กลอนสี่สุภาพ

กาพย์ยานี ๑๑

อินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑

อุเปนทรวิเชียรฉันท์ ๑๑

คุณแม่หนาหนักเพี้ยง   พสุธา

คุณพี่พ่างศิขรา          เมรุมาศ

คุณบิดรดุจอา-          กาศกว้าง

คุณพระอาจารย์         อาจสู้สาคร

ตั้งใจ

สั่งสอน

หยอกล้อ

กลั่นแกล้ง

นมัสการคุณานุคณ

นมัสการมาตาปิตุคุณ

นมัสการอาจาริยคุณ

นมัสการพุทธคุณ

ควรเคารพ

ควรบูชา

ควรนับถือ

ควรกราบไหว้

ครู อาจารย์

พ่อ แม่

ปู่

ยาย

ความเคลือบแคลง

ความไม่แน่นอน

ความไม่สบายใจ

ความอยากรู้

ใหญ่พื้นพสุนธรา ก็ บ เทียบ บ เทียมทัน

เหลือที่จะแทนทด จะสนองคุณานันต์

ปกป้องซึ่งอันตราย จนได้รอดเป็นกายา

แท้บูชไนยอัน อุดมเลิศประเสริฐคุณ

ความหลง ความเขลา ความโง่

คำสั่งสอน ใช้ในความหมายว่า "สอน"

พระคุณของครู อาจารย์

คำบอกเล่าเพื่อให้เราทราบ

ฟูมฟักทะนุถนอม

แสนยากเท่าไรๆ

ปกป้องซึ่งอันตราย

จนได้รอดเป็นกายา

อนึ่งข้าคำนับน้อม

ต่อพระครูผู้การุญ

โอบเอื้อและเจือจุน

อนุสาสน์ทุกสิ่งสรรพ์

ยัง บ ทราบก็ได้ทราบ ทั้งบุญบาปทุกสิ่งอัน

ชี้แจงและแบ่งปัน ขยายอัตถ์ให้ชัดเจน

อนึ่งข้อคำนับน้อม ต่อพระครูผู้การุญ

โอบเอื้อและเจือจุน อนุสาสน์ทุกสิ่งสรรพ์

อนึ่งข้อคำนับน้อม

ต่อพระครูผู้การุญ

โอบเอื้อและเจือจุน

อนุสาสน์ทุกสิ่งสรรพ์

ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว

ความกตัญญูคือเครื่องหมายของคนดี

ความชั่วทำง่ายแต่ความดีนั้นทำยาก

ธรรมย่อมรักษาผู้ประพฤติดี

กังขา - ความเคลือบแคลงสงสัย

นิรา - ไปจาก,ไม่มี

อนุสาสน์ - ช่วยเหลือเจือจุน

แดนไตร - โลกทั้ง 3 ได้แก่ โลกสวรรค์ โลกมนุษย์ โลกบาดาล