Font size
WorksheetsWMKA
Total questions: 52
Worksheet time: 13hrs 0mins
Osrodek ciągły lepko-sprezysty nalezy do grupy modeli:
złomu
materiału
obciazenia
postaci
Zasada zesztywnienia umożliwia:
zwiększenie sztywności elementu po przekroczeniu granicy plastyczności
zwiększenie wytrzymałości elementu.
stosowanie równań równowagi ciała sztywnego do przypadku ciała odkształcalnego, po zesztywnieniu w stanie odkształconym.
dobór elementu tak, aby zwiększyć jego sztywność
Modelem postaci stosowanym w wytrzymałości materiałów nie jest:
pręt.
plyta
pręt cienkościenny
ośrodek ciągły sprężysto-plastyczny.
Siła osiowa występująca w przekroju pręta rozciąganego ma wartość 100 N, zaś pole powierzchni jego przekroju poprzecznego wynosi 100 mm^2. Jaką wartość mają naprężenia normalne występujące w przekroju poprzecznym pręta?
1000MPa
100Pa
1MPa
1Pa
Części prostoliniowe wykresów rozciągania dwóch różnych materiałów (1) i (2), wykreślonych w tym samym układzie współrzędnych sigma - e, nachylone są pod kątami odpowiednio alfa1 i alfa2 do osi poziomej. Jeśli moduły Younga tych materiałów E1 i E2 spełniają relacje E1<E2 to:
alfa1 > alfa2
alfa1 > alfa2
alfa1 < alfa2
alfa1 <= alfa2
Sztywność pręta na rozciąganie (ściskanie) wynosi
E/A
EA
1/EA
A/E
Prawo Hooke'a dla jednoosiowego rozciągania mówi o tym, że naprężenia występujące w pręcie:
są proporcjonalne do kąta skręcenia.
są wprost procjonalne do jego odkształcenia wzdłużnego.
są odwrotnie proporcjonalne do modułu Younga.
zależą od modułu Kirchoffa.
Wydłużenie (skrócenie) pręta rozciąganego (ściskanego) w ogólnym przypadku wynosi:
całka
całka
całka
całka N/EA
Liczba Poissona materiału pręta rozciąganego to stosunek:
odkształcenia postaciowego do odkształcenia wzdłużonego z przeciwnym znakiem
odkształcenia poprzecznego do odkształcenia wzdłużonego z przeciwnym znakiem
odkształcenia wzdłużonego do odkształcenia postaciowego z przeciwnym znakiem
odkształcenia wzdłużonego do odkształcenia poprzecznego z przeciwnym znakiem
Moduł Younga stali wynosi około:
200 MPa
2 * 10^5 Pa
2 * 10^11 MPa
200 GPa
Moment skręcający w przekroju poprzecznym pręta wyłącznie skręcanego wynosi 10 Nm a wskaźnik wytrzymałości na skręcanie przekroju wynosi 10^(-3) m^3. Maksymalne naprężnia styczne wynoszą:
1 GPa
1 Pa
10^4 Pa
100 MPa
Naprężenia styczne na powierzchni bocznej pręta skręcanego o przekroju kołowym, wykonanego z miedzi, wynoszą 0,48 MPa. Moduł Kirchoffa miedzi wynosi 0,48 *10^5 MPa. Wynika z tego, że odkształcenie postaciowe wynosi:
10^6
10^(-6)
10^(-5)
10^5
Największe naprężenia styczne w przekroju kołowym pręta skręcanego występują w punkcie
leżącym na obwodzie przekroju.
zależnym od wartości momentu skręcającego.
leżącym w środku symetrii przekroju
zależnym od własności materiałowych.
Sztywność pręta na skręcanie wynosi
G*Is
Is/G
(G*Is)^(-1)
G/Is
Kąt skręcenia pręta o przekroju kołowym w ogólnym przypadku wynosi:
całka M/GI
całka MI/GI
całka GM/Il
całka GI/MJ
Wzór Żurawskiego można zastosować do obliczenia naprężeń stycznych:
dla prętów o dowolnym przekroju
dla prętów o dowolnym przekroju
dla prętów o otwartym przekroju cienkościennym.
dla prętów o przekroju kołowym
W obliczeniach technicznych na ścinanie naprężenia styczne w elemencie oblicza się wg wzoru:
t = T/A
t = A/T
t = T*A
t = G/y
Siła poprzeczna powoduje tylko ścinanie pręta, bez jego skręcania, gdy jest ona przyłożona:
w środku ścinania
w środku ścinania
na brzegu przekroju, stycznie do konturu.
w środku ciężkości.
Gdzie znajduje się środek ścinania przekroju posiadającego dwie osie symetrii?
Znajduje się zawsze poza obszarem przekroju
Pokrywa się ze środkiem ciężkości przekroju.
Pokrywa się ze środkiem ciężkości przekroju
Pokrywa się ze środkiem ciężkości przekroju.
Siła powodująca ścinanie spoiny pachwinowej ma wartość 1 kN a pole powierzchni odpowiedniego przekroju spoiny wynosi 10 mm^2. Według technicznych obliczeń na ścinanie naprężenia styczne w spoinie wynoszą:
100 Pa
100 MPa
100 GPa
100 kPa
W równaniu macierzowym metody elementów skończonych dla pręta rozciąganego, o postaci K U = F, K jest macierzą:
sprężystości całego pręta.
sztywności całego pręta.
funkcji kształtu.
podatności całego pręta
Nieznane pole przemieszczeń na pojedyńczym elemencie skończonym określa się za pomocą funkcji interpolacyjnych (kształtu) i:
przemieszczeń węzłowych.
przemieszczeń węzłowych.
przemieszczeń w dowolnym punkcie elementu.
średnich przemieszczeń węzłów.
Odkształcenia w poszczególnych elementach skończonych modelu pręta rozciąganego są stałe, jeśli:
przekrój pręta jest stały
funckje interpolacyjne są liniowe.
pręt jest obciążony siłą ciągłą o stałej wartości, działającą wzdłuż osi pręta.
układ jest liniowo-sprężysty
W sformułowaniu słabym metody elementów skończonych funkcja przemieszczeń u(x) musi być róźniczkowana:
jednokrotnie
trzykrotnie.
C) dwukrotnie.
czterokrotnie
W metodzie elementów skończonych, układ równań opisujący zachowanie całego modelu uzyskuje się w wyniku agregacji elementów skończonych. W tym celu zakłada się:
W metodzie elementów skończonych, układ równań opisujący zachowanie całego modelu uzyskuje się w wyniku agregacji elementów skończonych. W tym celu zakłada się:
ciągłość odkształceń w węzłach łączących elementy.
równowage obciążeń ciągłych.
ciągłość naprężeń w węzłach łączących elementy.
Odkształcenia dzielimy na:
A) statyczne, udarowe i dynamiczne
sprężyste i kruche
sprężyste i plastyczne (trwałe)
liniowe, kwadratowe, nieliniowe
Materiały izotropowe to materiały, które:
składają się z 2 faz: fazy ciągłej (osnowy) i fazy rozproszonej (wzmocnienia)
mają takie same własności we wszystkich kierunkach
mają różne własności w różnych kierunkach
mają różne własności w różnych kierunkach
. W statycznej próbie ściskania:
wyniki interpretuje się w pełnym zakresie odkształceń tak, jak dla rozciągania
) w zakresie małych odkształceń wyniki interpretuje się jak dla rozciągania, po przekroczeniu granicy plastyczności nie jest to możliwe
doprowadza się do jednoczesnego skręcania i zginania próbki
tylko w zakresie bardzo dużych odkształceń wyniki interpretuje się jak dla rozciągania
Sztywność pręta na rozciąganie (ściskanie) wynosi:
1/ 𝐸𝐴
E/a
A/E
EA
Ujemna siła normalna do przekroju występuje w pręcie:
ściskanym
skręcanym
rozciąganym
ścinanym
Stan naprężenia to:
ogół naprężeń występujących w różnych punktach i jednym przekroju ciała
naprężenie normalne w dowolnym przekroju ciała
ogół naprężeń występujących w różnych punktach i przekrojach ciała
zależność między naprężeniami i odkształceniami
Jeśli naprężenia normalne w przekroju poprzecznym pręta rozciąganego wynoszą 20 MPa a pole powierzchni przekroju wynosi 5 mm2, to siła osiowa ma wartość:
10kN
10N
100N
1Kn
Zasada de Saint-Venanta mówi o:
różnych stanach naprężenia w miejscach wystarczająco odległych od miejsca (?) różnych, choć statycznie równoważnych obciążeń.
zależności między naprężeniami a odkształceniami i modułem Younga
równości naprężeń stycznych 𝜏𝑥𝑦 i 𝜏𝑦�
jednakowych stanach naprężenia w miejscach wystarczająco odległych od miejsca (?) różnych, choć statycznie równoważnych obciążeń
Prawo Hooke'a dla jednoosiowego rozciągania mówi o tym, że naprężenia występujące w precie:
są proporcjonalne do kąta skręcenia
są odwrotnie proporcjonalne do modułu Younga
zależą od modułu Kirchhoffa
są wprost proporcjonalne do jego odkształcenia wzdłużnego
Warunek wytrzymałościowy w przypadku zginania ma postać:
W przypadku braku zmiany temperatury wzór na wydłużenie w przypadku rozciągania to:
𝜆 = 𝑁𝑙 /𝐸I
𝜆 = 𝑁𝑙 /𝐸A
𝜆 = 𝑁 𝐸 + ∆t
𝜆 = 𝑁𝑙 𝐸 + 𝛼𝐴l
Długość zerwania to:
długość pręta, przy której naprężenie wywołane ciężarem osiągnie granicę plastyczności
odstęp pomiędzy szczękami zrywarki
długość pręta, przy której naprężenie wywołane ciężarem osiągnie wytrzymałość na rozciąga
długość pręta, do której obowiązuje prawo Hooke'
A
B
C
D
Głównymi centralnymi osiami bezwładności przekroju nazywamy osie:
przechodzące przez środek ciężkości, względem których moment dewlacji jest równy zero
względem których moment dewlacji jest największy
przechodzące przez środek ciężkości przekroju
względem których centralne momenty bezwładności i dewiacji są sobie równe
Twierdzenie Stainera można do obciążania momentów bezwładności względem osi:
nachylonej pod dowolnym kątem względem osi centralnej
równoległej do osi centralnej
(poprowadzonej?) dowolnie
prostopadłej do osi centralnej
Zależność różniczkowa między momentem gnącym a siłą tnącą to:
𝑑𝑀𝑔/ 𝑑𝑥 =T
. 𝒅𝑴𝒈 /𝒅𝒙 = 𝑻^2
Siła powodująca ściskanie spoiny pachwinowej ma wartość 1 kN a pole powierzchni odpowiedniego przekroju spoiny wynosi 10 mm^2. Według technicznych (uproszczonych) obliczeń na ściskanie naprężenia styczne w spoinie wynoszą:
100Pa
100MPa
10MPa
100GPa
Naprężenia normalne w przekroju pręta zginanego zmienią się:
logarytmicznie wraz z wzrastającą odległością od warstwy obojętnej, w której są równe zero
według zależności kwadratowej wraz odległością od warstwy obojętnej, w której równe zero
liniowo, wraz z wzrastająca odległością warstwy objętej, w której są równe zero
według zależności kwadratowej wraz odległością od warstwy objętej, w której są maksymalne
Siła poprzeczna powoduje tylko ścinanie pręta, bez jego skręcania, gdy jest ona przyłożona:
w środku ciężkości
stycznie do konturu
na brzegu przekroju
w środku ścinania
Warstwa obojętna w przypadku zginania to:
warstwa, gdzie naprężenia są dodatnie
zbiór punktów o tej samej wartości naprężeń stycznych
warstwa, gdzie naprężenia są równe zero
zbiór punktów przekroju, w których występuje największa wytrzymałość na zginanie.
A
B
C
D
Ocena wytrzymałościowa prętów jednocześnie rozciąganych i zginanych polega na:
porównaniu maksymalnych naprężeń stycznych z maksymalnymi naprężeniami normalnymi
. obliczeniu maksymalnego kąta skręcenia pręta i porównanie go z maksymalnym ugięciem pręta
wyznaczeniu naprężeń normalnych poprzez superpozycję naprężeń pochodzących od rozciągania i od zginania i porównaniu ich z naprężeniami dopuszczalnymi
obliczeniu naprężeń redukowanych 𝝈𝒓𝒆𝒅 z przyjętej hipotezy wytężeniowej i porównaniu z minimalnymi naprężeniami normalnymi 𝝈𝒎𝒊�
Rdzeń przekroju to:
zbiór punktów przyłożenia działającej osiowo siły, w których naprężenia są równe zero
zbiór punktów przekroju, w których występuje największa wytrzymałość na zginanie
zbiór punktów przekroju o największej sztywności na zginanie
zbiór punktów przyłożenia działającej osiowo siły, dla których w przekroju wystąpią jedynie naprężenia jednego znaku
Stale całkowania powstałe w wyniku całkowania równania różniczkowego osi ugiętej można wyznaczyć:
korzystając z twierdzenia Castigliana
korzystając z warunków brzegowych
nie trzeba ich wyznaczać, gdyż są zawsze równe zero
korzystając z twierdzenia Steinera
Liczba niezależnych składowych tensora tanu naprężenia wynosi:
6
3
7
9
Naprężenia główne to:
Naprężenia główne to:
naprężenia w kierunkach, w których naprężenia styczne są maksymalne
największe naprężenia w przekroju (co do modułu)
naprężenia w kierunkach, w których naprężenia styczne są równe zero
Warunki sprawdzane przy ocenie konstrukcji to:
Newtona, stateczności, sztywności
twardości, równowagi, spójności
wytrzymałości, sztywności i stateczności
wytrzymałości, spójności i ciągliwość
