WorksheetsВопросы по анатомии
Total questions: 100
Worksheet time: 59mins
Анатомия ғылымының негізін қалаушылар:
Р.Декарт.
И.Мюллер.
И.Павлов
К.Бернар.
У.Гарвей.
Анатомияның зерттеу объектісі:
Реттеу және бейімделу механизмдері.
Жасушаның негізгі бөлімдері.
Қанқа кұрылысы мен жүйелердің қызмет ету механизмдері.
Тірі ағзаның құрылысы.
Ағзаның негізгі бөлімдері.
Рефлекс туралы түсінік олардың еңбектерінде дамуын бастады:
Р.Декарттың.
Г.Прохаскидің.
Л.Гальванидің.
И.Павловтың.
У.Гарвей.
Ғылымның дамуының бастапқы этаптарында қолданылған физиологиялық зерттеу әдістері:
Экстирпация әдісі.
Бақылау әдісі.
Денервация әдісі.
Вивисекция
Перфузия әдісі.
Эндокринді бездердің қызметін зерттеу әдістері:
Экстирпация әдісі.
Перфузия әдісі.
Биохимиялық әдіс.
Трансплантация әдісі.
Денервация әдісі.
Қозу үдерісін зерттеудегі алғашқы тәжірибелерді жасағандар:
А.Вольта.
К.Маттеуччи.
Г.Гельмгольц.
Ф.Мажанди.
Л.Гальвани.
Макро- және микроэлектродтарды ендіру көмегімен мыналарды зерттейді:
Қан тамыр жүйесін.
Ішкі мүшелердін.
Сергек жануарларды.
Дыхательная система.
Ми құрылымын.
Қолданбалы физиологияның бөлімдері:
Патологиялық физиология.
Тамақтану физиологиясы
Тыныс алу физиологиясы.
Спорт физиологиясы.
Еңбек физиологиясы.
Қозуға бейім жасушалар:
Бұлшықет.
Эпителиальді.
Лимфоциттер.
Тромбоциттер.
Жүйке.
Мембраналық потенциал дегеніміз:
Овершут.
Цитоплазма мен жасушаны қоршаған ортасы арасындағы потенциалдардың айырмасы.
Тыныштық потенциалы.
Қозғалыс потенциалы.
Потенциалдардың трансмембраналық айырмасы.
Сыртқы әсерлерге жасушалар реакциясының түрлері:
Физиологиялық тыныштық.
Тітіркенгіштік.
Қозғыштықтың төмендеуі.
Жиырылғыштық
Қозғыштық.
Қозғыштықтың нөлге дейін төмендеуі:
Абсолютті рефрактерлік.
Суперқалыптылық.
Экзальтация.
Салыстырмалы рефрактерлік.
Толық қозбаушылық.
Миелинделген талшықтар мембранасының ең қозғыш аймақтары:
Ранвье белдеуі.
Миелинді қабықша.
Мембрананың сыртқы беткейі.
Аксонды төбешік.
Миелинді қабықшасы жойылған аймақ.
Тітіркендіргіштер әсер ету күшіне байланысты мыналарға бөлінеді:
Сыртқы.
Ішкі.
Адекватты.
Шекті
Қатты шектелген.
Миелинсіз талшықтарда қозу былай тарайды:
Декрементсіз.
Үздіксіз
Сальтаторлы.
Екі жаққа да.
Декрементті
Миелинді талшықтарда қозу былай тарайды:
Декрементсіз.
Үздіксіз.
Сальтаторлы.
Бір жаққа.
Секірмелі
Жүлын нейрондарықызметіне байланысты бөлінеді:
Алмұрттәрізді.
Аралық.
Сезгіш.
Жұлдызша тәрізді.
Қозғалтқыш
Сезімталдығына байланысты жұлынның өткізгіш жолдарын былай бөледі:
Сегментаралық.
Интероцепторлық.
Проприоцепторлық.
Ассоциативті.
Экстероцепторлық.
Өткізу механизміне байланысты синапстарды былай бөледі:
Орталық.
Химиялық.
Перифериялық.
Аралас
Электрлік.
Синапс тұрады:
Пресинапстық мембранадан.
Постсинапстық мембранадан.
Синапстық бүршіктерден.
Везикуладан.
Аксонды төбешіктен.
Сопақша мида орналасқан орталықтар:
Қозғалтқыш.
Жүрек қызметін реттеуші.
Көру.
Тыныс алу.
Тамырларды қозғалтқыш.
Ортаңғы мидың қара субстанциясы реттейді:
Көзді жыпылықтатуды.
Басты жан жаққа бұруды.
Жұтынуды.
Шайнауды.
Қол саусақтарының нәзік қимылдарын.
Мишықтың қызметі:
Есту қызметін реттеу.
Бұлшықет тонусын реттеу.
Жүріс-тұрысты реттеу.
Эндокринді қызметті реттеу.
Арнайы бағытталған қимылдарды реттеу.
Үлкен ми сыңарлары қыртысының проекциялық аймағы:
Моторлы
Эффекторлы.
Сенсорлы.
Аралық.
Проекциялық.
Аденогипофиз гормондары:
Инсулин.
Тиреотропты.
Адренокортикотропты.
Глюкагон.
Соматотропты.
Қалқанша бездің гипофункциясы кезінде байқалады:
Микседема.
Қант диабеті.
Ұйқысыздық.
Кретинизм.
Негізгі алмасудың бұзылуы.
Қалқанша безінің гормоны арттырады:
Ағзадағы иодтың деңгейін.
Негізгі алмасуды.
Қандағы кальции деңгейін.
Жылу бөлінуін.
Дене салмағы мен бойды.
Гипофиздің артқы бөлімінің гормоны - окситоциннің қызметі:
Сүттің бөлінуін.
Сүт бөлінуін азайтады.
Ата-аналық инстинкт.
Босануды тежейді.
Жатырдың жиырылуын.
Қандағы қант деңгейіне әсер ететін гормондар:
Глюкагон.
Окситоксин.
Инсулин.
Мелатонин.
Пролактин.
Аналық жыныс гормондары:
Эстриол.
Тестостерон.
Кортизол.
Соматотропты.
Эстрадиол.
Адреналиннің ағзаға әсері:
Ішек перистальтикасын ынталандырады.
Артериалық қысымды төмендетеді.
Тыныс алуды тездетеді.
Пульсті бәсеңдетеді.
Жүректің жиырылу жиілігін арттырады.
Соматотропты гормонның қызметі:
Адинамия.
Сүйек ұлпасының өсуі.
Сүттің бөлінуі.
Сүт бездерінің өсуі.
Босануға қатысады.
Қанның пішінді элементтері:
Лейкоцит.
Нейроцит.
Эритроцит.
Тромбоцит
Миоцит.
Газдарды тасымалдау барысында адамның қанында гемоглобин айналады:
Миоглобинге.
Оксигемоглобинге.
Гемоцианинге.
Дезоксигемоглобинге.
Метгемоглобинге.
Қанның негізгі қызметтері:
Эндокринді.
Тыныс алу.
Тасымалдау.
Экзокринді.
Нейро-реттелу.
Гранулоциттерге жатады:
Эозинофилдер.
Нейтрофилдер.
Моноциттер.
Лимфоциттер.
Т-лимфоциттер.
Ағзаны барлық бөтентектестерден қорғайтын иммундық жүйенің компоненттері:
Моноциттер.
Тромбоциттер.
Эритроциттер.
Спленоциттер.
Лимфоциттер.
Ағзаның ішкі ортасына жатады:
Лимфа.
Сілекей.
Несеп.
Ликвор.
Қан.
Эритроциттердің гемолизінің себептері:
Биохимиялық.
Механикалық.
Биологиялық.
Ішкі.
Сыртқы.
Лимфа қызметтері:
Тыныс алу.
Жасушааралық кеңістіктегі заттарды жою.
Ұю.
Эритропоэз.
Гомеостазды қалыпты ұстау.
Қан айналу жүйесінің қызметтері:
Қанның тамыр бойымен жылжуы.
Экскреторлы.
Эндокринді.
Инкреторлы.
Зат алмасу.
Резистивті тамырларға жатады:
Қолқа.
Өкпе артериясы.
Артериолалар.
Нағыз капиллярлар.
Венулалар.
Жүрек бұлшықеттерінің қасиеттері:
Қозғыштық.
Автоматия.
Қосындылау.
Қозу өткізгіштікті баяулатады.
Орталық кідіру.
Жүректің өткізгіш жүйесін құрайды:
Миоциттер.
Жүрекшелі-қарыншалы байлам.
Бір типті жасушалар.
Синусты-жүрекшелі байлам.
Эндокард.
Жүрек циклының фазалары:
Жүрекше систоласы.
Жалпы систола.
Қарынша систоласы.
Қарынша диастоласы.
Жүрекше диастоласы.
Жүрек қызметін реттеу механизмдері:
Физикалық.
Химиялық.
Гуморальды.
Жүйкелік.
Термиялық.
Қан қысымының түрлері:
Артериалық.
Жүректік.
Тамырлық.
Веналық.
Гидростаткалық.
Артериалық қан қысымының түрлері:
Капиллярлы.
Динамикалық.
Диастолалық.
Систоликалық.
Веналық.
Тыныс алу процесінде ауа тасымалдау жолының маңызы:
Ауаны жылыту.
Дауысты шығарады.
Ауа диффузиясы.
Оксигенация.
Ауа эмиссиясы.
Өкпенің желдетілуі мыналардың нәтижесіне жүзеге асады:
Көкірек клеткасының көлемінің өзгеруінен.
Қабырғалар кедергісі.
Өлі кеңістіктің өзгеруі.
Өкпенің қалдық көлемі.
Дем алу.
Тыныс алуды басқаратын ынталандырушы:
Жұтыну.
Өкпенің созылуы.
Жоғарғы тыныс алу жолының рецепторларын ынталандыру.
Гиперкапния.
Түшкіру.
Қандағы газ мөлшерін зерттеу әдістері:
Химиялық ығыстыру әдісі.
Спирометрия.
Спирография.
Рентгенография.
Рентгеноскопия.
Тыныс алу келесі үдерістерден тұрады:
Тромбоксан мен простагландиндердің синтезі.
Заттар тасымалдау.
CO2. алмасуы.
Өкпенің желдетілуі.
Газ қоспаларының қысымы.
Сыртқы тыныс алуды реттеу былай іске асырылады:
Диафрагмамен.
Тыныс бұлшықеттерімен.
Өлі кеңістікпен.
Газдардың тасымалдауымен.
Қолқа мен ұйқы артерияларының хеморецепторларымен.
Өкпе капиллярларындағы газ алмасу шартталады:
Қан мен альвеолярлы ауадағы О2 кернеулігінің айырмасымен.
Трансфузиямен.
Оттегі молекуласының қайтымды қосылуы.
Ұлпалардағы О2 кернеулігінің айырмасымен.
Ұлпалық сұйықтықтың сүзілуімен.
Өкпенің желдетілу көрсеткіштері:
Өкпенің тіршілік сиымдылығы.
Өкпенің созылмалы тартылуы.
Анатомиялық өлі кеңістік.
Функционалды өлі кеңістік.
Перфузияланбайтын альвеолалардағы ауа.
Асты өңдеу түрлері:
Физикалық.
Литикалық.
Трансмиссиондық.
Симбиотты.
Термиялық.
Гидролиздің орналасуына байланысты ас қорытудың үш типі:
Қуыстық.
Аутолитикалық.
Химиялық.
Симбионтты.
Физикалық.
Тілдің дәм сезу рецепторлары мынадай сезінулерге ие:
Температураны.
Ауыруды.
Тактильді сезімді.
Наноцептивті сезімді.
Тұздыны.
Қарын сөлінің органикалық заттары:
Пепсин.
Мальтаза.
Амилаза.
Птиалин.
Протеаза.
Қарын секрециясының фазалары:
Гуморальді.
Тонустық.
Стратификациялық.
Пропульсивті.
Қарын.
Ұйқы безінің сөлінің ферменттері:
Пепсин.
Лизоцим.
Трипсин.
Энтерокиназа.
Ренин.
Өт пигменттері:
Урохром.
Меланин.
Билирубин.
Гемоглобин.
Холестерин.
Ащы ішектің жиырылу типтері:
Кұрделі-рефлекторлық.
Ырғақтық сегментация.
Шартсыз-рефлекторлық.
Шартты-рефлекторлық.
Ретроградты.
Энегия жұмсауды бағалау әдістері:
Тікелей калориметриялық.
Алмасу.
Термометрикалық.
Электрондық.
Химиялық.
Қуат алмасудың үш деңгейі:
Жиырылтқыш.
Негізгі алмасу.
Өзіндік-динамикалық.
Шартты-рефлекторлық.
Термореттеу.
Дене температурасын реттеу қабілетіне байланысты ағзаларды бөледі:
Гомойотермділерге.
Стенобионттарға.
Эврибионттарға.
Тахиметаболиттерге.
Гипометаболиттерге.
Пойкилотермділерде дене температурасының өзгеруін реттейтін механизмдер:
Физикалық реттелу.
Компенсация.
Тер шығу.
Морфофункционалді ұйымдастыру.
Химиялық реттелу.
Гомойотермділерде тұрақты дене температурасын ұстап тұратын механизмдер:
Термореттеуші мінез-құлық.
Компенсация.
Морфофункционалды ұйымдастыру.
Физикалық термореттелу.
Гуморальді реттелу.
Ағзадағы қалыпты дәрумендік алмасудың бұзылуы:
Қалыпты витаминоз.
Тозу коэффициенті.
Макроэлементоз.
Авитаминоз.
Микроэлементоз.
Зат алмасудың соңғы өнімдері:
Хлор.
Кальций.
Фосфор.
Магний.
Су.
Макроэлементтерге жатады:
Аммиак.
Марганец.
Ванадий.
Кальций.
Никель.
Шумақтық сүзілу - бұл:
Реабсорбция.
Лимфаға су мен заттардың сіңуі.
Кері сіңірілу.
Ультрасүзілу.
Иондардың секрециясы.
Каналдық қайта сіңірілу (реабсорбция) - бұл:
Алғашқы несептің түзілуі.
Қанға су мен пайдалы заттардың сіңуі.
Ультрасүзілу.
Иондардың секрециясы.
Гормондар секрециясы.
Соңғы несептің түзілуі мына үш үдерістің нәтижесінен болады:
Қосынды.
Диффузия.
Аккомодация.
Қабырғалық сіңу.
Сүзілу.
Шумақты сүзілу жылдамдығы мыналарға байланысты:
Сүзу қысымына.
Әрекеттегі нефрондар санына.
Гуморальді әсерге.
Қан көлеміне.
Каналдық қайта сіңірілуге.
Бүйрек каналының проксимальді бөлімінде толығымен қайта сіңірілетін заттар:
Су.
Дәрумендер
Глюкоза.
Амин қышқылдары.
Хлора ионы.
Бүйрек каналының дистальді бөлімінде белсенді түрде мыналар қайта сіңіріледі:
Су.
Натрий.
Калий.
Хлор.
Дәрумендер.
Сыртқа шығару дегеніміз:
Соңғы өнімдердің ағзадан шығарылу үдерісі.
Сіңірілу қызметі.
Шіру мен ашудың тепе-теңдігі.
Зат алмасу өнімдерін жою.
Артық суды, тұзды және органикалық қосылыстарды жою.
Сыртқа шығару үдерісіне мыналар қатысады:
Бүйректер.
Бұлшық еттер.
Тері.
Өкпелер.
Бауыр.
Рецептор дегеніміз:
Мидың бөлімі.
Жасуша ядросы.
Жүйке ұштары
Мамандандырылған сезгіш құрылымдар.
Цитоплазманың аумағы.
Талдағыштар мынадай бөлімдерден тұрады:
Қыртысты.
Қосалқы құрылымдар.
Өткізгіш.
Рецепторлық.
Қозғалтқыш.
Көздің оптикалық жүйесіне мыналар жатады:
Торлы қабық.
Көздің мүйізше қабығы.
Көз бұршағы.
Шыны тәрізді дене.
Көру жүйкесі.
Рефракцияның ауытқушылықтары:
Миопия.
Жақынды көргіштік.
Алысты көргіштік.
Дивергенция.
Конвергенция.
Көздің қызметі:
Дивергенция.
Инерция.
Конвергенция.
Орталық көру.
Түсті сезу.
Есту мүшелерінде мына бөлімдерді ажыратады:
Ұлу.
Утрикулюс.
Геликотрема.
Сыртқы құлақ.
Эндолимфа.
Құлақтағы вестибулярлы аппарат тұрады:
Үзеңгішеден.
Балғаша мен төсшеден.
Жартылай дөңгелекті каналдардан.
Геликотремадан.
Кіреберісінен.
Тері рецепторлары:
Суық сезгіш.
Проприоцепторлық.
Интероцепторлық.
Көру.
Температуралық.
Жоғарғы жүйке әрекеті физиологиясы оқытады:
Қан айналымын.
Бұлшықеттер қызметін.
Зат алмасуды.
Сөз бен ойлау.
ЖЖӘ (жоғарғы жүйке әрекетінің) типтерін.
И.П.Павлов бойынша ЖЖӘ типтерінің жүйеленуі жүйке үдерістерінің мына қасиеттеріне негізделген:
Күшке.
Жігерлілікке.
Қозғыштыққа.
Салмақтылыққа
Қосындысына.
Шартты рефлекстің түзілу шартына не жатады:
Ми қыртысының сергектігі.
Экспериментатор.
Тәжірибелік жануар.
Ми қыртысының төмен белсенділігі.
Индифферентті қоздырғыш.
Шартты рефлекстердің шартсыздардан айырмашылығы:
Жеке дара.
Тұқым қуалайды.
Жүре пайда болған.
Туа біткен.
Түрлі.
Шартсыз рефлекстердің шарттылардан айырмашылығы:
Туа біткен емес.
Туа біткен.
Жеке дара
Тұқым қуалайды.
Жүре пайда болған.
Биологиялық мәні бойынша шартты рефлекстер бөлінеді:
Көру.
Тамақтану.
Есту.
Иіс сезу.
Дәм сезу.
Шартты қоздырғыштарды қабылдауға қабілетті рефлекстер бөлінеді:
Тамақтану.
Қорғаныштық.
Экстерорецептивті.
Жыныс.
Қозғағыш.
Шартты тежелудің түрлері:
Шектен тыс.
Сақтық.
Тұрақты.
Сөніп бара жатқан.
Кешіккен.
Шартсыз тежелудің түрлері:
Сақтық.
Дифференцияланған.
Шартты.
Кешіктірілген.
Кешіккен.
Ширақ тип (сангвиник) жүйке жүйесінің мына қасиеттерімен сипатталады:
Динамикалық.
Әлсіздік.
Инерттілік.
Сылбырлық.
Ұстамсыздық.
Байсалды тип (флегматик) жүйке жүйесінің мына қасиеттерімен сипатталады:
Аз қозғалмалылық.
Қызбалақ.
Қозғалғыштық.
Ұстамсыздық.
Батылдық.
Ұстамсыз тип (холерик) жүйке жүйесінің мына қасиеттерімен сипатталады:
Қимылсыздық.
Салмақтылық.
Әлсіздік.
Қозу үдерістерінің әлсіздігімен.
Күшті.
