ร่ายสุภาพ

กลอนแปด

กาพย์ยานี 11

โคลงสี่สุภาพ

เข้าออกอย่าวางใจ

คิดแล้วจึงเจรจา

อย่าคะนึงถึงโทษท่าน

มีสินอย่าอวดมั่ง

อย่าเข้าแบกงาช้าง

อย่าขุดคนด้วยปาก

หิ่งห้อยอย่าแข่งไฟ

นอบตนต่อผู้ใหญ่

รักตนกว่ารักทรัพย์

เห็นงามตาอย่าปอง

อย่าใฝ่สูงให้พ้นศักดิ์

เสียสินอย่าเสียศักดิ์

อย่าจับลิ้นแก่คน

อย่าเลียนครูเตือนด่า

อย่านินทาผู้อื่น

เมื่อพาทีพึงตอบ

เพื่อน

ผู้ใหญ่

พระมหากษัตริย์

ครูบาอาจารย์

การทำงาน

การพูด

การกิน

การป้องกันตัว

ที่ทับจงมีไฟ

เดินทางอย่าเดินเปลี่ยว

ที่ขวากหนามอย่าเสียเกือก

อย่ายลเยี่ยงถ้วยแตกมิติด

อย่าริร่านแก่ความ

อย่าอวดหาญแก่เพื่อน

ประพฤติตนตามบูรพระบอบ

เมื่อน้อยให้เรียนวิชา

การเรือนตนเร่งคิด

อย่านั่งชิดผู้ใหญ่

อย่าใฝ่สูงให้พ้นศักดิ์

ที่รักอย่าดูถูก

เมตตาคนจน

ให้ความช่วยเหลือผู้อื่น

เข้าใจความทุกข์ของชีวิต

อย่าสงสารผู้อื่น เพราะจะเป็นทุกข์

คนตลก

คนมีความลับ

คนผิวคล้ำ

คนขี้เหร่

ตีปลาหน้าไซ

ตีงูให้แก่กา

ตีสุนัขห้ามเห่า

รักเหากว่าผม

เฝ้าท้าวไทอย่าทะนง

อย่าอวดหาญแก่เพื่อน

อย่ามักห้าวพลันแตก

อย่าผูกมิตรคนจร