แรงดันราก

คอร์เทกซ์

แรงดึงจากการคายน้ำ

แอกทีทรานสปอร์ต

มีแสงแดดจัด

ลมพัดตลอดเวลา

ภายหลังฝนตกไม่นาน

ไม่มีฝนตกมาเป็นเวลานาน

เพอริไซเคิล........พิธ

เอพิเดอร์มิส........เพอริไซเคิล

เอพิเดอร์มิส........คอร์เทกซ์

คอร์เทกซ์........เอพิเดอร์มิส

เซลล์ขนรากเกิดแรงเต่ง ดันให้น้ำเข้าเซลล์ข้างเคียงถัดไป

แวคคิวโอลภายในเซลล์ขนรากดูดน้ำไว้ แล้วแตกออกปล่อยให้น้ำผ่านผนังเซลล์ไปยังเซลล์ข้างเคียงถัดไป

น้ำผ่านเข้าในรากโดยอาศัยกระบวนการออสโมซิส และความแตกต่างของความเข้มข้นของสารละลาย

        ภายในเซลล์ขนราก และเซลล์ข้างเคียงถัดไป

ถูกทุกข้อ

ข้อ A  และ B

ข้อ A และ C

ข้อ B และ C

ข้อ C และ D

A และ B

B และ C

C และ D

A และ D

Spongy mesophyll

Root hair

Lenticel

Root hair

ทางใบ ผิวใบ และเลนทิเซล

ทางใบและทางผิวใบเล็กน้อย

ทางใบและเลนทิเซลเล็กน้อย

ปากใบและเลนทิเซลล 

เอพิเดอร์มิสด้านล่าง (lower epidermis) เซลล์ชั้นนี้มีคลอโรฟีลล์อยู่ด้วย

ทางด้านล่างของใบมีปากใบอยู่มากกว่าทางด้านบน

เมื่อมีแสงเกิดการคายน้ำ เซลล์คุมจะเหี่ยว ปากใบปิด

พืชสูญเสียน้ำทางปากใบ 70 %

ถ้าความชื้นในอากาศสูง น้ำจะระเหยออกทางรูปากใบมากขึ้น เกิดการคายน้ำมากขึ้น

กัตเตชัน (Guttation) มักเกิดในสภาวะที่เหมาะสมต่อการคายน้ำของพืช

การคายน้ำจะเกิดขึ้นเมื่อพืชมีปริมาณน้ำที่เหมาะสม

การคายน้ำ ทำให้พืชเกิดแรงดันน้ำในการดูดซึม ช่วยในการลำเลียงน้ำและแร่ธาตุจากดินได้

ธาตุ N

ธาตุ K

ธาตุ P 

ธาตุ F

C       

Mg

Fe      

N

มึนซ์ (Munch

ดอนแนน (Donnan)

โลปูชินสกี (Lopushinsky)     

ไม่มีข้อใดถูก

ขนราก

ซีฟทิวป์เมมเบอร์

เวสเซลเมมเบอร์

ท่อลำเลียงน้ำ-เกลือแร่

โจเซฟ พริสต์ลีย์ (Joseph Priestley)

แจน อินเก็น ฮูซ (Jan Ingen-Housz)

ฌอง แบบติสท์ แวน เฮลมองท์ (Jean Baptiste Van Helmont)

นิโคลาส ธีโอดอร์ เดอ โซซูร์(Nicolas Theodore de Soussure)

รักษาอุณหภูมิ

รักษาปริมาณแสง

ป้องกันการเกิดโรครากเน่า

ป้องกันการปนเปื้อนฝุ่นจากภายนอก

ATP    

ATP + NADPH

ATP + NADPH + H+

ATP + NADPH + H+ + Water

ไซโทพลาซึม

คลอโรพลาสต์

ไรโบโซม

ไมโทคอนเดรีย

การสังเคราะห์ ATP ในลูเมน

การลำเลียงโปรตอนจากลูเมนไปยังสโตรมา

ระบบแสง II ดึงอิเล็กตรอนมาจากโมเลกุลของน้ำ

การถ่ายทอดอิเล็กตรอนจากระบบแสง II ไปยังระบบแสง I

Mitochondria, Stroma

Stroma, Thylakoid

Thylakoid, Stroma

Thylakoid, Cytoplasm

คลอโรพลาสต์ อิปิเดอร์มิส

คลอโรฟิลล์ สปันจีเซลล์

คลอโรฟิลล์ เซลล์คุม

คลอโรพลาสต์ พาลิเสดเซลล์

แก๊สออกซิเจนเป็นผลผลิตจากการแตกตัวของ H2O และ CO2

CO2 ถูกรีดิวซ์ ส่วน H2O ถูกออกซิไดส์

ปฏิกิริยาที่เกี่ยวข้องกับการใช้แสงโดยตรง คือปฏิกิริยาออกซิเดชันของ H2O

ปฏิกิริยาการผลิตน้ำตาลจาก CO2 เป็นส่วนของปฏิกิริยาที่ไม่ใช้แสง

Glucose

Ribulose bisphosphate

Phosphoglyceric acid

Phosphoglyceraldehyde

พืชทั้งสองชนิดมีจุดอิ่มตัวของแสงไม่เท่ากัน

พืชทั้งสองชนิดมีไลท์คอมเพนเซชันพอยท์เท่ากัน

พืช ก. เป็นพืชที่อยู่กลางแจ้ง และ พืช ข. เป็นพืชในที่ร่ม

ในที่ไม่มีแสง พืชทั้งสองชนิดมีการปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์มากกว่าการตรึงคาร์บอนไดออกไซด์

Hydrogen

Phosphoglyceric acid

Ribulose bisphosphate

Phosphoglyceraldehyde

3 NADPH + 3 ATP

3 NADPH + 2 ATP

2 NADPH + 3 ATP

12 ATP

เกิดน้ำตาลกลูโคสขึ้นก่อนออกซิเจน

เกิดสารประกอบที่มีคาร์บอน 2 อะตอมขึ้น

เกิด PGA ก่อน แล้วจึงเกิดน้ำตาลกลูโคส

เกิด G3P ก่อน แล้วจึงเกิด PGA

ตรึงคาร์บอนไดออกไซด์ในเวลากลางวัน ได้กรดออกซาโลแอซิติกในเซลล์มีโซฟิลล์ และลำเลียง

    ต่อไปยังเซลล์บันเดิลชีท

ตรึงคาร์บอนไดออกไซด์ในเวลากลางวัน ได้กรดออกซาโลแอซิติกซึ่งถูกเปลี่ยนเป็นกรดมาลิกใน

    เซลล์มีโวฟิลล์ และมีการตรึงครั้งที่สองที่เซลล์บันเทิลชีท

ตรึงคาร์บอนไดออกไซด์ในเวลากลางคืน โดยสะสมในรูปของกรดมาลิกในแวคิลโอล และลำเลียง

    กรดมาลิกไปยังคลอโรพลาสต์ในเวลากลางวัน

ตรึงคาร์บอนไดออกไซด์ในเวลากลางคืน โดยสะสมในรูปของกรดออกซาโลแอซิติกในแวคิวโอล

    และลำเลียงกรดออกซาโลแอซิติกไปยังคลอโรพลาสต์ในเวลากลางวัน

มักเกิดขึ้นในช่วงที่สภาพอากาศร้อน

ปากใบของพืชจะปิด

คาร์บอนไดออกไซด์จับกับ RuBP ได้ดีขึ้น

ออกซิเจนจับกับ RuBP ได้ดีขึ้น

Heterotroph       

CAM Plants

C4 Plants

C3 Plants

กรดออกซาโลแอซีติก(OAA)

กรดฟอสโฟกลีเซอรัลดีไฮด์(PGAL)

กรดฟอสโฟกลีเซอริก(PGA)

กรดมาลิก(Malic acid) หรือ แอสปาร์ติก(Aspartic acid)

พืช C4 ตรึง CO2 ได้ดีกว่า

พืช C4 มีคลอโรพลาสต์หนาแน่นมาก

พืช C4 มีปากใบมากกว่า

กระบวนการ Photorespiration พืช C4 เกิดขึ้นได้ยาก

พืช C3

พืช C4

พืช CAM

ถูกทุกข้อ

พืชทุกชนิดจะมีอัตราการสังเคราะห์ด้วยแสงเพิ่มสูงขึ้น

ส่งผลให้พืช C3 เจริญเติบโตดีขึ้น แต่ส่งผลน้อยมากต่อพืช C4

ส่งผลให้พืช C4 เจริญเติบโตดีขึ้น แต่ส่งผลน้อยมากต่อพืช C3

ส่งผลให้พืช C3 เจริญเติบโตดีขึ้น แต่ส่งผลให้พืช C4 เจริญเติบโตน้อยลง

พบ RuBP เฉพาะในเซลล์ชั้นมีโซฟิลล์

มีการตรึง O2O2 ครั้งแรกที่บันเดิลชีท

มีการผลิตสาร C4C4 ในมีโซฟิลล์ และผลิตสาร C3C3 ในเซลล์บันเดิลชีท

ถูกทั้งข้อ 1 และ 2

พืช CAM จะปิดปากใบตอนกลางวัน

กระบองเพชร เป็นพืช C3

ผักกาด ผักคะน้า ใช้ PEPPEP ในการตรึง CO2

พืช C3 เป็นพืชที่ทนแล้งได้ดี

กรดออกซาโลแอซีติก

กรดฟอสโฟกลีเซอริก

กรดฟอสโฟกลีเซอรัลดีไฮด์

กรดมาลิก หรือ แอสปาร์ติก

ก

ข

ค

ง

ข้าวโพด ข้าวฟ่าง

อ้อย บานไม่รู้โรย

ผักโขมจีน ข้าวฟ่าง

หญ้าแห้วหมู กล้วยไม้

สภาพของโพรโตรพลาสซึม,อุณหภูมิ

ปริมาณคลอโรฟิลล์, โครงสร้างของใบ

ความเข้มข้นของ CO2, ปริมาณคลอโรฟิลล์

อุณหภูมิ,ความเข้มข้นของ CO2

สภาพของโพรโตรพลาสซึม,อุณหภูมิ 

ปริมาณคลอโรฟิลล์, โครงสร้างของใบ

ความเข้มข้นของ CO2, ปริมาณคลอโรฟิลล์

อุณหภูมิ,ความเข้มข้นของ CO2

การหายใจให้ O₂ แต่การสังเคราะห์แสงให้ CO₂

การหายใจเกิดขึ้นตลอดเวลาแต่การสังเคราะห์ด้วยแสงเกิดในเวลาที่ได้รับแสงสว่างเท่านั้น

การสังเคราะห์ด้วยแสงเกิดขึ้นกับเซลล์ที่ใบ ส่วนการหายใจเกิดขึ้นกับเซลล์ทุกเซลล์ในพืช

การหายใจจะได้น้ำกับ CO₂ แต่การสังเคราะห์ด้วยแสงจะได้กลูโคสกับ O₂ เท่านั้น

 ปริมาณคลอโรฟิลล์ในใบพืชน้อยเกินไป ควรให้แร่ธาตุ Mg และ Fe แก่พืช

แสงสว่างไม่เพียงพอ ควรนาพืชไปตั้งไว้กลางแจ้ง 

ปริมาณ CO2 ต่ำเกินไปควรนาไปตั้งไว้บริเวณที่มีสัตว์เลี้ยง 

ใบพืชมีอายุมากเกินไป ควรเด็ดใบทิ้งรอและรอให้พืชแตกใบใหม่

อุณหภูมิสูง เพราะอุณหภูมิที่สูง จะทาให้พืชสามารถสังเคราะห์ด้วยแสง ได้เร็วขึ้น 

อุณหภูมิสูง เพราะอุณหภูมิที่สูง จะทาให้พืชดูดพลังงานแสงได้มากขึ้น 

อุณหภูมิต่ำ เพราะอุณหภูมิที่ต่ำ จะทาให้พืชสามารถสังเคราะห์ด้วยแสงได้อย่างสม่ำเสมอ

ไม่สูงหรือต่ำเกินไป เพราะอุณหภูมิที่สูง หรือต่ำเกินไปมีผลทาให้เอนไซม์ เสียสภาพ