Ang antas ng wikang pampanitikan ay gamitin ng mga manunulat sa kanilang mga akda. Ito rin ang mga salitang matatayog, malalalim, makulay at masining.

Ang idyomang nagsunog ng kilay ay halimbawa ng pampanitikang antas ng wika.

Kolokyal ang tawag sa pinakamababang antas ng wika na karaniwang ginagamit ng partikular na grupo ng mga tao lalo na ng mga kabataan.

Halimbawa ng antas ng wikang balbal ang mga salitang olats, lespu, ermats, sekyu at jowa.

Walang pagkakaiba ang mga antas ng wikang pambansa at pampanitikan dahil pareho naman itong pormal.

Ang mga salitang meron, teka, ayoko at d'yan ay halimbawa ng antas ng wikang kolokyal.

Ang antas ng wikang lalawiganin ay pumapatungkol sa mga bokabularyong diyalektal. Ginagamit ito sa partikular na pook o lalawigan lamang.

Halimbawa ng antas ng wikang lalawiganin ay ang mga salitang akong na nangangahulugang akin sa Bisaya at ading na nangangahulugang kapatid sa mga Ilocano.

Sa pang-araw-araw na pamumuhay, hindi mahalagang iangkop ang antas ng wikang ginagamit natin sa pakikisalamuha sa iba't ibang indibidwal.