Նշվածներից որո՞նք են սխալ․

1․ Քաղաքական երևույթների նկատմամբ և արժեքների դրսևորման հետևանքով մարդու մոտ առաջանում են ներքին նոր հատկություններ, որոնք անվանում ենք վարքագծային բաղադրատար։

2․ Դիրքորոշումը անհատին բնորոշ հոգեբանական երևույթ է, որում առկա են տեղեկութային, վարքագծային, հուզական-գնահատողական բաղադրատարեր։

3․ Քաղաքական անտարբերության և օտարվածության հաղթահարման հայեցակարգը անվանում են <<մասնակցության ժողովրդավարություն>>։

4․ 2003թ․ Ազգային ժողովում կին պատգամավորները կազմում էին 4%, 2007թ․ 9%, 2012թ․ 11%, 2021 թ․ 35%:

5․ Դիրքորոշման վարքագծային բաղադրատարը դա գործելու պատրաստակամությունն է։

6․ Օտարումը հասարակությունից, պետական քաղաքացիական կառավարումից հեռացած, քաղաքացիական կյանքով չապրող անհատի անտարբեր վերաբերմունքն է։

7․ Դիրքորոշման տեղեկութային բաղադրատարը ենթադրում է մարդու աշխարհայացքը և այն քաղաքական իդեալը որին նա ձգտում է։

8․ Գնահատման գործընթացի հիմքում ընկած է կենսափորձը։

9․ Գնահատման նախադրյալ է համարվում քաղաքացիական պատրաստվածությունը, որի ընթացքում տեղի է ունենում վարքագծի ինքնագնահատում, քաղաքական տեսությունների մշակում։

(a)  

Նշված պնդումներից որո՞ն ք են ճիշտ․

1․ Հասարակության անդամների ակտիվ մասնակցությունը ենթադրում է քաղաքական համակարգի ուժեղ և արդյունավետ լինելու մասին։

2․ Օտարումը հասարակությունից, պետական կառավարումից, քաղաքականությունից կործանիչ է և՛ անհատի, և՛ պետության, և՛ հասարակության համար։

3․ Դիրքորոշումը անհատին բնորոշ հոգեբանական- հուզական երևույթ է։

4․ Մինչև 20-րդ դարի սկիզբը կուսակցական պայքարը մի շարք քաղաքական գործիչների կողմից համարվել է կործանարար պետության համար։

5․ Եվրոպայում գոյակցող կրոնական արժեքային համակարգը որոշում էր բոլոր՝ քաղաքական, բարոյական, իրավական նորմերը, որոնք հակամարտության մեջ էին գտնվում աշխարհիկ մշակույթի հետ։

6․ <<Մասնակցության ժողովրդավարությունը>> իրենից ենթադրում է՝ քաղաքացիների ունեցած իրավունքների և հնարավորությունների մասնակցությունը քաղաքական գործընթացներին և քաղաքացիական որոշումների ընդունման և կատարման վերահսկողությանը։

7․ Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրությունը երաշխավորում է՝ բազմակուսակցությունը և գաղափարախոսական բազմակարծությունը։

(a)  

Նշվածներից որո՞նք են սխալ․

1․ Քաղաքական հայեցակարգերի բազմազանությունը, ծնում է առողջ գաղափարաքաղաքական մրցակցություն։

2․ <<Լիբերալիզմ>> հասկացությունը հասարակական քաղաքական դաշտ է մտել 19-րդ դարի վերջին։

3․ Ազատականության հիմնական գաղափարներից են համարվում ազատ շուկա, իշխանությունների բաժանումը, համընդհանուր ընտրական իրավունքը, ձեռնարկատիրական ազատությունը և մրցակցությունը։

4․ 1970-1990-ական թ․ կարելի է համարել պահպանողական և <<աջ>> ուժերի հաղթանակների ժամանակաշրջան։

5․ Ազատականության հիմնական գաղափարները կապված են ոչ թե անհատների, այլ օրենքների գերակայության հետ։

6․ Ազատ մրցակցության սկզբունքի անզուսպ իրագործումը հանգեցնում է ֆինանսական մագնատների ազդեցության աճին, արտադրության համակենտրոնացմանը և արտադրական մագնատների ազդեցության աճին։

7․ Նոր կամ սոցիալական ազատության գաղափարի ձևավորման համար հիմք հանդիսացավ Ֆրանկլին Ռուզվելտի հակաճգնաժամային <<Նոր կուրսը>>։

8․ Քեյնսիի տեսությունը առաջարկում էր ազատ մրցակցություն և ազատ շուկայական դասական սկզբունքներ, ինչպես նաև դրանց զուգընթաց պետական միջամտության նոր մոտեցումներ, տնտեսական և սոցիալական նոր ոլորտներում։

9․ Քեյնսիի գաղափարախոսությունը կապված էր <<Գիշերային պարհակի>> պետության գաղափարի հետ։

(a)  

Առաձնացնել <<Լիբերալիզմի>> տեսության նշանավոր անհատների․

1․ Ռ․ Ռեյգան

2․ Թ․ Ջեֆերսոն

3․ Ի․ Կանտ

4․ Կ․ Մաքս

5․ Շ․ Մոնտեսքյո

6․ Թ․ Հոբս

7․ Րաֆֆի

(a)  

Նշվածներից որո՞նք են սխալ․

1․ <<Կոնսերվատիզմ>> բառը տարածում է ստացել 19-րդ դարի սկիզբներին (այն ծագում է լատիներեն conseravre-պահպանել բառից)։

2․ Պահպանողականները նախապատվությունը տալիս են փոխզիջմանը և դեմ են որևէ գաղափարի, տեսության բացարձակացմանը։

3․ Փահպանողականությունը սովորաբար նույնացվում է գոյություն ունեցող կարգերի պաշտպանության հետ։

4․ Ժամանակակից պահպանողականությունը կողմնակից է կրոնական և մշակութային ավադապաշտությանը։

5․ Ֆրենսիս Ֆուկույաման ասում էր, որ ազատությունը ոչ միայն հոգեբանական երևույթ է, այլ դա մարդու տարբերակիչ հատկանիշն է։

6․ Մարդու և քաղաքացու իրավունքների հռչակագիրը ընդունվել է 1789թ․

7․ Պահպանողականները բնական և օրինական էին համարում միայն այն հասարակությունը, որում առկա չէր հիերարխիկ կառուցվածք։

(a)  

Նշվածներից որո՞նք են ճիշտ․

1․ Ըստ Մարքսի հասարակական արտադրության երկու կողմերն են՝ արտադրական հարաբերությունները և արտադրողական ուժերը։

2․ Բեռնշտայնը և նրա հետևորդները առաջ էին մղում պրոլետարյատի դիկտատուրայի գաղափարը և միևնույն ժամանակ կոչ անում հրաժարվել սոցիալ-ժողովրդավարության գաղափարից։

3․ Սոցիալիստական գաղափարախոսության հիմնական ուղություններից է համարվում ժողովրդավարական սոցիալաիզմը, որի հիմնադրույթների մշակման մեջ նշանակալի դեր է ունեցել գերմանացի հայտնի գործիչ Էդուարդ Բեռնշտայնը։

4․ Արտադահարաբերությունների ողջ համակարգը պայմանավոված է այն հանգամանքով թե ու՞մ սեփականությունն են կազմում արտադրության հիմնական միջոցները։

5․ Հասարակության ստեղծած արտադրության միջոցներ են համարվում ՝ աշատուժը, աշխատանքի գործիքները և առարկաները։

6․ Մաքսիստական ուղությունները ձևավորվել են 20-րդ դարի սկզբին։

7․Ժողվրդավարական սոցիալիզմի տեսության կողմնակիցները մարդու կողմից մարդու շահագործումը համարում էին ամենամեծ գրավականը, ժողովրդավարական ինստիտուտների և ազատությունների պահպանման գործում։

8․ Ֆրանգֆուրտյան հռչակագիրը ընդունվել է 1951թ․ և ձևակերպել է լիբերալիզմի տեսության հիմնական արժեքները։

9․ Ազգայնականությունը (շովինիզմը) և ազգայնականամոլությունը (նացիոնալիզմը) հանդիսանում են ժովորդի, ազգի էթնոսի շահերը ներկայացնող հիմանական գաղափարաքաղաքական ուղղությունը։

(a)