ก.   เป็นเรื่องการกระทำของบุคคล

ข.   เป็นเรื่องเดียวกัน

ค.   เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกัน

ง.   เป็นเรื่องที่อยู่ในจิตใจของบุคคล

ก.   ธรรมที่เป็นคำสอน

ข.   ธรรมที่เป็นข้อประพฤติปฏิบัติ

ค.   ธรรมที่เป็นหลักปฏิบัติทางจิตใจ

ง.   ธรรมที่เป็นหลักปฏิบัติทางศาสนา

ก.   ประกอบอาชีพที่สุจริต

ข.   ความยุติธรรมเที่ยงตรง

ค.   ความเอื้อเฟื้อเสียสละ

ง.   ความซื่อสัตย์สุจริต

ก.   การเคารพผู้อาวุโส

ข.   การพึ่งพาอาศัย ร่วมมือกัน

ค.   การให้ความสำคัญกับผู้มีอิทธิพล

ง.   การพึ่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ

ก.   การเคารพนับถือผู้มีอำนาจวาสนา

ข.   การเคารพนับถือผู้มีอิทธิพลในท้องถิ่น

ค.   การเคารพนับถือผู้มีอาวุโสมากกว่า

ง.   การเคารพนับถือผู้ทำงานด้วยความซื่อสัตย์

ก.   เปลี่ยนแปลงไปตามสังคมที่เปลี่ยนไป

ข.   คงที่ ไม่มีการเปลี่ยนแปลง

ค.   เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว

ง.   เปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อย

ก.   ข้อประพฤติปฏิบัติในการดำรงชีวิต

ข.   ข้อควรปฏิบัติสำหรับผู้ประกอบอาชีพ

ค.   การกระทำของบุคคลที่ส่งผลต่อสังคม

ง.   ธรรมที่ควรประพฤติ ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ

ก.   แม้สังคมจะเปลี่ยนแปลงแต่ค่านิยมไม่มีการเปลี่ยนแปลง

ข.   การประกอบอาชีพอิสระไม่จำเป็นต้องมีจรรยาบรรณ

ค.   คุณธรรมและจริยธรรมแสดงออกด้วยการกระทำ

ง.   ผู้ที่ยังไม่ประกอบอาชีพไม่จำเป็นต้องมีคุณธรรมจริยธรรม

ก.   การยอมรับนับถือในสังคม

ข.   การเป็นคนมีเหตุผล

ค.   การพูดจาด้วยถ้อยคำที่สุภาพ

ง.   การประพฤติปฏิบัติตนในสังคม

ก.   สิ่งที่เป็นที่ตั้งแห่งความยึดถือเป็นไปได้ทั้งทางดีและทางร้าย

ข.   คุณลักษณะภายในจิตใจของมนุษย์ที่เป็นไปในทางที่ถูกต้องของสังคม

ค.   หลักของความดีงามที่ควรปฏิบัติเพื่อความเจริญก้าวหน้าของตนเองและสังคม

ง.   หลักความดีประจำใจในการทำงานอาชีพเพื่อประโยชน์ต่อตนเอง ผู้อื่น และสังคม

ก.   ความรับผิดชอบ

ข.   ความซื่อสัตย์สุจริต

ค.   ความความประหยัด

ง.   ความเอื้อเฟื้อเสียสละ

ก.   การทำกิจการงานใด ๆ ที่ไม่กระทำผิดกฎหมาย

ข.   การทำกิจการงานใด ๆ ที่ไม่คดโกง ไม่ผิดศีลธรรม

ค.   การประกอบอาชีพที่ไม่ผิดจารีตประเพณีอันดีงาม

ง.   การประกอบอาชีพที่ไม่ผิดศีลธรรม ไม่ผิดจารีตประเพณีอันดีงาม

ก.   ส่งเสริมสนับสนุนให้ผู้เรียนได้คิดวิเคราะห์และคิดอย่างมีวิจารณญาณ

ข.   ใช้เหตุผลเพื่อเลือกวิธีปฏิบัติที่มีความเป็นไปได้โดยเฉพาะในด้านบวก

ค.   การปลูกฝังจริยธรรมควรมีการกำหนดวิธีการปฏิบัติอย่างเคร่งครัด

ง.   ใช้วัฒนธรรมทางสังคมที่ดีงาม กล่อมเกลาหรือขัดเกลาจิตใจให้ผู้เรียนรู้คุณค่า

ก.   มีความกตัญญูกตเวทีต่อบุพการี ผู้มีพระคุณ

ข.  มีความรับผิดชอบ มีระเบียบวินัย รักศักดิ์ศรี

ค.   ควรเคารพสิทธิหน้าที่ของคนในครอบครัว

ง.   ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ห่วงใยกัน เอาใจใส่ซึ่งกันและกัน

ก.   ช่วยควบคุมคนไม่ดีไม่ให้มีจำนวนเพิ่มขึ้น

ข.   สังคมสงบสุข ให้เกียรติซึ่งกันและกัน และมีจิตสาธารณะ

ค.   มีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็นในทางสุจริต

ง.   ประกอบอาชีพสุจริตและซื่อสัตย์

ก.   การเคารพผู้อาวุโส

ข.   การพึ่งพาอาศัย ร่วมมือกัน

ค.   การให้ความสำคัญกับผู้มีอิทธิพล

ง.   การพึ่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ

ก.   ช่วยเสริมสร้างการกระทำของบุคคลอย่างมีเหตุผล

ข.   ช่วยให้บุคคลกำหนดความคิดและแนวทางปฏิบัติไปในทางที่เป็นที่ยอมรับของตนเอง

ค.   ช่วยให้บุคคลตัดสินใจเลือกทำกิจกรรมนี้หรือไม่ มีการยอมรับมากน้อยเพียงใด

ง.   ช่วยสร้างแบบฉบับจากการประพฤติปฏิบัติของบุคคลและสังคมในสิ่งที่ได้รับการยอมรับ

ก.   ปฏิบัติหน้าที่ราชการด้วยความซื่อสัตย์และไม่แสวงหาผลประโยชน์

ข.   เป็นผู้ประพฤติดีประพฤติชอบ ด้วยความขยันอดทน และตรงต่อเวลา

ค.   ผู้ประพฤติปฏิบัติตนเป็นแบบอย่างที่ดีทั้งทางกาย วาจา และใจ

ง.   ปฏิบัติตนต่อผู้รับบริการ ผู้ร่วมงาน ด้วยความสุภาพ และมีนํ้าใจช่วยเหลือกัน

ก.   ต้องไม่ปิดบังอาการของผู้ป่วย

ข.   ปฏิบัติต่อผู้ป่วยด้วยความเมตตา กรุณา

ค.   รักษาและปฏิบัติต่อผู้ป่วยอย่างเท่าเทียมกันไม่ว่าจะรวยหรือจน

ง.   มีความรับผิดชอบต่อหน้าที่ และมุ่งมั่นที่จะรักษาผู้ป่วยเป็นหลัก