że w świecie ludzi są rzeczy cenne, którym warto poświęcić czas.

Że wszystkie elementy świata można poddać wycenie.

Że tylko te działania które są użyteczne można stosować.

Kiedy dotyczą wyłącznie żywych jednostek.

Bez względu na to czego i kogo dotyczą.

Kiedy dotyczą zjawisk społecznych.

Kiedy dotyczą pamięci po przeszłych pokoleniach.

Materiały/paliwa którego potrzebuje organizm z zewnątrz (środowiska), oraz funkcjonowania jego własnego ciała (wykorzystywania w sposób właściwy dostarczanego paliwa).

Umieszczenie w hierarchii społecznej i realizacja własnych aspiracji.

Statusu materialnego i pochodzenia społecznego.

Stanu zdrowia i użyteczności.

Funkcjonuje jako automatyczny strażnik życia.

Jest wynikiem realizacji apiracji społecznych.

Wynika z kondycji psychicznej jednostki.

Jest konsekwencją zgromadzonych dóbr lub ich utarty.

Polega na tym, iż jego świadomość (podstawowy środek przeżycia) jest wolicjonalna (wywołana wolą).

Potrafi pozbawić życia innych ludzi.

Może zdecydować o zakońceniu własnego życia.

Potrafi się rozmnażać.

Zdolność identyfikowania i integrowania materiału, który przekazują zmysły.

Zdolność doknywania emocjonalnych wyborów.

Zdolność opowiadania się za wartościami estetycznym.

Zdolność negowania świata i jego wartości.

Z procesu uczenia się, odkrywania, produkowania, z postępowania wynikającego z własnego wyboru, własnym wysiłkiem, z pomoca własnego umysłu.

Z realizacji potrzeb emocjonalnych.

Z potrzeby upiększnia świata.

Z ptrzeby pdporządkoania sobie innych.

Uznaniem oraz akceptacją rozumu jako jedynego źródła wiedzy, jedynego sędziego wartości i jedynego przewodnika w postępowaniu.

Zdaniem się na los.

Uznaniem przypadku jako jedynego sposobu postępowania na które człowiek jest skazany.

Uwzględnienie czynnika wolnej woli w dokonywanych przez człowieka wyborach.

Jest uznaniem faktu, iż wydajna praca jest procesem który podtrzymuje aktywność umysłu ludzkiego, procesem uwalniania człowieka od konieczności dostosowania się do otaczającego świata.

Jest cechą czegoś, co nie przynosi oczekiwanych skutków.

Jest praktyczną umiejętnością kogoś, kto radzi sobie w każdej sytuacji i czerpie z niej korzyść dla siebie.

Jest postawą która charakteryzuje się przejmowaniem obcych pomysłów lub prac jako własne.

Jest "ambicją moralną", jest uznaniem faktu że aby żyć trzeba wykazywać sie cechami charakteru, które czynią to życie wartościowym.

Jest cechą kogoś, kto unika działań wiążących się z niebezpieczeństwem bądź ryzykiem.

Predyspozycja jednostki chrakterystyczna dla zaniechania działań.

Predypozycja do podejmowania działań o wysokim ryzyku utary zdrowia bądź życia.

Gdyż tylko taki człowiek formułuje mocne, stałe, bezkompromisowe niezmienne oceny

Gdyż zna wartość opłacalności poprawnych relacji.

Gdyż "cel uświęca środki".

Gdyż ułatwia to budowanie relacji społecznych i sprawowanie władzy.

Srukturę hierarchiczną.

Strukturę liniową.

Struktutę funkcjonalną.

Strukturę techniczną.

Występujące nieoczekiwanie i wbrew wolia czas jej trwania jest ograniczony.

Pojawiające się systematycznie w długim okresie czau.

Będące logicznym następstwem wydarzeń dających się przewidzieć.

Wynikające z działania wolnej woli uczestników każdego zdarzenia.

Osiągnięcie własnego szczęścia.

Zebranie jak największej ilości dóbr materialnych.

Realizacje interesów społecznych.

Realizacja potrzeb wynikających z natury biologicznej.

W niej kształtuje się fundamentalne poczucie kontroli nad egzystencją, poczucie skuteczności, które jest fundamentem radości z innych wartości.

Dzięki pracy pozyskuje człowiek środki do realizacji swoich potrzeb materialnych.

Praca wypełnia człowiekowi czas między swoimi narodzianmi i śmiercią.

Dzięki pracy realizuje się ważniejsze problemy społeczne.

Od rodzących ją i podtrzymujących procesów umysłowych oraz od wartości.

Od stanu zdrowia.

Od stanu zamożności.

Od jakości otoczenia.

Pragnieniem kontroli nad rzeczywistością.

Pragnieniem awansu społecznego.

Pragnieniem komfortu ekonomicznego.

Pragnieniem realizacji potrzeb emocjonalnych.

Pogodzenie sprzecznych żądań poprzez wzajemne ustępstwa.

Ciągłym ścieraniem się, walką przeciwnych stanowisk.

Jest sytuacją rezygnacji roszczeń jednej ze stron sporu.

Jest dominacją silnejszej strony konfliktu.

Jedynie w odniesieniu do rzeczy konkretnych lub szczegółowych, uznając obustronnie przyjętą podstawową zasadę.

Jedynie w odniesieniu do rzeczy ogólnych nie dotyczących szczegółów.

Zawsze, dotyczy to sytuacji bez wzdlędu na przedmiot sporu.

W sytuacji kiedy przedmiot sporu dotyczy ekonomicznej płaszczyzny funkcjonowania społecznego.

W dziedzinie zasad moralnych.

W dziedzinie technologii.

W dziedzinie kreowania infrastruktury społecznej.

W dziedzinie strategii działań wychowawczych.

Na przyjęciu założenia że życie ludzi należy do społeczeństwa.

Na przyjęciu założenia że życie ludzi należy do nich samych.

Na przyjęciu założenia że życie ludzi podporządkowane jest prawom rynku.

Na przyjęciu założenia że jednostka posiada decydujące zdanie o kształcie struktury społecznej.

Kiedy przedłuża, wzbogaca i chroni życie człowieka.

Kiedy przekłada się na wymierny zysk.

Kiedy reprezentuje interesy i potrzeby intelektualistów.

Kiedy reprezentuje interesy najuboższych.

Naruszenie prawa prywatnej własności (prawo do użytkowania i dysponowania).

Zaspokajać indywidualne potrzeby obywateli.

Wspomagać obywateli w dochodzeniu do bogactwa.

Wspierać tylko wybitne i zamożne jednostki.

Prawa jednostki są środkiem umożliwiającym podporządkowanie społeczeństwa prawom moralnym.

Gwarantem absolutnej wolności jednostki.

Są naturalną drogą do pozbycia się ograniczeń jakie narzuca państwo, prawo i moralność.

Są środkiem do podporządkowania społeczeństwa woli jednostek.

Są to zasady moralne, które ustalają i snkcjonują wolność działania jednostki w otoczeniu społecznym.

Są to normy prawne stanowione przez instytucje władzy.

Są to zasady wynikające z egzekwowania absolutnej wolności człowieka.

Są to zasady wynikające z biologicznej natury człowieka.

Pojęcie "prawo do życia" odnosi się jedynie do działania a szczególnie do wolności działania. Oznacza wolność od fizycznego przymusu, zniewolenia i ingerencji innych osób.

Pojęcie "prawo do życia" jest jedynie metaforą literacką i oznacza obowiązek dostarczania środków umożliwiających przeżycie człowieka.

Pojęcie "prawo do życia" oznacza normy prawne regulujące zachowania jednostki w społeczństwie.

Pojęcie "prawo do życia" jest emanacją/ przejawem absolutnej wolności człowieka i ją oznacza.

Wykluczenie przemocy fizycznej ze stosunków społecznych, ustanowienie zasady że ludzie pragnący wzajemnych kontaktów mogą je utrzymywać wyłącznie rozumem.

Zasobność materialna społeczeństwa.

Rozwój technologii.

Prognozy dotyczące liczby i stanu ludności na danym terenie.