கற்சிலையாய் நின்றான்

அச்சத்தில் அவளது முகம் வெளுத்தது.

தம்பி கதிகலங்கி போனான்

இதயம் படக் படக் என்று அடித்தது.

உள்ளமும் உடலும் கொதித்தன

கண்கள் கோவைப்பழம் போல சிவந்தன

புலி போலச் சீறி பாய்ந்தார்

உள்ளமும் உடலும் கொதித்த

அவன் பயம் போனது.

அவன் கோபம் போனது.

கண்ணீரும் கம்பலையுமாய் காட்சியளித்தான்

சோகத்தில் சிலைபோல் அசைவற்று நின்றான்

பூரித்துப் போனான்.

ஆனந்தத்தில் துள்ளிக் குதித்தார்கள்

புன்னகை தவழும் முகத்துடன்

களிப்பு அடைந்தோம்

மலர்ந்த முகம் வாடியது

துன்பக்கடலில் மூழ்கினான்