Władza, pochodząca z mocy prawa, autorytet formalny, która wynika ze stanowiska zajmowanego w hierarchii formalnej to władza

Do wymiarów władzy możemy zaliczyć:

Wśród podejść do przywództwa, teoria cech przywódczych to inaczej:

Według Badań na Uniwersytecie stanu Iowa (K. Levina):

Przywódca, który włącza pracowników do podejmowania decyzji, deleguje uprawnienia zachęca do uczestnictwa w decydowaniu o metodach i celach pracy oraz wykorzystuje sprzężenie zwrotne jako narzędzie do trenowania podwładnych to przykład stylu kierowania:

Wywodzi się z badań zachowań liderów i zakłada, że lidera można wyszkolić, wzmacniając pożądane lub wytłumiając nieodpowiednie zachowania, które różnią skutecznych przywódców od nieprzywódców.

W tym podejściu analizowano różne style zachowań, określanych mianem stylów przewodzenia czy kierowania.

Wywodzi się z badań zachowań liderów i zakłada istnienie pewnych podstawowych cech lub ich zestawów, które odróżniają przywódców od nieprzywódców oraz przywódców skutecznych od nieskutecznych.

Zakłada, że właściwe zachowanie przywódcze bywa różne i zależy od sytuacji. Ma ono na celu rozpoznanie kluczowych czynników sytuacyjnych oraz określenie sposobu ich wzajemnego oddziaływania dla wskazania właściwego stylu kierowania.

Dwuwymiarowy model przywództwa, uwzględniający zarówno troskę o ludzi, jak i troskę o produkcję, dający tym samym możliwość analizy różnych zachowań przywódców w organizacjach to:

Styl kierowania (przewodzenia) to Względnie trwały i powtarzalny sposób oddziaływania przełożonego na podwładnych, służący skłonieniu ich do takich podstaw i zachowań, które umożliwiają osiągnięcie celów organizacji.