บทกวีไทยและจีนต่างกล่าวถึงเรื่องของชาวนา

บทกวีไทยและจีนแต่งขึ้นเพื่อสะท้อนความรู้สึกเกี่ยวกับชาวนา

บทกวีไทยบรรยายความทุกข์ของชาวนาได้ลึกซึ้งกว่าบทกวีจีน

บทกวีไทยในเรื่องมีผู้นำมาขับร้องเป็นบทเพลง

ความหมายของบทกวี

แรงบันดาลใจในการแต่ง

แนวคิดของกวี

กลวิธีการเขียน

กล่าวถึงความทุกข์ยากของชาวนา

กล่าวถึงชาวนาผู้ยากไร้

กล่าวถึงกระบวนการทำนา

กล่าวถึงคุณค่าของชาวนา

ชาวชนบท

ผู้ใช้แรงงาน

ชาวนา

เจ้าของที่นา

เชิดชูเกียรติคุณชาวนา

ประชดสังคมที่ทอดทิ้งชาวนา

สะท้อนสภาพความเป็นอยู่ของชาวนา

ทวงสิทธิ์ให้ชาวนา

เหงื่อหยดบนดินภายใต้ต้นข้าว

ตอนอาทิตย์เที่ยงวัน ชาวนายังพรวนดิน

รอบข้างไม่มีนาที่ไหนทิ้งว่าง แต่ชาวนาก็ยังอดตาย

ใครจะรู้บ้างว่าในจานใบนั้น ข้าวแต่ละเม็ดคือความยากแค้นแสนสาหัส

น้ำเหงื่อที่เรื่อแดง

และน้ำแรงอันหลั่งริน

จึงแปรรวงมาเปิบกิน

ที่สูซดกำซาบฟัน

เหงื่อหยดสักกี่หยาด

ทุกหยดหยาดล้วนยากเย็น

ปูดโปนกี่เส้นเอ็น

จึงแปรรวงมาเปิบกิน

แม้โลกจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร ชาวนาก็ยังไม่เปลี่ยนแปลง

แม้โลกจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร ชาวนาก็ยังมีความทุกข์ยากตลอดมา

แม้โลกจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร ชาวนาก็ไม่มีคุณภาพชีวิต

แม้โลกจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร ชาวนาก็ไม่เคยพัฒนาตนเอง