Wszystkie organizacje mają zarówno otoczenie zewnętrzne, jak i wewnętrzne.

Na otoczenie zewnętrzne wg najnowszej klasyfikacji R. W. Griffina składają się dwie warstwy: otoczenie ogólne i otoczenie zadaniowe.

Otoczenie ogólne ma cztery wymiary: ekonomiczny, technologiczny (techniczny), prawno-polityczny, międzynarodowy.

Otoczenie zadaniowe składa się z czterech elementów: konkurentów, klientów, dostawców i regulatorów.

Otoczenie fizyczne to:

Do otoczenia wewnętrznego NIE zaliczamy:

Kultura organizacji to zestaw wartości, przekonań, zachowań, obyczajów i postaw, który pomaga członkom organizacji w zrozumieniu, za czym ta organizacja się opowiada, jak pracuje i co uważa za ważne.

Makrootoczenie organizacji to inaczej otoczenie zewnętrzne.

Mikrootoczenie organizacji to inaczej otoczenie wewnętrzne.

Kulturę organizacji można kształtować i zmieniać, a w przypadku fuzji dwóch organizacji jest to ten element otoczenia wewnętrznego, który najłatwiej połączyć i dostosować.

W czym NIE wyraża się wpływ otoczenia zewnętrznego na organizację?

Sektor produkcji samolotów pasażerskich to dostawcy, którzy odznaczają się nieznaczącą siłą wg klasyfikacji pięciu sił konkurencji M. E. Portera

Sektor nowoczesnych technologii to przykład sektora, charakteryzującego się niskim zagrożeniem pojawieniem się produktów substytucyjnych.

Organizacje, które konkurują o pieniądze, czas i uwagę swoich klientów to:

Przedsiębiorstwa dokonują przejęć na rynku tylko w tych sytuacjach, gdy widzą zagrożenie dla swojej działalności ze strony konkurencji.

Zakłóceniami / Zaburzeniami w otoczeniu NIE są:

Regulator to:

Przedsiębiorca może podjąć działalność gospodarczą tylko i wyłącznie po uzyskaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców w KRS.

Każda osoba prawna może być przedsiębiorcą.

Jednostka organizacyjna mająca osobowość prawną to:

Osoba w wieku dwunastu lat może otrzymać w spadku dom, jednak do ukończenia 18. roku życia nie może samodzielnie nim dysponować.

Wskaż, która z wymienionych charakterystyk NIE jest cechą spółki osobowej:

Wskaż, która z wymienionych charakterystyk NIE jest cechą spółki kapitałowej:

Wśród przedsiębiorstw należących do sektora publicznego wyróżnia się:

Spółką kapitałową NIE jest:

Każdy człowiek zaraz po narodzeniu nabywa zdolność prawną.

Każdy człowiek zaraz po narodzeniu nabywa zdolność do czynności prawnych.

Osoba prawna posiada:

Zdolność do czynności prawnych NIE jest uzależniona od:

Paneuropejską formą prowadzenia działalności gospodarczej NIE jest:

Przedsiębiorstwo zawsze dąży do ekspansji zewnętrznej.

Faza dojrzewania przedsiębiorstwa jest najlepszym momentem, aby zainwestować w przejęcie innego przedsiębiorstwa.

Faza dojrzewania przedsiębiorstwa to bardzo dobry moment, aby rozważyć, czy przedsiębiorstwo które znajduje się w tej fazie nie jest ciekawym kandydatem do nabycia.

Faza dojrzałości przedsiębiorstwa jest bardzo dobrym momentem do rozważenia ekspansji zewnętrznej.

Faza spadku oznacza zawsze zamknięcie biznesu.

Na wybór między wzrostem wewnętrznym a zewnętrznym wpływają:

Wśród względów taktycznych ekspansji zewnętrznej NIE wymienimy:

Fuzje i przejęcia to ekspansja wewnętrzna przedsiębiorstwa.

Im bardziej złożone otoczenie zewnętrznego oraz im większa jego zmienność, tym co do zasady możemy spodziewać się większej ilości fuzji i przejęć o charakterze taktycznym lub strategicznym.