Η συνάρτηση range μπορεί να παράγει και πραγματικούς αριθμούς.

Όταν στο εσωτερικό των παρενθέσεων της «range» υπάρχουν μόνο δύο αριθμοί, τότε το βήμα μεταβολής είναι μηδέν.

Η συνάρτηση range (5, 1) παράγει τη λίστα των αριθμών[1, 2, 3, 4]

Όταν A = B η συνάρτηση range(A, Β) δεν παράγει αριθμούς.

Η range(-5, -1) και η range(-5, -1, 1) παράγουν την ίδια λίστα αριθμών.

Η συνάρτηση range(2, 10, -1) παράγει μια κενή λίστα αριθμών.

Με τη συνάρτηση «range» μπορούμε να παράγουμε και μία λίστα αρνητικών αριθμών.

Οι συναρτήσεις «range(6)» και «range(1,6)» παράγουν την ίδια λίστα αριθμών.

Η εντολή «for» μπορεί να χρησιμοποιηθεί, όταν έχουμε άγνωστο αριθμό επαναλήψεων.

Η εντολή «for i in range(2, 2)» εκτελείται 2 φορές.

Στο εσωτερικό της «for i in range(A, B, C)» πρέπει να υπάρχει μία εντολή που θα μεταβάλλει την τιμή του «i», για να τελειώνει γρηγορότερα η επανάληψη.

Στην εντολή for i in range (A, B) η μεταβλητή i αυξάνεται

πάντα κατά ένα, όταν τα Α και Β είναι ακέραιοι αριθμοί και

A < B

Για να εκτελεστεί η εντολή «for i in range (1, 10, C)» πρέπει

C > 0

Η εντολή «for» εκτελείται τουλάχιστον μία φορά.

Στην εντολή «for i in range(A, B, C)» πρέπει η μεταβλητή C να έχει πάντα θετικές τιμές.

Η εντολή «for i in range (A, B, C) εκτελείται μία φορά, όταν A = B

Σε κάθε πρόβλημα που στη λύση του, απαιτείται η χρήση της δομής επανάληψης μπορεί να χρησιμοποιηθεί η εντολή for.

Η συνάρτηση range(5) παράγει:

Η συνάρτηση range(5) παράγει:

Η εντολή print(range(6, 1, -1)) εμφανίζει:

Η συνάρτηση range(2, -6, -2) παράγει:

Η συνάρτηση range(0) παράγει:

Η συνάρτηση range(3, 15, -3) παράγει:

Η εντολή «for i in range(4, 4) εκτελείται:

Η εντολή for i in range (10, 4, -1) εκτελείται: