E8 - test Infotech

Drogi Uczniu

Przed Tobą pierwsza część arkusza - test.

Uwaga na zadania otwarte!
Naciśnięcie ENTERA zakończy edycję danego slajdu, prześle Twoją odpowiedź i przeniesie Cię do kolejnego zadania. Nie będzie możliwości powrotu.

Po zakończeniu testu wróć do prezentacji głównej i wybierz część 2 - wypracowanie, by je napisać. Powodzenia.

GUŚLARZ

A czegóż potrzeba dla duszy,

Aby uniknąć katuszy?

Czy prosisz o chwałę nieba?

Czy o poświęcone gody?

Jest dostatkiem mleka, chleba,

Są owoce i jagody.

Mów, czego trzeba dla duszy,

Aby się dostać do nieba?​

​

WIDMO

Do nieba?… bluźnisz daremnie…

O nie! ja nie chcę do nieba;

Ja tylko chcę, żeby ze mnie

Prędzej się dusza wywlekła.

Stokroć wolę pójść do piekła,

Wszystkie męki zniosę snadnie2;

Wolę jęczeć w piekle na dnie,

Niż z duchami nieczystemi

Błąkać się wiecznie po ziemi,

Widzieć dawnych uciech ślady,

Pamiątki dawnej szkarady;

​

​Adam Mickiewicz - Dziady część II

​

​Część I - praca z tekstem literackim

Przeczytaj dokładnie tekst

Od wschodu aż do zachodu,

Od zachodu aż do wschodu

Umierać z pragnienia, z głodu

I karmić drapieżne ptaki. […]

​

CHÓR PTAKÓW NOCNYCH

Darmo żebrze, darmo płacze:

My tu czarnym korowodem,

Sowy, kruki i puchacze,

Niegdyś, panku, sługi twoje.

Któreś ty pomorzył głodem,

Zjemy pokarmy, wypijem napoje.

Hej, sowy, puchacze, kruki,

Szponami, krzywymi dzioby

Szarpajmy jadło na sztuki!

Chociażbyś trzymał już w gębie,

I tam ja szponę zagłębię;

Dostanę aż do wątroby.

Nie znałeś litości, panie! […]

KRUK

Nie lubisz umierać z głodu!

A pomnisz, jak raz w jesieni

Wszedłem do twego ogrodu?

Gruszka dojrzewa, jabłko się czerwieni;

Trzy dni nic nie miałem w ustach,

Otrząsnąłem jabłek kilka.

Lecz ogrodnik skryty w chrustach

Zaraz narobił hałasu

I poszczuł psami jak wilka.

Nie przeskoczyłem tarasu3,

Dopędziła mię obława;

Przed panem toczy się sprawa,

O co? o owoce z lasu,

Które na wspólną wygodę

Bóg dał jak ogień i wodę.​

​Ale pan gniewny zawoła:

„Potrzeba dać przykład grozy”.

Zbiegł się lud z całego sioła,

Przywiązano mnie do sochy,

Zbito dziesięć pęków łozy.

Każdą kość, jak z kłosa żyto,

Jak od suchych strąków grochy,

Od skóry mojej odbito!

Nie znałeś litości, panie!

Multiple Choice

Z przytoczonego fragmentu wynika, że Widmo przybyło na obrzęd dziadów, by

uzyskać zbawienie i dostać się do nieba.

• prawda

• fałsz

Multiple Choice

Z wypowiedzi Guślarza możemy dowiedzieć się, jaka kara spotkała Widmo po

śmierci.

• prawda

• fałsz

Multiple Choice

Z opowieści Kruka wynika, że Widmo zostało ukarane za brak

• wiary

• dobroci

• pokory

• skromności

Multiple Choice

Chór Ptaków Nocnych to dawni A/B, którzy podczas dziadów C/D

A. poddani C. wspominają wspólne biesiady

B. przyjaciele D. oskarżają Widmo o bezduszność

• A C

• A D

• B C

• B D

Open Ended

Odwołując się do przytoczonego fragmentu Dziadów cz. II, napisz, kim za życia byli Sowa i Kruk i w jaki sposób zostali skrzywdzeni przez Widmo.

Open Ended

Autor okładki za pomocą różnych elementów graficznych przedstawił swoją interpretację Dziadów cz. II. Wybierz dwa elementy graficzne i wyjaśnij ich sens w kontekście całego utworu Adama Mickiewicza.

Multiple Choice

Akcja II cz. Dziadów rozgrywa się w kilku miejscach.

• prawda

• fałsz

Multiple Choice

Akcja II cz. Dziadów rozgrywa się w ciągu jednej nocy.

• prawda

• fałsz

Multiple Choice

Utwór A. Mickiewicza pt. Dziady cz. II należy do A/B, o czym świadczą C/D.

A. epiki C. dialogi i obecność narratora.

B. dramatu D. didaskalia i wypowiedzi bohaterów.

• A C

• A D

• B C

• B D

Open Ended

Wyjaśnij, jak rozumiesz słowa: Bo kto nie był ni razu człowiekiem, temu człowiek nic

nie pomoże.

Open Ended

Podaj tytuł lektury obowiązkowej, której bohater, mimo że początkowo postępował

źle, zmienił swoje postępowanie. Uzasadnij swoją odpowiedź.

Tytuł: ……………………..................................................…………

Uzasadnienie:…………………………..………………………….…….

Fill in the Blank

Podaj tytuł lektury obowiązkowej, z której pochodzi powyższy fragment.

Multiple Choice

Odwołując się do znajomości całego utworu, wskaż, jaką przysięgę złożył strzelec

dziewczynie.

• obiecał jej, że ożeni się z nią i pozna jej rodzinę

• przyrzekł jej wierność

• przysięga dotyczyła dochowania tajemnicy

• przyrzekł, że spotkają się po śmierci

Open Ended

Napisz zaproszenie na spektakl pt. Dziady, który przygotowuje Twoja klasa. Użyj dwóch argumentów, którymi przekonasz kolegów i koleżanki do obejrzenia przedstawienia.

CHÓR

Ciemno wszędzie, głucho wszędzie,

Co to będzie, co to będzie?

GUŚLARZ

Teraz wy, pośrednie duchy,

Coście u tego padołu

Ciemnoty i zawieruchy

Żyłyście z ludźmi pospołu;

Lecz, od ludzkiej wolne skazy,

Żyłyście nie nam, nie światu,

Jako te cząbry i ślazy6,

Ni z nich owocu, ni kwiatu.

Ani się ukarmi zwierzę,

Ani się człowiek ubierze;

Lecz w wonne skręcone wianki

Na ścianie wiszą wysoko. […]

Was tym światłem i kadzidłem

Zapraszamy, zaklinamy. […]

DZIEWCZYNA

Tu niegdyś w wiosny poranki

Najpiękniejsza z tego sioła7,

Zosia, pasając baranki,

Skacze i śpiewa wesoła.

La la la la

​Adam Mickiewicz - Dziady część II

​

​Część II - praca z tekstem literackim

Oleś za gołąbków parę

Chciał raz pocałować w usta;

Lecz i prośbę, i ofiarę

Wyśmiała dziewczyna pusta.

La la la la

Józio dał wstążkę pasterce,

Antoś oddał swoje serce;

Lecz i z Józia, i z Antosia

Śmieje się pierzchliwie Zosia.

La la la la

Tak, Zosią byłam, dziewczyną z tej wioski.

Imię moje u was głośne,

Że chociaż piękna, nie chciałam zamęścia

I dziewiętnastą przeigrawszy wiosnę,

Umarłam, nie znając troski

Ani prawdziwego szczęścia.

Żyłam na świecie; lecz, ach! nie dla świata!

Myśl moja, nazbyt skrzydlata,

Nigdy na ziemskiej nie spoczęła błoni8.

Za lekkim zefirkiem9 goni,

Za muszką, za kraśnym10 wiankiem,

Za motylkiem, za barankiem;

Ale nigdy za kochankiem.

Pieśni i fletów słuchałam rada:​

Często, kiedy sama pasę,

Do tych pasterzy goniłam stada,

Którzy mą wielbili krasę;

Lecz żadnego nie kochałam.

Za to po śmierci nie wiem, co się ze mną dzieje,

Nieznajomym ogniem pałam;

Choć sobie igram do woli,

Latam, gdzie wietrzyk zawieje,

Nic mię nie smuci, nic mię nie boli,

Jakie chcę, wyrabiam cuda.

Przędę sobie z tęczy rąbki11,

Z przezroczystych łez poranku

Tworzę motylki, gołąbki.

Przecież nie wiem, skąd ta nuda:

Wyglądam kogoś za każdym szelestem,

Ach, i zawsze sama jestem!

Przykro mi, bez ustanku

Wiatr mną jak piórkiem pomiata.

Nie wiem, czy jestem z tego, czy z tamtego świata.

Gdzie się przybliżam, zaraz wiatr oddali,

Pędzi w górę, w dół, z ukosa:

Tak pośród pierzchliwej fali

Wieczną przelatując drogę,

Ani wzbić się pod niebiosa,

Ani ziemi dotknąć nie mogę. […]

​GUŚLARZ

Czego potrzebujesz, duszeczko,

Żeby się dostać do nieba? […]

DZIEWCZYNA

Nic mnie, nic mnie nie potrzeba!

Niechaj podbiegną młodzieńce,

Niech mię pochwycą za ręce,

Niechaj przyciągną do ziemi,

Niech poigram chwilkę z niemi.

Bo słuchajcie i zważcie u siebie,

Że według bożego rozkazu:

Kto nie dotknął ziemi ni razu,

Ten nigdy nie może być w niebie.

CHÓR

Bo słuchajmy i zważmy u siebie,

Że według bożego rozkazu:

Kto nie dotknął ziemi ni razu,

Ten nigdy nie może być w niebie.​

Multiple Choice

Które wypowiedzenie zawiera informację o przeszłości Dziewczyny? Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.

• Nieznajomym ogniem pałam.

• Wyglądam kogoś za każdym szelestem.

• Ani wzbić się pod niebiosa, ani ziemi dotknąć nie mogę.

• Lecz i z Józia, i z Antosia śmieje się pierzchliwie Zosia.

Multiple Choice

Z wypowiedzi Dziewczyny wynika, że po śmierci dręczy ją

• samotność.

• nadmiar obowiązków

• lęk przed zemstą młodzieńców

• brak jakichkolwiek przyjemności

Multiple Choice

Z historii Zosi wynika, że

• zdrada zawsze zostanie ukarana

• miłość nie gwarantuje szczęścia

• uczuciami innych nie wolno gardzić

• szczęście polega na wybaczaniu win

Multiple Choice

Z Dziadów cz. II dowiadujemy się, że Dziewczyna odkupi swoje winy, gdy

• poprosi o dwa ziarnka gorczycy

• odwzajemni uczucia ziemskich zalotników

• miną dwa lata jej tułaczki między niebem a ziemią

• odbędzie się uczta przygotowana przez młodzieńców

Multiple Choice

W Dziadach cz. II wraz z pojawieniem się Dziewczyny akcja dramatu przenosi

się w inne miejsce.

• prawda

• fałsz

Multiple Choice

W Dziadach cz. II chór współtworzy atmosferę grozy i tajemniczości.

• prawda

• fałsz

Multiple Choice

Oceń, czy poniższe informacje dotyczące funkcji środków stylistycznych we fragmencie Dziadów cz. II są prawdziwe:

zdrobnienia: np. muszką, motylkiem, barankiem oddają sposób postrzegania świata przez Zosię

• prawda

• fałsz

Multiple Choice

Oceń, czy poniższe informacje dotyczące funkcji środków stylistycznych we fragmencie Dziadów cz. II są prawdziwe:

porównanie: wiatr mną jak piórkiem pomiata obrazuje sytuację, w jakiej

znajduje się bohaterka

• prawda

• fałsz

Multiple Choice

Oceń prawdziwość stwierdzeń dotyczących obrzędu dziadów. Wybierz, które zdanie jest fałszywe.

• Dziady to nazwa obrzędu ludowego poświęconego zmarłym przodkom.

• Celem obrzędu dziadów było przywrócenie zmarłych do życia.

• Obrzędowi dziadów przewodniczył Guślarz.

Reorder

Odwołując się do całego utworu Adama Mickiewicza Dziady cz. II, ułóż podane niżej

zdarzenia zgodnie z kolejnością chronologiczną.

• Pojawienie się milczącego upiora

• Zebranie się pospólstwa w cmentarnej kaplicy

• Spełnienie przez uczestników obrzędu prośby duchów lekkich

• Wygłoszenie przez chór przestrogi dotyczącej postępowania Widma

• Przywołanie przez Guślarza ducha Dziewczyny

1

2

3

4

5

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Open Ended

Czy Twoim zdaniem ilustracja ta mogłaby być ilustracją do książki Adama Mickiewicza Dziady cz. II? Uzasadnij swoją odpowiedź. Podaj dwa argumenty, odwołujące się do utworu oraz załączonej ilustracji.

Stanowisko:...........................

Argument 1: ..........................

Argument 2: ..........................

Józef Tischner CZŁOWIEK

Pewnego razu na ulicach starożytnych Aten pojawił się człowiek, o którym wszyscy wiedzieli, że jest nieprzeciętnym dziwakiem1 . Był filozofem, co ostatecznie wiele tłumaczy, ale w tym przypadku to już nie wystarczyło. Chodził w biały dzień z zapaloną latarnią i świecił nią w oczy każdemu napotkanemu przechodniowi, a szczególnie co znamienitszym mieszkańcom miasta. Wpatrywał się w każdą twarz, po czym okrutnie się krzywił i gonił za następnymi ofiarami. „Kogo szukasz?”, zapytano go. Odpowiedział: „Szukam człowieka”. Wielu ludzi chodziło wtedy ulicami miasta, ale prawdziwego człowieka wśród nich nie było.

A może warto by dziś powtórzyć eksperyment starego filozofa? Wziąć latarnię do ręki, świecić nią w oczy każdemu przechodniowi i pytać: „Jesteś już czy nie jesteś człowiekiem?”. Ale tego zrobić nie można. Dałoby się jednak zrobić coś podobnego: wziąć w rękę światło i sobie samemu w oczy poświecić, stawiając sobie kłopotliwe pytanie.

Lecz oto w tym miejscu rodzi się problem: co to znaczy być człowiekiem? Na pytanie to nie można dać pełnej odpowiedzi. Postarajmy się jednak o odpowiedź częściową, która także może mieć znaczenie. Być człowiekiem to znaczy zawsze: umieć wyjść poza samego siebie, umieć siebie przekroczyć. Najpierw jakby oderwać się od siebie, wznieść się ponad siebie i nagle znaleźć się przed sobą. Przyjrzyjmy się temu nieco bardziej konkretnie. Spójrzmy na swoje życie.

Kiedyś, jeszcze będąc dziećmi, znaleźliśmy się na spacerze i oto wyrosła przed nami pierwsza życiowa przeszkoda. Stanęliśmy nad strumieniem, nad którym nie było kładki. Trzeba było strumień przeskoczyć. Nie wiadomo było, gdzie skończy się nasz skok: na drugim brzegu czy w wodzie? Ale nie było wyjścia, trzeba było spróbować. Udało się, nabraliśmy pewności siebie. Potem przyszły sprawy trudniejsze, ale zawsze podobnie: przeszkoda, rozterka, rozpęd i … skok. Wciąż trzeba było niemal na nowo budować siebie na miarę sytuacji, w jakiej się znaleźliśmy. Postawmy teraz kluczowe pytanie: co sprawiało, że byliśmy gotowi do podjęcia takiego kroku? Jaka siła? Jakim określić ją słowem? Z pewnością tu właśnie trzeba zastosować słowo: „nadzieja”.

W ciągu całego naszego życia, na progu każdej przeszkody, każdego skoku przed siebie, rosła w nas i mężniała nasza nadzieja. To ona popychała naszą wolę do próby, to ona tłumiła odruchy lęku, to ona pobudzała nas do tego, abyśmy nie przegrywali jeszcze przed rozpoczęciem gry. W miarę jak rosły nasze próby, rosła też w nas nasza nadzieja. Nadzieja zawsze musi być na miarę próby. Im większa próba, tym mocniejsza nadzieja. Im większe wyzwania, tym bardziej przemożna gotowość wewnątrz. Ktoś kiedy poznał wszystkie rozmiary wewnętrznych mocy człowieka?

Chodził stary filozof ulicami Aten ze swoją latarnią i na próżno szukał człowieka. Być może dlatego na próżno, że wszędzie widział tylko trzciny chwiejące się od wiatru, ludzi, którzy pozwolili, aby im wiatr rozwiał gdzieś ich najgłębsze ludzkie nadzieje.​

​

Na podstawie: Józef Tischner, Krótki przewodnik po życiu, Kraków 2017.

​1 Mowa o Diogenesie z Synopy, greckim filozofie, żyjącym na przełomie V i IV w. p.n.e. Diogenes był przedstawicielem cyników; głosił naukę o wyrzeczeniu się wszelkich dóbr materialnych.

​

​Adam Mickiewicz - Dziady część II

​

​Część III - praca z tekstem nieliterackim

Open Ended

Uzupełnij poniższy tekst w taki sposób, aby stanowił streszczenie tekstu "Człowiek Józefa Tischnera".

Tematem tekstu Józefa Tischnera jest …………...…………………………………….

Autor zauważa, że …..………………………………………………………………………………….

Na końcu dochodzi do wniosku, że ……………………………………………….

Multiple Choice

Na które z pytań można znaleźć odpowiedź w 5. akapicie tekstu Józefa Tischnera? Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych.

• Kogo poszukiwał starożytny filozof?

• Dlaczego starożytny filozof nie znalazł człowieka?

• Czy warto samemu sobie stawiać kłopotliwe pytania?

• Co może pomóc w pokonywaniu życiowych przeszkód?

Multiple Choice

Z fragmentu, w którym opisano pokonywanie pierwszej życiowej przeszkody przez dzieci, wynika, że

• atwiej znosić gorycz porażki przy wsparciu innych

• w obliczu trudności trzeba zdecydować się na działanie

• niepewność osiągnięcia celu odbiera człowiekowi nadzieję

• niepowodzenia zniechęcają do podejmowania kolejnych prób

Multiple Choice

W wypowiedzeniu Wpatrywał się w każdą twarz, po czym okrutnie się krzywił i gonił za następnymi ofiarami podkreślone sformułowania świadczą o A/B starożytnego filozofa i podkreślają prowadzonych przez niego poszukiwań C/D.

A. satysfakcji C. efektywność

B. rozczarowaniu D. bezskuteczność

• A C

• A D

• B C

• B D

Multiple Choice

Użycie sformułowania Przyjrzyjmy się temu nieco bardziej konkretnie zapowiada wprowadzenie przykładu ilustrującego argumentację autora.

• prawda

• fałsz

Multiple Choice

Pytanie Ktoś kiedy poznał wszystkie rozmiary wewnętrznych mocy człowieka? podkreśla wątpliwości autora dotyczące możliwości człowieka w zakresie pokonywania trudności.

• prawda

• fałsz

Multiple Choice

W wypowiedzeniu Wielu ludzi chodziło wtedy ulicami miasta, ale prawdziwego człowieka wśród nich nie było, podkreślony wyraz jest A/B, użytym w celu zastąpienia rzeczownika C/D.

A. przyimkiem C. ludzi

B. zaimkiem B. ulicami

• A C

• A D

• B C

• B D

Poll

Ta część arkusza była dla mnie

• łatwa

• średnia

• trudna

• nie wiem, to nie był mój dzień...

Koniec I części arkusza

Na ostatnim slajdzie znajdziesz krótka ankietę, wystarczy jedno kliknięcie.

Po zrobieniu całości możesz przejść do drugiej części - wypracowania. Na dysku wyszukaj swoje imię i edytuj przypisany Ci dokument.