ก. การเก็บเกี่ยวข้าว

ข. การเริ่มต้นปีใหม่ไทย

ค. การถวายพระเพลิงพระบรมศพ

ง. การบูชาพระแม่โพสพ

ก. วัฒนธรรมที่เป็นวัตถุ

ข. วัฒนธรรมที่ไม่เป็นวัตถุ (นามธรรม)

ค. วัฒนธรรมจากต่างชาติ

ง. วัฒนธรรมด้านอาหาร

ก. อาหาร

ข. ประเพณี

ค. ศิลปะการแสดง

ง. การแต่งกาย

ก. นครปฐม

ข. สมุทรปราการ

ค. สุโขทัย

ง. อยุธยา

ก. ศาสนาพุทธ

ข. ศาสนาอิสลาม

ค. ศาสนาคริสต์

ง. ศาสนาพราหมณ์

ก. การปิดกั้นวัฒนธรรมสากล

ข. การอนุรักษ์วัฒนธรรมไทย

ค. การผสมผสานวัฒนธรรมไทยกับสากล

ง. การลบล้างทั้งวัฒนธรรมไทยและสากล

ก. การรำไทย

ข. การใส่ชุดกิโมโน

ค. การเต้นบัลเลต์

ง. การแต่งกายชุดซัมเมอร์

ก. การเล่นสะบ้า

ข. การร้องเพลงชาติ

ค. การใช้โทรศัพท์มือถือ

ง. การแห่เทียนพรรษา

ก. การดำรงชีวิตแบบทันสมัย

ข. การเคารพศาสนาและผู้มีพระคุณ

ค. การสืบทอดเทคโนโลยี

ง. การแลกเปลี่ยนทางเศรษฐกิจ

ก. แพร่หลายได้ทั่วโลก

ข. เกี่ยวข้องกับวิถีชีวิตประจำวัน

ค. เป็นเอกลักษณ์เฉพาะถิ่น

ง. ผสมผสานได้กับวัฒนธรรมท้องถิ่น

ก. ความจำกัดทางภาษา

ข. การสื่อสารที่ไร้พรมแดน

ค. การลดทอนคุณค่าภาษาไทย

ง. การอนุรักษ์ภาษาท้องถิ่น

ก. ไทยแท้

ข. สากล

ค. ผสมผสานไทย-จีน

ง. ประเพณีพื้นเมือง

ก. วัฒนธรรมสากล

ข. วัฒนธรรมไทย

ค. วัฒนธรรมการเมือง

ง. วัฒนธรรมการค้า

ก. วัฒนธรรมไทยจะคงอยู่ต่อไป

ข. เอกลักษณ์ท้องถิ่นอาจสูญหาย

ค. วัฒนธรรมไทยแพร่หลายไปทั่วโลก

ง. สังคมไทยมีความทันสมัยมากขึ้น

ก. การปิดกั้นวัฒนธรรม

ข. การอนุรักษ์ประเพณีไทย

ค. การสูญเสียวัฒนธรรมไทย

ง. การแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรม

ก. นำเสนอผ่านสื่อออนไลน์

ข. ปิดกั้นไม่ให้ต่างชาติเข้ามา

ค. เลิกใช้เทคโนโลยีต่างชาติ

ง. หยุดเรียนรู้ภาษาอื่น

ก. ยึดถือเฉพาะสิ่งใหม่ทั้งหมด

ข. เลือกใช้สิ่งที่เหมาะสมกับสังคมไทย

ค. ปฏิเสธวัฒนธรรมสากล

ง. ลดบทบาทของวัฒนธรรมไทย

ก. การทำลายเอกลักษณ์ไทย

ข. การละเลยวัฒนธรรมดั้งเดิม

ค. การผสมผสานวัฒนธรรมกับเทคโนโลยี

ง. การปิดกั้นการเผยแพร่วัฒนธรรม

ก. ปฏิเสธทั้งหมดเพราะไม่ใช่ของไทย

ข. เลือกรับเฉพาะที่เหมาะสมและเป็นประโยชน์

ค. ยอมรับทุกอย่างโดยไม่คิด

ง. นำมาแทนวัฒนธรรมไทยทั้งหมด