Candhi Pawon kang dipugar nalika taun 1903 kasebut salah sawijine warisan Krajan Medhang Kamulan.

Miturut Sejarawan J. G. de Casparis, Pawon kang dadi sebutan bangunan suci iku saka tembung awu utawa pawuhan.

Awu iku wernane . . .

Ing tlatah Jawa Tengah pengrajin tatah lan sungging wayang kang tekan saiki isih giyat gawe wayang kulit kang isih giyat tekan saiki yaiku Desa Kepuhsari, Kecamatan Manyaran, kabupaten Wonogiri.

Ing tlatah Jawa Tengah pengrajin tatah lan sungging wayang kang tekan saiki isih giyat gawe wayang kulit kang isih giyat tekan saiki yaiku Desa Kepuhsari, Kecamatan Manyaran, kabupaten Wonogiri.

Kula badhe siram rumiyin.

Weteng kula sakit amargi mentas nedha pelem menteh.

Kula badhe ngangge sepatu.

Anak kula kalih, estri setunggal, jaler setunggal.

Kula badhe miyos rumiyin.

Buku kagunganipun Bapak ingkang kula paringaken ing meja dipun pundhut Adhik.

Kula badhe dhateng Jakarta, wangsul kula benjing Selasa.

Griya kula wonten ing Kampung Tegal Kepatihan, Kalurahan Bareng.

Kula mundhut buku dhateng toko "Sumber Kawruh".

Menawi badhe mapan tilem, kula mesthi ngombe toya rumiyin.

Ibu mundhut duren badhe dipunparingaken bu Camat.

Bapak tumut kula mriksani bioskup.

Bapak sukuran, tangga tepalih sami dipuntimbali.

Ibu mundhut apel badhe dipuncaosaken Mbakyu.

Bapak ngendika, "Omah sakebonne dakwenehke Bima".

"Nik, jupukna buku iku!"

"Kowe arep menyang ngendi, Dhi?"

"Inggih Pak, Kula Darmanto. Kula badhe takrn, menapa Bapak sumerep griyane pak Agung?"

"Pak, yen are dhahar wis dak tata ing meja"

"Bukune sampun dibetakake."