เน้นเสียงสูงต่ำให้น่าสนใจ

ให้เป็นไปเหมือนกับการพูดตามปกติ

ให้มีความถูกต้องตามแบบแผนไวยากรณ์

ให้มีความแตกต่างไปตามอารมณ์ของผู้อ่าน

ศึกษาเรื่องที่อ่านให้เข้าใจ เพื่อจะแบ่งวรรคตอนในการอ่านได้อย่างเหมาะสม

ศึกษาลักษณะบังคับของคำประพันธ์แต่ละชนิดให้เข้าใจ

ออกเสียงให้ถูกต้องตามอักขระวิธี

อ่านออกเสียงให้เป็นเสียงพูดอย่างธรรมชาติที่สุด

มุ่งให้เกิดความรู้สึกซาบซึ้ง จินตนาการคล้อยตามบท

มุ่งให้เกิดความรู้แบบละเอียด

มุ่งให้เกิดความเครียด

มุ่งให้เกิดความเป็นคนดี

อักขรวิธี

วรรคตอน

การเอื้อนเสียง

ทำนองลีลา ลักษณะคำประพันธ์

เมื่อต้องการลากเสียงให้เข้ากับจังหวะในวรรคต่อไป

เมื่อต้องการรวบเสียงคำหลายพยางค์ให้สั้นเพื่อให้ลงตรงจังหวะ

เมื่อต้องการยืดคำให้ยาวออกไปในตอนท้ายวรรคหรือใกล้จะจบ

เมื่อต้องการปรับระดับเสียงให้เข้ากับจังหวะระดับเสียงของผู้อ่าน

   ผู้อ่านต้องออกเสียงปกติเหมือนกับการอ่านร้อยแก้วทั่วไป     

 ผู้อ่านต้องอ่านแบบทำนองเสนาะตามลักษณะที่ตนเองถนัดและชื่นชอบ

ผู้อ่านต้องแทรกอารมณ์ความรู้สึกของตนเองในแต่ละวรรคตามลักษณะคำประพันธ์นั้นๆ

ผู้อ่านต้องศึกษาหลักการอ่านและฝึกการใช้น้ำเสียงเพื่อให้ผู้ฟังเกิดอารมณ์ตามเนื้อเรื่อง

นิดาพับริมขอบหนังสือเมื่อตนเองอ่านถึงหน้านั้นๆ   

สุดาอ่านข่าวเดียวกันจากหนังสือพิมพ์หลายฉบับเพื่อตรวจสอบความถูกต้องของข้อมูล

กานดาคัดลอกข้อมูลจากหนังสือประกอบการทำรายงานโดยบอกแหล่งที่มาว่ามาจากแหล่งใด  

เจษฎาอ่านในใจแล้วทำปากขมุบขมิบและออกเสียงบางครั้งซึ่งทำให้เพื่อนที่นั่งข้างๆ ทำการบ้านไม่ได้

ความเรียงที่สละสลวยในรูปแบบ

การบรรยาย พรรณนา

คำประพันธ์ที่แต่งโดยมีการบังคับจำนวนคำ สัมผัส ฉันทลักษณ์

เป็นการอ่านออกเสียงตามทำนอง ลีลาและจังหวะ

ไม่มีข้อใดถูก

การส่งเสียงดังในห้องสมุด

การไม่เก็บหนังสือที่อ่านแล้วในจุดที่กำหนด

การอ่านหนังสือของผู้อื่นโดยไม่ได้รับอนุญาต

การคัดลอกข้อความจากหนังสือในร้านขายหนังสือ