"คิดถึงเธอทุกลมหายใจเข้าออก"

เป็นโวหารภาพพจน์แบบใด

“ฝนตกหนักทีไร โอ่งบ้านฉันสำลักน้ำทุกที”

ใช้โวหารภาพพจน์ชนิดใด

“ห้องสีขาว เจ้าสาวชุดดำ”

ใช้โวหารภาพพจน์ใด

“อย่าเอื้อมเด็ดดอกฟ้า มาถนอม”

บทประพันธ์ดังกล่าว ใช้โวหารภาพพจน์ใด

“บุหลันลอยเลื่อนฟ้าไม่ราคี รัศมีส่องสว่างดั่งกลางวัน”

มีการใช้โวหารภาพพจน์ประเภทใด

"ชาวนาคือกระดูกสันหลังของชาติ" เป็นการใช้โวหารภาพพจน์แบบใด

"จนดึกดาวพราวพร่างกลางอัมพร กระเรียนร่อนร้องก้องเมื่อสางยาม"

เป็นการใช้โวหารภาพพจน์แบบใด

"ก๊อก ก๊อก ก๊อก เปิดประตู

เปิดออกดู อ๋อเป็นเธอ

อยู่สบาย มั้ยละเออ

จึงเปิดรับเธอเข้าประตูหัวใจ"

จากข้อความข้างต้นเป็นการใช้ภาพพจน์แบบใด

"เขาบอกว่าฟ้าร้องไห้ออกมาเป็นน้ำฝน

อยากรู้นักฟ้าที่เบื้องบน

ต้องมาร้องไห้เพราะใคร"

จากข้อความข้างต้น เป็นการใช้ภาพพจน์แบบใด

"จับปลาชอนช่อนช้อนถือ

ข้างละมือมื่อมื้อจะมั่นไฉน

เพื่อระแวงแว่งแว้งพลิกแพลงไป

ครั้นจะวางว่างว้างไว้ดูลานเลว"

จากข้อความข้างต้นเป็นการใช้วรรณศิลป์โดดเด่นด้านใดมากที่สุด

"หน่อกษัตริย์ทัศนานางเงือกน้อย ดูแช่มช้อยโฉมเฉลาทั้งเผ้าผม

ประไพพักตร์ลักษณ์ล้าล้วนขาคม ทั้งเนื้อนมนวลเปล่งออกเต่งทรวงขนงเนตรเกศกรอ่อนสะอาด

ดังสุรางค์นางนาฏในวังหลวงพระเพลินพิศคิดหมายเสียดายดวง แล้วหนักหน่วงนึกที่จะหนีไป"

(พระอภัยมณี : สุนทรภู่)

จากข้อความข้างต้นเป็นรสใดในวรรณคดี

"จะเจ็บจำไปถึงปรโลก ฤๅรอยโศกรู้ร้างจางหาย

จะเกิดกี่ฟ้ามาตรมตาย อย่าหมายว่าจะให้หัวใจ"

(อังคาร กัลยาณพงศ์)

จากข้อความข้างต้นเป็นรสใดในวรรณคดี

“แดดยามเย็นกำลังอ่อนลงสู่สมัยใกล้วิกาล ทองแสงแผ่ซ่านไปยังสาลีเกษตร เบื้องบนมีกลุ่มเมฆสีเทาทองเป็นคลื่นซ้อนสลับกันเป็นแถว ต้องแสงแดดจับเป็นสีระยับวะวับแวว” เป็นโวหารชนิดใด

“อำนาจสัตย์ความสัตย์เป็นอำนาจศักดิ์สิทธิ์ ไม่เพียงแต่จับหัวใจคน แม้แต่สัตว์ก็ยังมีความรู้สึกในความสัตย์ซื่อ เมื่อกวนอูตายแล้ว ม้าของกวนอูก็ไม่ยอมกินหญ้า กินน้ำและตายตามเจ้าของไปในไม่ช้า ไม่ยอมให้หลังของมันสัมผัสกับผู้อื่นนอกจากนายของมัน” จากข้อความข้างต้นเป็นโวหารชนิดใด