Materiały budowlane

Spoiwem hydraulicznym nie jest:

• fosfogips

• reagips

• cement

• anhydryt

Zgodnie z normą PN-EN 206 dodatek to drobnoziarnisty nieorganiczny składnik betonu dodawany zazwyczaj w ilości:

• powyżej 5% masy cementu

• poniżej 5% masy cementu

• poniżej 1% masy cementu

• poniżej 10% masy cementu

Temperatura materiału wypalanego w piecu obrotowym podczas wytwarzania klinkieru portlandzkiego wynosi około:

• 2000 C

• 1450 C

• 1150 C

• 850 C

Popiół lotny krzemionkowy to produkt uboczny powstający podczas:

• procesów wytrącania mechanicznego lub elektrostatycznego strumienia gazów ze spalania węgla kamiennego

• procesów odsiarczania spalin metodą wapeinną

• procesów wytwórczych krzemu metalicznego

• procesów spalania węgla brunatnego

Zeszklone kuliste cząstki wpływające na poprawę właściwości reologicznych świeżej mieszanki betonowej to cechy fizyczne ziaren:

• granulowanego żużla wielkopiecowego

• pyłu krzemionkowego

• popiołu lotnego krzemionkowego

• popiołu z palenisk fluidalnych

Dodatkiem mineralnym do betonu o najwyższej aktywności pucolanowej jest:

• pył krzmionkowy

• popiół lotny krzemionkowy

• granulowany żużel wielkopiecowy

• siarczan wapnia

Dodatek mineralny zwykle o 10-krotnie większej powierzchni właściwej w stosunku do cementu, stanowiący nieodłączny składnik betonów szczelnych i wysokich wytrzymałości to:

• mielony granulowany żużel wielkopiecowy

• popiół lotny wpaienny

• pył krzemionkowy

• popiół wulkaniczny

Wapno do zaprawy tynkarskiej i murarskiej dodaje się w celu:

• poprawy urabialności i plastyczności

• zwiększenia więźliwości wody

• zmniejszenia przewodnictwa cieplnego

• ograniczenia występowania wykwitów solnych

Wykorzystanie przy produkcji betonu nadmiernej ilości materiałów nieklinkierowych może wpłynąć na:

• wydłużenie czasu wiązania

• zwiększenie podatności stali zbrojeniowej na korozję

• obniżenie tempa narastania wytrzymałości betonu

• nieuzyskanie przewidzianej klasy wytrzymałości betonu

Wykorzystanie przy produkcji betonu dodatków mineralnych o niewłaściwych cechach jakościowych może prowadzić do:

• przyśpieszenia karbonatyzacji betonu

• nieuzyskania przewidzianej klasy wytrzymałości betonu

• podatności betonu na destrukcyjne działanie cyklicznego zamrażania i rozmrażania

• wydłużenia lub skrócenia czasu wiązania