Font size
WorksheetsZoologia z ekologią
Total questions: 147
Worksheet time: 4hrs 44mins
Dział biologii; nauka o strukturze i funkcjonowaniu przyrody.
(a)
Ekologia zajmuje się:
Badaniem oddziaływań pomiędzy organizmami a ich środowiskiem
Ochroną środowiska
Oddziaływaniami między organizmami
Odnawialnymi źródłami energii (np. energia wiatrowa, słoneczna, geotermalna..)
Nauka o ochronie i kształtowaniu środowiska.
(a)
Jako samodzielna nauka (dyscyplina) ekologia rozwinęła się w:
XIX wieku
XXI wieku
XX wieku
2001 roku
1958 roku
Termin ekologia wprowadził
Ignacy Semmelweis
Ernst Haeckel
Wojciech Bogumił Jastrzębowski
Walther Hesse i jego żona Angelina
Zakres badań ekologii obejmuje:
molekuły, organelle komórka, tkanka, narząd, układ narządów, organizm, populacja, biocenoz, ekosystem, biom, biosfera
organizm, organelle, populacja, biocenoz, ekosystem, biom, biosfera
organizm, populacja, biocenoz, ekosystem, biom, biosfera
organizm, populacja, biocenoz, molekuły, ekosystem, biom, biosfera
Najmniejszą jednostką w zakresie badań ekologii na tle poziomów organizacji żywej materii jest ...
(a)
Największą jednostką w zakresie badań ekologii na tle poziomów organizacji żywej materii jest ...
(a)
Ekologia organizmów - dział ekologii zajmujący się oddziaływaniem środowiska (rozumianego jako ogół czynników biotycznych i abiotycznych) na poszczególne organizmy i odwrotnie. Analizy prowadzone są na poziomie osobników, nie uwzględniają wyższych poziomów organizacji biologicznej.
(a)
Zajmuje się wyższymi poziomami organizacji przyrody (populacjami, biocenozami, ekosystemami). Bada grupy organizmów (jako całości), wzajemne relacje w obrębie tych grup, związki między grupami oraz interakcje między zbiorowiskami (zgrupowaniami) organizmów i ich siedliskiem.
(a)
Synekologia obejmuje:
ekologie organizmów
ekologie populacji
ekologie biocenoz
ekologie ekosystemów
Autekologia obejmuje:
ekologie organizmów
ekologie populacji
ekologie biocenoz
ekologie ekosystemów
Zakres wartości czynników środowiskowych w którym dany organizm bytuje i utrzymuje swoje funkcje życiowe. Zakres ten jest zawarty między krytycznymi wartościami czynników abiotycznych i biotycznych (minimum i maksimum).
(a)
Zawiera się między dolnym punktem krytycznym (dpk) czyli minimum, a górnym punktem krytycznym (gpk) czyli maksimum. Wartości poniżej lub powyżej punktów krytycznych są letalne (śmiertelne) dla organizmu.
(a)
Strefa tolerancji w której natężenie czynników środowiska jest bliskie wartościom krytycznym, a organizm egzystuje na granicy przeżycia to strefa ...
(a)
Strefa tolerancji w której organizm funkcjonuje w miarę normalnie, ale poza optimum warunków środowiskowych i niektóre czynności życiowe mogą być zahamowane (np. rozmnażanie) to strefa ...
(a)
Strefa tolerancji najkorzystniejsza dla funkcjonowania organizmu, w której organizm w pełni realizuje swoją strategię życiową (rozmnaża się, odżywia, wchodzi w związki socjalne) to strefa ...
(a)
Zasady tolerancji ekologicznej
Każdy żywy organizm ma określoną tolerancję wobec czynników środowiska
Tolerancja względem jednego czynnika może być duża, a względem innego - mała
Nie da się określić tolerancji wobec czynników środowiska dla każdego żywego organizmu
O szansach przeżycia organizmu decyduje całość jego adaptacji tolerancyjnych
Granicami tolerancji organizmu nie są odmienne w stosunku do różnych funkcji fizjologicznych (np. granice przeżycia są szersze niż granice rozrodu)
Zasady tolerancji ekologicznej
Granice tolerancji organizmu mogą być odmienne w stosunku do różnych funkcji fizjologicznych (np. granice przeżycia są szersze niż granice rozrodu).
Granice tolerancji ekologicznej są charakterystyczne dla danego gatunku
Granice tolerancji ekologicznej są charakterystyczne nie dla całego gatunku, ale dla poszczególnych populacji geograficznych i dla poszczególnych osobników.
Tolerancja ekologiczna organizmu wobec tego samego czynnika może być różna w zależności od wieku i płci. Granice tolerancji zmieniają się wraz z wiekiem osobnika.
Tolerancja ekologiczna organizmu wobec określonego czynnika może ulegać zmianom zależnie od tego, jakie jest natężenie pozostałych czynników środowiskowych
Prawo (opisujące tolerancję organizmów): możliwość rozwoju i wzrostu organizmu określa ten składnik, którego jest najmniej w stosunku do zapotrzebowania. To prawo ...
(a)
Prawo (opisujące tolerancję organizmów): zarówno niedobór jak i nadmiar jakiegoś czynnika mają ograniczający wpływ na życie danego organizmu. To prawo ...
(a)
A
Strefa optimum
Strefa pejus
Strefa pessimum
Strefa minimum
Strefa maximum
B
Strefa optimum
Strefa pejus
Strefa pessimum
Strefa minimum
Strefa maximum
C
Strefa optimum
Strefa pejus
Strefa pessimum
Strefa minimum
Strefa maximum
Organizmy mające szeroki zakres tolerancji, żyjące w środowisku o zróżnicowanych warunkach, o dużych wahaniach czynników zewnętrznych to organizmy ...
(a)
Organizmy eurytopowe to inaczej ...
(a)
Organizmy stenotopowe to inaczej ...
(a)
Organizmy charakteryzujące się małą tolerancją (wąskim zakresem tolerancji) wobec czynników środowiskowych, będące bardziej wyspecjalizowane niż eurybionty to organizmy ...
(a)
Stenobionty dzielą się na:
Oligostenobionty (oligobionty)
Polistenobionty (polibionty)
Eurybionty
Organizmy stenotopowe, które wybierają niskie zakresy natężenia danego czynnika.
(a)
Organizmy stenotopowe, które wybierają wysokie zakresy natężenia danego czynnika.
(a)
Ma szeroki zakres tolerancji w odniesieniu do temperatury (np. ssaki)
Organizm eurytermiczny
Organizm politermiczny
Organizmy euryfagiczne
Organizm stenotermiczny
Organizm oligotermiczny
Występuje w zakresie wysokich temperatur (np. organizmy występujące w gorących źródłach)
Organizm eurytermiczny
Organizm politermiczny
Organizmy euryfagiczne
Organizm stenotermiczny
Organizm oligotermiczny
Przyjmują zróżnicowany pokarm; roślinny, zwierzęcy, żywy, martwy (np. naczelne, świniowate)
Organizmy eurytermiczny
Organizmy politermiczny
Organizmy euryfagiczne
Organizmy stenotermiczny
Organizmy oligotermiczny
Mają wąski zakres tolerancji w odniesieniu do temperatury (np. korale)
Organizmy eurytermiczny
Organizmy politermiczny
Organizmy euryfagiczne
Organizmy stenotermiczny
Organizmy oligotermiczny
Występują w zakresie niskich temperatur (np. stawonogi naśnieżne)
Organizmy eurytermiczne
Organizmy politermiczne
Organizmy euryfagiczne
Organizmy stenotermiczne
Organizmy oligotermiczne
Mają wąskie spektrum pokarmowe, są wyspecjalizowane w przyjmowaniu określonego pokarmu (np. koala, wiele gatunków owadów)
Organizmy stenofagiczne
Organizmy politermiczne
Organizmy euryfagiczne
Organizmy stenotermiczne
Organizmy oligotermiczne
Nazewnictwo organizmów w zależności od preferowania/unikania danego czynnika środowiskowego
Saprobiologia - nauka zajmująca się wodami zanieczyszczonymi
Saproby - organizmy o zróżnicowanej wrażliwości/odporności na zanieczyszczenie wody
Podział saprobów w zależności od preferowania/unikania wód zanieczyszczonych:
saprobionty - organizmy żyjące prawie wyłącznie w wodach silnie zanieczyszczonych (np. rurecznik, larwy muchy gnojki).
saprofile - żyjące zwykle w wodzie zanieczyszczonej (preferujące takie środowisko), ale mogą żyć także w czystej wodzie (np. ośliczka pospolita, niektóre gatunki ochotkowatych).
saprokseny - unikają środowisk zanieczyszczonych (np. larwy jętek).
saprofoby - nie są zdolne do życia w środowisku zanieczyszczonym (np. kiełże, larwy widelnic).
Nie wiedziałam jak z tego zrobić sensowne pytania, to jest bardziej po prostu info do zrozumienia.
Jak przeczytasz to zaznacz tutaj żeby zebrać punkt i przejść dalej :D
Grupa organizmów tego samego gatunku, współistniejących na określonym obszarze i w określonym czasie. Poszczególne osobniki wchodzące w skład tej grupy mogą się krzyżować między sobą (efektem czego jest płodne potomstwo)
(a)
Nauka badająca zależności ekologiczne w odniesieniu do populacji danego gatunku, która jako całość może wykazywać inne cechy niż poszczególne osobniki stanowiące populację. Jej jednostką badawczą jest populacja, nie pojedyncze osobniki.
(a)
Liczebność obliczana w odniesieniu do jakiegoś czynnika (np. czasu, powierzchni), nie uwzględniająca całej populacji to liczebność ...
(a)
Liczebność uwzględniająca całą populację, zazwyczaj dotycząca dużych zwierząt występujących na określonym obszarze to liczebność ...
(a)
Liczba osobników w przeliczeniu na jednostkę powierzchni lub objętości.
liczebność
zagęszczenie
Liczba osobników należących do danej populacji.
liczebność
zagęszczenie
a
Organizmy eurytopowe (eurybionty)
Organizmy stenotopowe (stenobionty)
Oligostenobionty (oligobionty)
Polistenobionty (polibionty)
b
Organizmy eurytopowe (eurybionty)
Organizmy stenotopowe (stenobionty)
Oligostenobionty (oligobionty)
Polistenobionty (polibionty)
c
Organizmy eurytopowe (eurybionty)
Organizmy stenotopowe (stenobionty)
Oligostenobionty (oligobionty)
Polistenobionty (polibionty)
b+c
Organizmy eurytopowe (eurybionty)
Organizmy stenotopowe (stenobionty)
Oligostenobionty (oligobionty)
Polistenobionty (polibionty)
Charakteryzuje się ogólnym przyrostem liczebności populacji w badanym okresie. Jest oznaczona literą a.
Faza wzrostu
Faza spadku
Faza równowagi
Oscylacja
Fluktuacja
Prowadzi do trwałego zmniejszania się liczby osobników na danym obszarze. W niektórych przypadkach może doprowadzić do zaniknięcia populacji. Jest oznaczona literą c.
Faza wzrostu
Faza spadku
Faza równowagi
Oscylacja
Fluktuacja
Obejmuje okresy, w których średnia liczebność populacji pozostaje w dłuższym przedziale czasowym na względnie stałym poziomie. Jest oznaczona literą d.
Faza wzrostu
Faza spadku
Faza równowagi
Oscylacja
Fluktuacja
Wahania liczebności populacji wokół średniej liczebności. Okres (czas trwania) odchylenia i jej amplituda są takie same lub zmienne w niewielkim zakresie. Jest oznaczona literą f.
Faza wzrostu
Faza spadku
Faza równowagi
Oscylacja
Fluktuacja
Mówimy o niej wtedy, gdy amplitudy (odchylenia od średniej) są zmienne w dużym zakresie, a przebieg zmian nie pokrywa się z cyklami. Jest oznaczona literą e.
Faza wzrostu
Faza spadku
Faza równowagi
Oscylacja
Fluktuacja
Powoduje wzrost liczebności populacji oraz zmienia jej strukturę wiekową. Jej miarą jest dopływ młodych osobników w wyniku rozmnażania.
(a)
Prowadzi do zmniejszenia się liczebności populacji. Może powodować istotne zmiany w strukturze i organizacji populacji
(a)
Rozrodczość populacji zależy od:
płodności i ilości osobników biorących udział w rozrodzie
warunków abiotycznych
zasobów pokarmowych
czynników biocenotycznych i populacyjnych
konkurencji wewnątrzgatunkowej (międzyosobniczej)
Śmiertelność populacji zależy od:
charakter osobniczy (zmienność osobnicza)
i populacyjny (wiek osobnika, stadium rozwojowe)
przegęszczenie populacji
działanie drapieżników i pasożytów
kanibalizm
konkurencji wewnątrzgatunkowej (międzyosobniczej)
Typ I przeżywalności populacji =
Niska śmiertelność występuje w stadiach młodocianych. Wzrasta ona wraz ze starzeniem się osobników.
Na śmiertelność działają czynniki zewnętrzne i nie jest ona zależna od wieku osobników.
Nicienie glebowe, skąposzczety (rurecznik, dżdżownica).
Śmiertelność jest bardzo wysoka w stadiach młodocianych i niższa w stadiach dojrzałych. owady (np. chrząszcze na etapie larwy).
Typ II przeżywalności populacji =
Niska śmiertelność występuje w stadiach młodocianych. Wzrasta ona wraz ze starzeniem się osobników.
Na śmiertelność działają czynniki zewnętrzne i nie jest ona zależna od wieku osobników (np. nicienie glebowe, skąposzczety rurecznik, dżdżownica).
Śmiertelność jest bardzo wysoka w stadiach młodocianych i niższa w stadiach dojrzałych. owady (np. chrząszcze na etapie larwy).
Typ III przeżywalności populacji =
Niska śmiertelność występuje w stadiach młodocianych. Wzrasta ona wraz ze starzeniem się osobników.
Na śmiertelność działają czynniki zewnętrzne i nie jest ona zależna od wieku osobników (np. nicienie glebowe, skąposzczety rurecznik, dżdżownica).
Śmiertelność jest bardzo wysoka w stadiach młodocianych i niższa w stadiach dojrzałych (np. owady/chrząszcze na etapie larwy).
-duża rozrodczość, liczne potomstwo
-małe rozmiary potomstwa (szybsze dojrzewanie)
-brak opieki nad potomstwem
-duża śmiertelność stadiów młodocianych,
niewiele osobników dożywa wieku dojrzałego
Zachodzi u większości bezkręgowców, ale także u kręgowców (np. krągłouste, większość gatunków ryb, płazów)
Strategia typu r
Strategia typu k
-mała rozrodczość, nieliczne potomstwo
-duże rozmiary potomstwa (wolniejsze dojrzewanie)
-rozwinięta opieka nad potomstwem (w różnym stopniu)
-mniejsza śmiertelność stadiów młodocianych,
wiele dożywa wieku dojrzałego
Występuje u ssaków, ptaków, niektórych gatunków gadów, płazów i ryb, ale także u niektórych bezkręgowców
(np. pszczoła miodna i inne owady społeczne)
Strategia typu r
Strategia typu k
Przemieszczanie się w obrębie terytorium populacji.
Migracje wewnątrzpopulacyjne
Emigracja
Imigracja
Preemigracja
Ekspansja
Opuszczanie obszaru zasiedlanego przez daną populację.
Migracje wewnątrzpopulacyjne
Emigracja
Imigracja
Preemigracja
Ekspansja
Osiedlanie się na obszarze zajętym przez inne populacje.
Migracje wewnątrzpopulacyjne
Emigracja
Imigracja
Preemigracja
Ekspansja
Czasowe osiedlanie się osobników na terenach zajętych przez inne populacje.
Migracje wewnątrzpopulacyjne
Emigracja
Imigracja
Preemigracja
Ekspansja
Zasiedlanie się przez osobniki nowych terenów, niezajętych dotychczas przez ten gatunek (inwazja populacyjna, ekologiczna)
Migracje wewnątrzpopulacyjne
Emigracja
Imigracja
Preemigracja
Ekspansja
Jej skład w danym (badanym) momencie: jej liczebność, zagęszczenie, powiązania między osobnikami, struktura wiekowa, płciowa, socjalna, a także inne cechy i parametry
Struktura populacji
Struktura przestrzenna
Sposób, w jaki organizmy korzystają z dostępnej przestrzeni życiowej - jest to uwarunkowane czynnikami biotopowymi, bicenotycznymi i wewnątrzpopulacyjnymi
Struktura populacji
Struktura przestrzenna
Występuje najczęściej. Jest odpowiedzią na mozaikową strukturę ekosystemów (heterogeniczność środowiska) oraz występowania u zwierząt naturalnej tendencji do tworzenia skupisk; np. organizmy osiadłe (omułek jadalny, pąkla Balanus sp.), organizmy zmieniające miejsce pobytu (chmara szarańczy, zimujące winniczki)
Rozmieszczenie skupiskowe
Rozmieszczenie równomierne
Rozmieszczenie przypadkowe
Wiąże się zwykle z zachowaniem terytorialnym lub samotniczym trybem życia np. ryby (samiec ciernika w okresie godowym), sowy (pójdźka), ssaki (ryś), bezkręgowce (ptasznik, ważki)
Rozmieszczenie skupiskowe
Rozmieszczenie równomierne
Rozmieszczenie przypadkowe
Zdarza się dość rzadko i charakteryzuje się nierównomiernym rozmieszczeniem osobników w przestrzenie zajmowane przez populację. Nie obserwuje się wyraźniejszych koncentracji (skupień) osobników; np. nicienie glebowe, krocionogi w ściółce
Rozmieszczenie skupiskowe
Rozmieszczenie równomierne
Rozmieszczenie przypadkowe
Wiek osobnika ma wpływ na jego:
wielkość, biomasę, zapotrzebowanie pokarmowe
biomasę, zapotrzebowanie pokarmowe, areał (obszar występowania) osobniczy, szanse przeżycia
areał (obszar występowania) osobniczy, szanse przeżycia, udział w rozrodzie
wszystkie odpowiedzi są poprawne
Pierwsza na zdjęciu. Piramida ma szeroką podstawę. Dominują osobniki młodociane, populacja jest młoda, ma wysoki przyrost naturalny.
Populacja w fazie wzrostu
Populacja ustabilizowana
Populacja o malejącej liczebności
Druga na zdjęciu. Piramida w kształcie dzwonu. Wysoki udział osobników młodocianych i w wieku średnim (w okresie rozrodczym), wzrastająca śmiertelność osobników w wieku pozarozrodczym.
Populacja w fazie wzrostu
Populacja ustabilizowana
Populacja o malejącej liczebności
Trzecia na zdjęciu. Piramida w kształcie urny. Przyrost naturalny jest niski, dominuje tendencja do wymierania osobników, populacja jest zagrożona w swoim istnieniu.
Populacja w fazie wzrostu
Populacja ustabilizowana
Populacja o malejącej liczebności
Rozrodczość:
odmładza populacje
utrzymuje struktury wiekowe w pewnej równowadze
postarza populację
kształtuje strukturę wiekową populacji
jest jednym z procesów populacyji
Śmiertelność:
odmładza populacje
utrzymuje struktury wiekowe w pewnej równowadze
postarza populację
kształtuje strukturę wiekową populacji
jest jednym z procesów populacyji
Najprostsza forma struktury populacji. Występuje tylko w przypadku gatunków rozdzielnopłciowych.
(a)
Strukturę płci określa się za pomocą dwóch wskaźników:
gatunku
stosunku płci
płci
udziału płci
Wskaźnik struktury płci. Liczba samców przypadających na określoną liczbę samic.
(a)
Wskaźnik struktury płci. Liczba samców lub samic na 100 osobników, wyrażona w procentach.
(a)
Chromosomowa determinacja płci.
Udział samców i samic w strukturze populacji jest podobny i wynosi przeciętnie 50% (większość ssaków).
Struktura płci zależy od czynników zewnętrznych.
Płeć uzależniona jest od temperatury inkubacji zarodka. Występuje u większości żółwi, niektórych jaszczurek oraz wszystkich krokodyli i hatterii.
Fenotypowa determinacja płci.
Udział samców i samic w strukturze populacji jest podobny i wynosi przeciętnie 50% (większość ssaków).
Struktura płci zależy od czynników zewnętrznych.
Płeć uzależniona jest od temperatury inkubacji zarodka. Występuje u większości żółwi, niektórych jaszczurek oraz wszystkich krokodyli i hatterii.
Temperaturowa determinacja płci.
Udział samców i samic w strukturze populacji jest podobny i wynosi przeciętnie 50% (większość ssaków).
Struktura płci zależy od czynników zewnętrznych.
Płeć uzależniona jest od temperatury inkubacji zarodka. Występuje u większości żółwi, niektórych jaszczurek oraz wszystkich krokodyli i hatterii.
Zakodowane genetycznie wzajemne kontakty i oddziaływania między osobnikami, przekładające się na typowe dla nich zachowania (behawior).
(a)
Jest oparta na zróżnicowaniu funkcji (przywilejów i obowiązków) jakie spełniają osobniki w populacji, w wyniku czego powstaje między nimi hierarchia zależności.
Organizacja socjalna
Dysoperacja
Kooperacja
Struktura dominacji
Przewodnictwo
Tendencja do wzajemnego unikania się osobników z danej populacji. Może to zmniejszać szansę przeżycia i wydania potomstwa (kotowate).
Organizacja socjalna
Dysoperacja
Kooperacja
Struktura dominacji
Przewodnictwo
Tendencja do tworzenia grup (stada, kolonie, społeczeństwa) gdzie funkcje poszczególnych osobników są silnie zdeterminowane przez potrzeby grupy, co przyczynia się do zwiększenia szansy przeżycia i wydania potomstwa (lwy, wilki)
Organizacja socjalna
Dysoperacja
Kooperacja
Struktura dominacji
Przewodnictwo
Tworzy się w wyniku kontaktów międzyosobniczych. Powstaje stosunek nadrzędności i podrzędności między członami populacji.
Organizacja socjalna
Dysoperacja
Kooperacja
Struktura dominacji
Przewodnictwo
Powstaje w populacjach, które tworzą stada. (Jeden osobnik jest przewodnikiem)
Organizacja socjalna
Dysoperacja
Kooperacja
Struktura dominacji
Przewodnictwo
Stosunek ilościowy różnych morfologicznie i fizjologicznie osobników danych populacji. Zależy od właściwości biologicznych gatunku, warunków bytowania populacji oraz fazy jej rozwoju.
(a)
Osobniki tego samego gatunku różnią się od siebie morfologicznie, anatomicznie, fizjologicznie a także pod względem zachowania.
(a)
Zespół populacji organizmów roślinnych, zwierzęcych oraz mikroorganizmów danego środowiska abiotycznego, należących do różnych gatunków, ale powiązanych ze sobą różnorodnymi czynnikami ekologicznymi i zależnościami pokarmowymi, tworzących całość, która pozostaje w stanie równowagi.
(a)
Dział ekologii zajmujący się interakcjami międzygatunkowymi (międzypopulacyjnymi).
(a)
Interakcje nieantagonistyczne.
Interakcje bez konfliktów
Interakcje konfliktowe
Interakcje w których obie strony odnoszą korzyść lub ponoszą straty (np. konkurencja, mutualizm, protokooperacja)
Interakcje w których populacja jednego gatunku jest wykorzystywana przez drugi (np. jako źródło pokarmu - drapieżnictwo, pasożytnictwo)
Interakcje antagonistyczne.
Interakcje bez konfliktów
Interakcje konfliktowe
Interakcje w których obie strony odnoszą korzyść lub ponoszą straty (np. konkurencja, mutualizm, protokooperacja)
Interakcje w których populacja jednego gatunku jest wykorzystywana przez drugi (np. jako źródło pokarmu - drapieżnictwo, pasożytnictwo)
Interakcje symetryczne.
Interakcje bez konfliktów
Interakcje konfliktowe
Interakcje w których obie strony odnoszą korzyść lub ponoszą straty (np. konkurencja, mutualizm, protokooperacja)
Interakcje w których populacja jednego gatunku jest wykorzystywana przez drugi (np. jako źródło pokarmu - drapieżnictwo, pasożytnictwo)
Interakcje asymetryczne.
Interakcje bez konfliktów
Interakcje konfliktowe
Interakcje w których obie strony odnoszą korzyść lub ponoszą straty (np. konkurencja, mutualizm, protokooperacja)
Interakcje w których populacja jednego gatunku jest wykorzystywana przez drugi (np. jako źródło pokarmu - drapieżnictwo, pasożytnictwo)
Interakcja nieantagonistyczna. Najbardziej luźny i najmniej obligatoryjny związek międzygatunkowy. W jego wyniku dostosowanie jednej populacji rośnie (osobniki z tej populacji odnoszą korzyść), podczas gdy druga nie ponosi widocznych strat ani zysków; np. lew i szakal (korzyść szakala to łatwe żarcie)
Komensalizm
Protokooperacja
Mutualizm
Konkurencja (międzygatunkowa)
Drapieżnictwo
Interakcja nieantagonistyczna. Polega na współżyciu dwóch gatunków/populacji czerpiących wymierne i obustronne korzyści ze swojej obecności, ale jednocześnie nie będących całkowicie uzależnionymi od siebie. Każdy z nich jest zdolny do życia bez obecności drugiego. (np. bawół i ptak bąkojad)
Komensalizm
Protokooperacja
Mutualizm
Konkurencja (międzygatunkowa)
Drapieżnictwo
Interakcja nieantagonistyczna. Wzajemne oddziaływanie populacji różnych gatunków prowadzące do wzrostu ich dostosowania (obie strony odnoszą korzyści). Oba gatunki są od siebie ściśle uzależnione.
Komensalizm
Protokooperacja
Mutualizm
Konkurencja (międzygatunkowa)
Drapieżnictwo
Interakcja antagonistyczna. Konkurencyjne oddziaływanie między osobnikami różnych gatunków korzystających z tych samych (lub bardzo podobnych), ograniczonych zasobów. Powoduje obniżenie dostosowania obu gatunków. Prowadzi do wyparcia jednego z gatunków lub do konkurencyjnego rozszczepienia cech. (np. szczur wędrowny i szczur śniady).
Pasożytnictwo
Protokooperacja
Mutualizm
Konkurencja (międzygatunkowa)
Drapieżnictwo
Interakcja antagonistyczna. Asymetryczna interakcja międzygatunkowa, w której osobniki jednego gatunku odżywiają się osobnikami innych gatunków (np. lew i bawół).
Pasożytnictwo
Protokooperacja
Mutualizm
Konkurencja (międzygatunkowa)
Drapieżnictwo
Interakcja antagonistyczna. Polega na wykorzystaniu przez pasożyta organizmu żywiciela jako środowiska życia i zdobywania pożywienia. (np. krowa i motylica wątrobowa)
Pasożytnictwo
Protokooperacja
Mutualizm
Konkurencja (międzygatunkowa)
Drapieżnictwo
System ekologiczny, stanowiący pod względem przyrodniczym pewną całość. Jest układem czasowo-przestrzennym, w którym są zintegrowane biocenoza i biotop.
(a)
Zaznacz zdania prawdziwe dotyczące energii i materii w ekosystemie.
organizmy żywe wymieniają ze swoim środowiskiem materię i energię - w ten sposób wpływają na siebie wzajemnie
materiały krążące w obrębie układu ekologicznego jakim jest ekosystem jest przekazywana między roślinami a organizmami
energia przepływa przez ekosystem (nie ma obiegu energii w ekosystemie). Jest to jednostronnie skierowany, zwężający się strumień energii
zahamowanie obiegu materii w najważniejszych punktach ekosystemu może prowadzić do załamania układu i jego dezintegracji
materia krąży w ekosystemie, mamy więc do czynienia z obiegiem materii
Zasada jedności biotopu i biocenozy/1. Zasada funkcjonowania ekosystemu
Wszystkie organiczne i nieorganiczne komponenty ekosystemu są ze sobą funkcjonalnie związane.
Organizmy (gatunki) występujące w danym ekosystemie są ze sobą powiązane różnymi (i licznymi) zależnościami biotycznymi
Wytwarza się swoista struktura organizacyjna oparta głównie na powiązaniach pokarmowych, konkurencyjnych i paratroficznych.
Poszczególne elementy ekosystemu nie mogą istnieć w oderwaniu od siebie i wzajemnie na siebie wpływają.
Zasada trwałości/2. Zasada funkcjonowania ekosystemu
Ekosystemy posiadają najwyższy stopień trwałości ze wszystkich układów biologicznych.
Organizmy (gatunki) występujące w danym ekosystemie są ze sobą powiązane różnymi (i licznymi) zależnościami biotycznymi
Wytwarza się swoista struktura organizacyjna oparta głównie na powiązaniach pokarmowych, konkurencyjnych i paratroficznych.
Ekosystemy posiadają najniższy stopień trwałości ze wszystkich układów biologicznych, ze względu na jego delikatną konstrukcję.
Zasada organizacji biocenozy/3. Zasada funkcjonowania ekosystemu
Ekosystem jest układem zintegrowanym.
Organizmy (gatunki) występujące w danym ekosystemie są ze sobą powiązane różnymi (i licznymi) zależnościami biotycznymi
Wytwarza się swoista struktura organizacyjna oparta głównie na powiązaniach pokarmowych, konkurencyjnych i paratroficznych.
Zjawiska zachodzące w poszczególnych populacjach są uzależnione od całego układu biotopu i biocenozy
Zasada autonomii ekosystemu/4. Zasada funkcjonowania ekosystemu
Ekosystem jest układem zintegrowanym.
O autonomii ekosystemu stanowią: jego odrębność terytorialna, organizacja wewnętrzna oraz wzajemna zależność poszczególnych komponentów.
Autonomia ekosystemu nie jest związana z gospodarką materią (obiegiem materii).
Autonomia ekosystemu jest także związana z gospodarką materią (obiegiem materii).
Zasada zachowania obiegu materii i przepływu materii/5. Zasada funkcjonowania ekosystemu
Ekosystem jest układem zintegrowanym.
Materiały krążące w obrębie układu ekologicznego jakim jest ekosystem jest przekazywana między komponentami biologicznymi a środowiskiem.
Zahamowanie obiegu materii choćby w jednym punkcie ekosystemu może prowadzić do załamania układu i jego dezintegracji.
Ekosystem ma dużą wytrzymałość i jest solidnie skonstruowany, zahamowanie obiegu materii w jednym punkcie ekosystemu nie powinno dokonać żadnych większych szkód.
Zaznacz poprawne
E - energia słoneczna
F - energia cieplna
A - biocenoza
A - materia organiczna
B - materia nieorganiczna
C - biocenoza
D - biotop
B - biotop
C - materia organiczna
D - materia nieorganiczna
E - energia cieplna
F - energia słoneczna
A - biotop
B - biocenoza
C - materia nieorganiczna
D - materia organiczna
Popatrz, zapamiętaj..
._.
Jak już zrobiłeś/aś screena oczami to kliknij tu..
Przepływ energii w ekosystemie
przez wszystkie poziomy organizacji ekologicznej (osobniki, populacje, ekosystemy) przepływa strumień energii
energia przepływa cały czas, krąży w ekosystemie
energia przepływa tylko raz i jest ostatecznie rozpraszana w postaci ciepła
przez określone poziomy organizacji ekologicznej (populacje i ekosystemy) przepływa strumień energii
energia zawsze pochodzi ze źródła zewnętrznego → dla roślin jest to energia słoneczna, a dla zwierząt - energia pokarmu
Przepływ energii w ekosystemie
w wyjątkowych przypadkach może to być energia pochodząca z innego ekosystemu
na przepływ energii przez ekosystem składają się przepływy energii przez określone jego poziomy troficzne: producentów i konsumentów poszczególnych rzędów
energia nie może pochodzić z innego ekosystemu
na przepływ energii przez ekosystem składaja się przepływ energii tylko destruentów
na przepływ energii przez ekosystem składają się przepływy energii przez wszystkie jego poziomy troficzne: producentów, konsumentów poszczególnych rzędów i destruentów
Jest to przyrost substancji organicznej w postaci komórek i tkanek, powstałych w określonym czasie, który powstaje w wyniku: powiększania się liczby osobników w skutek rozmnażania oraz wzrostu osobniczego.
(a)
Opiera się przede wszystkim na fotosyntezie, tylko około 1% energii słonecznej jest przechwytywany przez producentów i zamieniany na biomasę w procesie produkcji pierwotnej, zależy od wielu czynników (np. klimatycznych, edaficznych), organizmy autotroficzne mają podstawowe znaczenie jako pośrednik między światem nieorganicznym a organizmami heterotroficznymi w ekosystemie.
produkcja pierwotna
produkcja pierwotna brutto
produkcja wtórna
produkcja pierwotna netto
Energia (lub materii) związana w procesie fotosyntezy w jednostce czasu.
produkcja pierwotna
produkcja pierwotna brutto
produkcja wtórna
produkcja pierwotna netto
Produkcja nowej biomasy przez organizmy heterotroficzne, opierająca się na procesach pobierania, przerabiania i zużytkowania materii organicznej i związanej z nią energii przez organizmy heterotroficzne w celu zwiększenia własnej masy. Jest trudniejsza do oceny. Duży wpływ mają czynniki biologiczne (odżywianie, rozmnażanie, zachowanie się, życie w populacjach, interakcje międzypopulacyjne). Konsumenci I rzędu (roślinożercy) przekształcają biomasę roślinną w biomasę zwierzęcą, wykorzystywaną przez konsumentów wyższych rzędów. Dokonuje się ze znaczną stratą energii a stan biomasy dzikich zwierząt w ekosystemach naturalnych jest bardzo niski.
produkcja pierwotna
produkcja pierwotna brutto
produkcja wtórna
produkcja pierwotna netto
Energia związana w procesie fotosyntezy pomniejszona o energię traconą przez autotrofy w procesie oddychania i innych czynności życiowych, w jednostce czasu.
produkcja pierwotna
produkcja pierwotna brutto
produkcja wtórna
produkcja pierwotna netto
Zdjęcie przedstawia piramide
biomasy
liczebności
energii
Zdjęcie przedstawia piramide
biomasy
liczebności
energii
Zdjęcie przedstawia piramide
biomasy
liczebności
energii
Jest częścią pełnego obiegu materii w ekosystemie. W pierwszej fazie jest to rozdrobnienie mechaniczne, a następnie zachodzi rozkład chemiczny samorzutny (autoliza) lub przy udziale destruentów, destruenci dokonują częściowej lub ostatecznej mineralizacji materii organicznej oraz stanowią ogniwo zamykające obieg pierwiastków w ekosystemie. Uwalniane substancje są pobierane przez bakterie i mogą ponownie dostać się do konsumentów (bakteriofagów) albo, po zmineralizowaniu, zostają wykorzystane przez producentów → obieg materii zaczyna się od nowa. Opis ten przedstawia ...
(a)
Schemat przedstawia
(a)
Tendencja układów biologicznych do opierania się zmianom i trwania w stanie równowagi dynamicznej.
(a)
1. Zasada zachowania struktury
Organizacja biocenozy stanowi układ, w którym są zakodowane wszelkie mechanizmy homeostatyczne. Dążność i zdolność do odtwarzania struktury stanowi podstawową cechę biocenoz.2. Zasada zachowania obiegu materii i przepływu energii
Zarówno materia, jak i energia stale jest w ruchu w obrębie ekosystemu, pomiędzy poszczególnymi jego elementami a biotopem. Zahamowanie obiegu materii i przepływu energii w jakimkolwiek punkcje spowodowałoby zablokowanie ruchu tych elementów i, w konsekwencji, zniszczenie całego układu (ekosystemu).3. Zasada zachowania produktywności
Każda biocenoza przystosowuje swoją produkcję całkowitą do warunków gospodarki energetycznej i materiałowej w konkretnym środowisku. Zachowanie określonego poziomu produkcji wynika z mechanizmów homeostatycznych biocenoz.4. Stabilizacja procesów przebiegających w ekosystemie
Kontrola procesów zachodzących w ekosystemach wzrasta wraz z dojrzałością ekosystemów. W cyklu zmian ewolucyjnych biocenoza adaptuje się do istniejących warunków i coraz bardziej się doskonali.
Macie tu do przeczytania zasady opisujące homoestaze.. nie mam siły przerabiać to na pytania.. -_-
przeczytałem/am
Jakimi zwierzętami zajmuje się Herpetologia?
ptaki
gady
płazy
ssaki
ryby
Eurytermobionty to..
ptaki
gady
płazy
ssaki
ryby
Jadowity gad w Polsce?
zaskroniec
padalec
wąż Eskulapa
żmija zigzakowata
jaszczurka zwinka
Jakie gruczoły mają ssaki
potowe
łojowe
wonne
wszystkie odpowiedzi są poprawne
Jakie ptaki mają pióra
nitkowate
puchowe
linkowate
wełniaste
Do blaszkodziobów należy
Kaczka
Kruk
Gil
Jastrząb
Do wróblowatych należy
Kaczka
Gil
Jastrząb
Do szponiastych należy
Kaczka
Gil
Jastrząb
Płaz ogoniasty
Żaba śmieszka
Kumak
Jaszczurka zwinka
Traszka zwyczajna
Jaszczurką jest..
Zaskroniec
Traszka
Żmija zygzakowata
Padalec
Salamandra
Gromada zmiennocieplnych kręgowców z grupy czworonogów. Zamieszkują różnorodne siedliska, większość gatunków żyje na lądzie, w gruncie, na drzewach bądź w wodach słodkich. W rozwoju przechodzą stadium larwalne.
Płazy
Gady
Ssaki
Ptaki
Ryby
Gromada lądowych zmiennocieplnych kręgowców o suchym, zrogowaciałym naskórku prawie całkiem pozbawionym gruczołów.
Płazy
Gady
Ssaki
Ptaki
Ryby
Gromada jajorodnych stałocieplnych kręgowców o cienkiej skórze pokrytej piórami. Część szkieletu jest silnie spneumatyzowana. Przednie kończyny przekształcone w skrzydła.
Płazy
Gady
Ssaki
Ptaki
Ryby
Gromada zmiennocieplnych, pierwotnie wodnych kręgowców. Opływowe ciało dzielące się na tułów, głowę i ogon. Skóra składająca się z dwóch warstw, pokryta śluzem.
Płazy
Gady
Ssaki
Ptaki
Ryby
Gromada kręgowców, charakteryzujące się głównie występowaniem gruczołów mlekowych u samic, zazwyczaj obecnością owłosienia i stałocieplnością.
Płazy
Gady
Ssaki
Ptaki
Ryby
Jaki rodzaj łusek występuje u ryb najczęściej?
cykloidalne
ktenoidalne
ganoidalne
plakoidalne
Włosy ssaków
ościste
przewodnie
wełniste
kolce
futszaste
Wytwory rogowe
pazury
paznokcie
kopyta
rogi
poroże
Zdolność płciowego rozmnażania się larw niektórych zwierząt, występująca w następstwie przyspieszonego w stosunku do reszty ciała rozwoju narządów rozrodczych, a także zatrzymanie u osobników dorosłych pewnych cech infantylnych.
(a)
