NEW
Font size
WorksheetsTest 161312_C6-2
Total questions: 30
Worksheet time: 27mins
ข้อใดคือความสำคัญมากที่สุดที่ก่อให้เกิดภูมิปัญญาท้องถิ่น
มีไว้ให้แค่ลูกหลานสืบทอดต่อเท่านั้น
เป็นทุนทางวัฒนธรรมของต่างชาติ
เพื่อให้เด็กในท้องถิ่นมีงานทำไม่ต้องออกทำงานอื่นนอกพื้นที่
เพื่อแยกออกว่าใครคือลูกหลานของท้องถิ่นหรือสังคมไหน
เพื่อปรับเปลี่ยนสภาพทรัพยากรให้เพิ่มพูนคุณค่ามากขึ้นของแต่ละท้องถิ่น
ข้อใดให้ คำจันทร์กัดความของภูมิปัญญาท้องถิ่นไม่ถูกต้อง
ภูมิปัญญาท้องถิ่นถูกนำเอามาพัฒนาจากต่างประเทศ
ภูมิปัญญาท้องถิ่นคือความสามารถในระดับท้องถิ่น
ภูมิปัญญาท้องถิ่นเป็นองค์ความรู้
ภูมิปัญญาท้องถิ่นมีขอบเขตจำกัดในแต่ละพื้นที่
ภูมิปัญญาท้องถิ่นเป็นภูมิปัญญาที่สืบทอดและเชื่อมโยงมาอย่างต่อเนื่องตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน
ข้อใดให้ความหมายคำว่า ภูมิปัญญาท้องถิ่น ไม่ถูกต้อง
ภูมิปัญญาท้องถิ่นเกิดจากการสั่งสมเรียนรู้มาเป็นระยะเวลายาวนาน
ภูมิปัญญาท้องถิ่นเป็นวิธีการปฏิบัติซึ่งชาวบ้านได้มาจากประสบการณ์
ภูมิปัญญาท้องถิ่นคือสิ่งที่รวบรวมมาจากทุกภาค
ภูมิปัญญาท้องถิ่นคือความรอบรู้ของชาวบ้านที่เรียนรู้มาและที่สั่งสมสืบทอดมาจากบรรพบุรุษ
ภูมิปัญญาท้องถิ่นคือทุกสิ่งทุกอย่างที่ชาวบ้านคิดได้เองนำมาแก้ปัญหาได้สำเร็จ
ภูมิปัญญาท้องถิ่นมีความสำคัญต่อใครน้อยที่สุด
ครอบครัว
ชุมชน
ชาวบ้าน
กษัตริย์
สังคม
ข้อใดไม่จัดเป็นการค้นพบภูมิปัญญาท้องถิ่น
ฟังจากคำบอกเล่าจากรุ่นสู่รุ่น
อ่านจากการบันทึกของบรรพบุรุษ
มีบรรพบุรุษมาเข้าฝัน
ประสบพบเจอด้วยตนเอง
ความคิดสร้างสรรค์ของเด็กรุ่นใหม่
ครูท่านใดจัดการเรียนการสอนที่ปลูกฝังให้นักเรียนได้เรียนรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นไว้ในบทเรียนด้วย
ครูบอยเป็นครูสอนศิลปะในห้องเรียนครูบอยจัดห้องเรียนเปรียบเสมือนได้เรียนที่ต่างประเทศ
ครูออมเป็นครูสอนวิชาดนตรีในท้องถิ่นถ้ามีการจัดงานครูออมจะชอบพานักเรียนไปโชว์ร้องเพลงสากลทุกครั้ง
ครูออยชอบไปเที่ยวต่างประเทศและชอบซื้อของจากต่างประเทศมาแจกให้นักเรียนที่สอบได้คะแนนสูงสุดของห้อง
ครูแอ้มเป็นครูสอนวิชาการงานอาชีพในแต่ละคาบครูแอ้มจะชอบให้นักเรียนคิดและสร้างสรรค์งานประดิษฐ์จากวัสดุในท้องถิ่น
ครูอ้อยได้นำรูปดาราเกาหลีมาใส่ในสื่อการสอนเพื่อให้นักเรียนสนใจในการเรียนมากขึ้น
กรมวิชาการ กองวิจัยทางการศึกษา (2539) ได้แบ่งลักษณะของภูมิปัญญาท้องถิ่นวัย 4 ลักษณะ ข้อใดไม่จัดเป็นลักษณะของกรมวิชาการ กองวิจัยการศึกษา (2539)
ความรู้ความคิดในการสร้างสรรค์แบบแผนของการดำรงชีวิตที่ปฏิบัติสืบทอดกันมา
ประสบการณ์ของชาวบ้านที่นำมาใช้ประโยชน์ในการดำรงชีวิต
เป็นความรู้องค์รวมที่เกิดจากการเชื่อมโยงความรู้หรือกิจกรรมทุกอย่างเกี่ยวข้องกับวิถีชีวิตมนุษย์
การประกอบอาชีพที่เกิดจากการผสมผสานความรู้เดิมกับแนวคิดหลัก และเทคโนโลยีสมัยใหม่
การประกอบอาชีพที่ยึดหลักการพึ่งตนเอง
ข้อใดไม่จัดเป็นภูมิปัญญาชาวบ้านเพื่อการยังชีพ
ภูมิปัญญาเกี่ยวกับวัฒนธรรมโภชนาการ
ภูมิปัญญาเกี่ยวกับยารักษาโรค
ภูมิปัญญาเกี่ยวกับ การทำมาหากิน
ภูมิปัญญาเกี่ยวกับที่อยู่อาศัย
ภูมิปัญญาเกี่ยวกับเครื่องนุ่มห่มที่ทันสมัย
ภูมิปัญญาท้องถิ่นของ สุทธิวงศ์ พงศ์ไพบูลย์ ได้แบ่งภูมิปัญญาท้องถิ่นไว้กี่ประเภท
5 ประเภท
4 ประเภท
3 ประเภท
2 ประเภท
1 ประเภท
ข้อใดกล่าวถึง ภูมิปัญญาท้องถิ่น ได้ครอบคลุมที่สุด
ภูมิปัญญาชาวบ้านเพื่อการทำมาหากิน เพื่อที่อยู่อาศัย เพื่อเครื่องนุ่งห่ม เพื่อยารักษาโรค เพื่อวัฒนธรรมทางโภชนาการ
ภูมิปัญญาชาวบ้านเพื่อการยังชีพ เพื่อการทำมาหากิน เพื่อที่อยู่อาศัย เพื่อยารักษาโรค
ภูมิปัญญาชาวบ้านเพื่อยังชีพ เพื่อพิทักษ์ชีวิตและทรัพย์สิน เพื่อพิทักษ์ฐานะและอำนาจผู้คน
ภูมิปัญญาชาวบ้านเพื่อยังชีพ เพื่อพิทักษ์ทรัพย์สิน
ภูมิปัญญาชาวบ้านเพื่อการยังชีพ
"องค์ความรู้ของท้องถิ่นหรือทุกสิ่งทุกอย่างที่บุคคลในท้องถิ่นคิดขึ้นจากสติปัญญาและความสามารถของท้องถิ่นเอง เพื่อใช้ในการแก้ปัญหาหรือดำเนินชีวิตได้อย่างเหมาะสม โดยมีกระบวนการสั่งสมสืบทอดมาเป็นเวลานาน" จากบทความข้างต้นเป็นความหมายภูมิปัญญาท้องถิ่นของใคร
อัจฉรา ภาณุรัตน์ (2549)
ยุพาพร จานประดับ (2544)
ธวัช ปุณโณทก (2532)
ประภากร แก้ววรรณา (2549
คณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ (2545)
กระบวนการปรับเปลี่ยนแบบแผนดำเนินชีวิตของบุคคลซึ่งอาศัยอยู่ในท้องถิ่นให้สามารถดำเนินชีวิตได้อย่างมีความสุขหรือสามารถแก้ปัญหาการดำเนินชีวิตของตนให้สอดคล้องกับสภาพสังคมที่เปลี่ยนแปลงไปแต่ละยุคสมัย จากบทความข้างต้นเป็นความหมายภูมิปัญญาท้องถิ่นของใคร
ประภากร แก้ววรรณา (2549
คณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ (2545)
อัจฉรา ภาณุรัตน์ (2549)
ธวัช ปุณโณทก (2532)
ยุพาพร จานประดับ (2544)
"ปัญญาท้องถิ่นคือองค์ความรู้ ประสบการณ์หรือทุกสิ่งทุกอย่างที่ชาวบ้าน คิดเอง ทำเอง แก้ปัญหาเอง เพื่อนำมาใช้ในชีวิตประจำวัน และเกิดสั่งสมมาเป็นเวลานานและมีการถ่ายทอดจากรุ่นหนึ่งสู่อีกรุ่นหนึ่งในท้องถิ่นเพื่อให้บุคคลสามารถดำเนินชีวิตอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข"
จากบทความข้างต้นเป็นความหมายภูมิปัญญาท้องถิ่นของใคร
คณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ (2545)
ธวัช ปุณโณทก (2532)
ยุพาพร จานประดับ (2544)
ประภากร แก้ววรรณา (2549)
อัจฉรา ภาณุรัตน์ (2549)
ภูมิปัญญาเกี่ยวกับที่อยู่อาศัยเป็นภูมิปัญญาท้องถิ่นประเภทใด
ภูมิปัญญาเพื่อการยังชีพ
ภูมิปัญญาเกี่ยวกับเครื่องนุ่มห่ม
ภูมิปัญญาเกี่ยวกับการทำมาหากิน
ภูมิปัญญาจากการใช้ชีวิตในธรรมชาติ
ภูมิปัญญาเกี่ยวกับการพิทักษ์ชีวิตและทรัพย์สิน
เสรี พงศ์พิศ (2529) ได้แบ่งภูมิปัญญาท้องถิ่นเป็นกี่ลักษณะ
2 ลักษณะ
3 ลักษณะ
4 ลักษณะ
5 ลักษณะ
6 ลักษณะ
การทำมาหากิน การเกษตร หัตถกรรม ศิลปะดนตรี เป็นภูมิปัญญาท้องถิ่นลักษณะใด
ลักษณะที่เป็นนามธรรม
ลักษณะที่เป็นรูปธรรม
ลักษณะที่เป็นวัฒนธรรม
ลักษณะที่เป็นพันธุกรรม
ลักษณะที่เป็นเกษตรกรรม
สุทธิวงศ์ พงศ์ไพบูลย์ (2540) ได้แบ่งภูมิปัญญาท้องถิ่นเป็นกี่ประเภท
2 ประเภท
3 ประเภท
4 ประเภท
5 ประเภท
6 ประเภท
ชลภัสส์ วงษ์ประเสริฐ (2511) ได้แบ่งภูมิปัญญาท้องถิ่นเป็นกี่ลักษณะ
2 ลักษณะ
3 ลักษณะ
4 ลักษณะ
5 ลักษณะ
6 ลักษณะ
กรมวิชาการ กองวิจัยทางการศึกษา (2535) ได้แบ่งภูมิปัญญาท้องถิ่นเป็นกี่ลักษณะ
2 ลักษณะ
3 ลักษณะ
4 ลักษณะ
5 ลักษณะ
6 ลักษณะ
ข้อใดคือลักษณะท้องถิ่นที่ กฤตณภัต บุญยัษเฐียร (2548) ได้กล่าวไว้
เป็นข้อมูลพื้นฐานของการดำรงชีวิตและพัฒนาอย่างยั่งยืนจากอดีตจนถึงปัจจุบัน
เป็นทรัพย์สินทางปัญญาที่มีคุณค่ายิ่ง ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าความรู้ทางวิทยาศาตร์
ภูมิปัญญาท้องถิ่นที่มีวัฒนธรรมเป็นพื้นฐานมีลักษณะเฉพาะหรือเอกลักษณ์ในตัวเอง
ช่วยเพิ่มความสมดุลระหว่างธรรมชาติ สิ่งแวดล้อมกับประชาชนเพราะต่างพึ่งพาอาศัยกัน
เป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่สืบทอดกันมาแต่อดีตอันยาวนาน จนกลายเป็นวิถีชีวิตประจำวันของตน. ตนเองและชุมชนตลอดเวลา
ยุพาพร จานประดับ ได้สรุปความหมายของภูมิปัญญาท้องได้ว่าอะไร
กระบวนการปรับเปลี่ยนแบบแผนดำเนินชีวิตของบุคคลที่อาศัยอยู่ในท้องถิ่น ให้สามารถดำเนินชีวิตอย่างมีความสุข
องค์ความรู้ของท้องถิ่นหรือทุกสิ่งทุกอย่างที่บุคคลในท้องถิ่นเกิดจากสติปัญญาและความสามารถของท้องถิ่น เพื่อใช้ในการแก้ไขปัญญาหรือชีวิตได้อย่างเหมาะสม
ทรัพยากรความร็ ทรัพยากรบุคคลที่มีอยู่ในท้องถิ่นแต่ละแห่ง ซึ่งอาจเป้นเอกลักษณเฉพาะตนหรือลักษณะสากลที่หลายๆท้องถิ่นคล้ายๆกันก็ได้ จนเป็นเรื่องของการจัดการความสัมพันธ์
ภูมิปัญญาเป็นเรื่องที่สั่งสมกันมาตั้งแต่อดีตระหว่างคนกับคน คนกับธรรมชาติแวดล้อม คนกับสิ่งเหนือธรรมชาติ โดยผ่านกระบวนการทางจารีตประเพณี
องค์ความรู้ ประสบการณ์หรือทุกสิ่งทุกอย่างที่ชาวบ้านคิดเองทำเอง แก้ไขปัญหาเอง เพื่อนำมาใช้ในชีวิตประจำวัน และมีการถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่นในท้องถิ่น
“ ภูมิปัญญาท้องถิ่น คือ ทุกสิ่งทุกอย่างที่ชาวบ้านคิดได้เอง นำมาแก้ไขปัญหาได้สำเร็จ กลายเป็นสติปัญญา และเป็นองค์ความรู้ทั้งหมดของชาวบ้าน ” ใครเป็นผู้ให้ความหมายของภูมิปัญญาท้องถิ่นนี้
พระประจักษ์ จกฺธมฺโม
ประภากร แก้ววรรณา และคณะ
จารุวรรณ ธรรมวัตร
ชวน เพชรแก้ว
อัจฉา ภานุวัตน์
สุกัญญา สุจฉายา (2556) ได้จำแนกของภูมิปัญญาไทยเป็นกี่ประเภท
10 ประเภท
11 ประเภท
12 ประเภท
13 ประเภท
14 ประเภท
ภูมิปัญญาชาวบ้านเพื่อการยังชีพมีขึ้นเพื่อการมีชีวิตอยู่รอด อยู่อย่างมีความสุขสบายตามอัตรภาพในยุคที่มนุษย์เสาะหาปัจจัยด้วยวิธีเก็บเกี่ยวและการใช้งานได้แก่วิธีเสาะหาและการจัดการเกี่ยวกับปัจจัย 4 ปัจจัย คือ
1) ที่อยู่อาศัย, อาหาร, เครื่องนุ่งห่ม, ยารักษาโรค
2) อาหาร, ที่อยู่อาศัย, วัฒนธรรม, ยารักษาโรค
3) ที่อยู่อาศัย, เครื่องนุ่งห่ม, ที่ดิน, วัฒนธรรม
4) อาหาร, ยารักษาโรค, ที่ดิน, วัฒนธรรม
ข้อใดถูกต้อง
1
1,2
2,3
3,4
ถูกทุกข้อ
โคมไฟจากเถาวัลย์ เป็นหัตถกรรมของจังหวัดใด
สุรินทร์
อำนาจเจริญ
บุรีรัมย์
ร้อยเอ็ด
ศรีษะเกษ
บ่อเกลือสินเธาว์ ในอดีตกาลเมืองบ่อนี้เป็นแห่งเป็นชุมชนขนาดใหญ่และภายในพื่นที่รอบๆ นี้เคยมีบ่อ เกลือสินเธาว์มากกว่า 9 บ่อ ชาวบ้านเชื่อกันว่าบ่อเกลือแต่ละบ่อนั้นมี “ เจ้าซางคำ ” คอยปกปักรักษาอยู่ ชาวบ้านบ่อหลวงจะทำพิธีบวงสรวงในทุกๆ ปี และจะจัดขึ้นในแรมค่ำใดและเดือนใด
แรม 15 ค่ำ เดือน 3
แรม15 ค่ำ เดือน 5
แรม 9 ค่ำ เดือน 3
แรม 9 ค่ำ เดือน 5
แรม 8 ค่ำ เดือน 6
ผลิตภัณฑ์จากตาลโตนด มาจากจังหวัดใด
สุโขทัย
เพชรบุรี
นครสวรรค์
ประจวบคีรีขันธ์
อุทัยธานี
การพัฒนาผ้าฝ้ายสีธรรมชาติ ซึ่งเดิมนำวัตถุดิบธรรมชาติมาย้อมผ้าและให้สีได้เพียงกี่เฉดสี
6 เฉดสี
5 เฉดสี
4 เฉดสี
3 เฉดสี
7 เฉดสี
"องค์ความรู้ของท้องถิ่นหรือทุกสิ่งทุกอย่างที่บุคคลในท้องถิ่นคิดขึ้นจากสติปัญญาและความสามารถของท้องถิ่นเอง เพื่อใช้ในการแก้ปัญหาหรือดำเนินชีวิตได้อย่างเหมาะสม โดยมีกระบวนการสั่งสมสืบทอดมาเป็นเวลานาน" จากบทความข้างต้นเป็นความหมายภูมิปัญญาท้องถิ่นของใคร
ยุพาพร จานประดับ (2544)
ธวัช ปุณโณทก (2532)
ประภากร แก้ววรรณา (2549 )
อัจฉรา ภาณุรัตน์ (2549)
คณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ (2545)
การทำมาหากิน การเกษตร หัตถกรรม ศิลปะดนตรี เป็นภูมิปัญญาท้องถิ่นลักษณะใด
ลักษณะที่เป็นวัฒนธรรม
ลักษณะที่เป็นพันธุกรรม
ลักษณะที่เป็นนามธรรม
ลักษณะที่เป็นรูปธรรม
ลักษณะที่เป็นเกษตรกรรม
