Ang pangyayaring nagtulak kay Rizal upang isulat ang El Filibusterismo.

Ang layunin ni Rizal sa pagsulat ng El Filibusterismo.

Isa sa mga suliraning naranasan ni Rizal habang isinulat ang El Fili na muntik na siyang sumuko.

Sinimulan ni Rizal ang pagsulat ng El Filibusterismo sa Calamba Laguna, ipinagpatuloy ito sa Madrid, Paris, at Brussels at sa bansang ito tinapos niya ang buong manuskrito.

Ang naghimok kay Rizal na lisanin ang Pilipinas.

Sa taong ito, sinimulan ni Rizal ang kanyang ikalawang nobelang El Filibusterismo.

Natapos at nakumpleto niya ang buong nobela.

Ang itinuturing ni Rizal na tagapagligtas ng El Filibusterismo.

Mula sa France lumipat siya sa ibang bansa para tutukan ang pagsulat ng El Filibusterismo.

Tinatawag na filibustero ang mga Pilipino sa panahon ng mga Kastila.

Ang orihinal na sipi ay ipinadala niya sa kanyang kaibigan.

Naudlot ang pagpapalimbag ng ikalawang aklat ni Rizal.

Nakapag-aral ng medisina dahil sa sariling pagsisikap. Sa pamamagitan ng tauhang ito ay ipinakita ni Rizal na ang kahirapan, ang pagkakaroon ng iresponsableng magulang, ang pinagmulan ay hindi hadlang sa pagkamit ng mga pangarap sa buhay, isang tauhan na biktima rin ng pagkakataon.

Ang tauhang ginamit ni Rizal upang ilarawan ang naging suliranin at karanasan ng mga magsasakang Pilipino noon. Isang tauhang naging radikal dahil sa kaapihang tinamo mula sa kamay ng mga mananakop.

Isang tauhan na mapanulsol at makasarili, sa halip na hadlangan ang kasamaan, ito ay kanyang inudyukan.

Tauhang ginamit ni Rizal upang ipakita ang pagkadismaya ng mga Pilipino sa pamamaraan at sistema ng edukasyon noon kanyang kapanahunan.

Isang paring Dominiko na mabuting pilosopo at bantog sa husay ng pakikipagtalo at makikita sa kanya ang maling sistema ng edukasyon ng bansa.

Ang pangyayaring ito ay nagsasaad ng pagkamakatotohanan.

Ang katotohanang nais ilantad ni Rizal hinggil sa hindi na dapat ang pag-aantanda kapag marumi na ang agua bendita.

Ang ginawang pang-iinsulto ng gurong si Padre Millon sa kanyang estudyanteng si Placido Penitente na naging dahilan upang ang huli ay mawalan ng ganang mag-aral.

Ang kabiguan at kasawian ni Kabesang Tales ay dulot ng mga prayle at ng pamahalaan.

Ang takot at pagkahimatay ni Padre Salvi sa salaysay ni Imuthis na may kaugnayan sa kanyang nakaraan.

“Ang mga tapat na loob at ang mga karapat-dapat ay kailangang magtiis upang ang kanilang adhika’y makikilala, lumaganap at kailangang pingkiin ang bato upang magbigay ningas.”

“Biktima ng isang pamahalaang masama naglagalag ako”, ang turan ni Simoun.

“Ang kabaitan ay di tulad ng mga brilyante na maisasalin sa iba. Ito ay likas sa tao.”

“Sa isang utos ng pamahalaan, maaaring maipabilanggo ang ama, asawa o kapatid.”    

“Ang sabi ng ilan, ang magnanakaw ay maaaring Espanyol, ayon sa iba, Tsino, ang iba naman, Indiyo.”

“Malapit na ang araw, at sa pagbubukang liwayway ay ako na rin ang magbabalita sa inyo”, wika ni Simoun

“Kung ako po’y magkakaroon ng uban na katulad niyan, at wala akong nagawa kundi ang ukol lamang sa sarili, ang bawat uban ay magiging tinik at hindi ko sila ipagkakapuri, bagkus ay aking ikahihiya”,

ayon kay Isagani.     

Maraming tao ang nagsisimba sa misa de gallo.

Kailangan may bongo de copa sa ulo upang makaiwas sa matinding init ng panahon.

Nang dumating si Basilio sa San Diego ay kasalukuyang inilibot ang prusisyon ng Noche Buena. Nandoon ang tatlong Haring Mago na nakasakay ng mga kabayong dumaramba.

Palihim na pumanaog si Basilio at pumunta sa matandang kagubatan. Sa harap ng isang bunbon ng mga bato, inalis ang sombrero at nagdasal dahil iyon ang libingan ng kanyang mahal na ina.

Nakita ni Basilio si Juanito sakay ng isang magandang karwahe sa piling ng isang babaeng nakadamit pangkasal.

Marami ang nanonood ng palabas sa dulaang Variedades ngunit hindi nagbigay ng magagandang komento.

Ikawalo na ng gabi ngunit hindi agad makapagsimula ang palabas kahit puno na ng tao ang teatro.

Natuklasan ni Basilio ang pinakaiingatang lihim ni Simoun.

Ang paggamit ni Kabesang Tales sa kanyang kalayaang pumili ayon sa kanyang kagustuhan anuman ang           bunga nito.

Walang kamatayan ang pag-ibig ni Simoun sa kanyang kasintahang si Maria Clara. Labintatlong taon siyang nagtiis at nagpunyagi upang makabalik at mailigtas ang dalaga sa kaawa-awang kalagayan niya.

Ang kadakilaang ginawa ni Huli para kay Basilio at sa pamilya.

Naipakita ni Simoun ang totoong buhay at kalagayan ng lipunan noon -- walang kalayaan; mailap ang katarungan sa mga api; sadlak sa kahirapan ang karamihang Indio; ipinagkait ang wastong paraan ng pagtuturo; marahas ang mga nasa pamunuan; laganap ang bisyo; at tiwali ang mga namumuno.

“Ayokong maging kaaway ng mga prayle, kaya pinilit ko siyang humanap ng salaping pambayad ng kanyang utang sa akin”, wika ni Hermana Penchang.

Labag sa kalooban ni Huli ang humingi ng tulong sa kanilang kura dahil hindi pa rin nawala sa kanyang isipan ang ginawang pagtatangka nito sa kanya at alam niya kung gaano ito ka sama.

Mga malulungkot at kakila-kilabot na panaginip gumambala kay Huli sa kanyang pagtulog.

Nagising siya na pinagpapawisan nang malamig.

Piliin ang pahayag na naghahambing.

Maputi ang katawan ng magandang sumayaw na si Pepay na humihingi ng pabor kay Don Custodio. Ibigay ang ginamit na pang-uri.

Mabagal na naglalayag ang Bapor Tabo sa mababaw na Ilog Pasig. Ibigay ang ginamit na pang-uri.