โวหารการเขียน

ในเรื่องน้ำ เรามองว่าประเทศไทยมีน้ำเยอะแยะ แต่ไม่เคยคิดประหยัดว่าจะใช้น้ำคุ้มค่าที่สุดอย่างไร เมื่อเรารู้จักประหยัด อย่างเช่นการดื่มกาแฟในการประชุมหลายแห่ง ผมไม่รู้ว่ากาแฟเททิ้งกันเท่าไร ทำให้สิ้นเปลืองทรัพยากรน้ำเป็นอย่างมาก

• บรรยายโวหาร

• พรรณนาโวหาร

• เทศนาโวหาร

• สาธกโวหาร

อย่าได้ถือตัวว่าเป็นลูกเจ้าแผ่นดิน พอมีอำนาจยิ่งใหญ่อยู่ในบ้านเมือง ถึงจะเกะกะ ไม่กลัวเกรงข่มเหงผู้ใด เขาก็คงจะมีความเกรงใจพ่อ ไม่ต่อสู้ หรือไม่อาจฟ้องร้องว่ากล่าว การซึ่งเชื่อใจดังนั้นเป็นการผิดแท้ทีเดียว เพราะความปรารถนาของพ่อไม่อยากจะให้ลูกมีอำนาจที่จะเกะกะอย่างนั้นเลย

• บรรยายโวหาร

• พรรณนาโวหาร

• เทศนาโวหาร

• สาธกโวหาร

การทำความดีนั้น เมื่อทำแล้วก็แล้วกัน อย่าได้นำมาคิดถึงบ่อย

ราวกับว่าการทำความดีนั้นช่างยิ่งใหญ่นัก ใครก็ทำไม่ได้เหมือนเรา ถ้าคิดเช่นนั้นความดี

นั้นก็จะเหลือเพียงครึ่งเดียวแต่ถ้าทำแล้วก็ไม่น่านำมาใส่อีก คิดแต่จะทำอะไรต่อไปอีกจึง

จะดี จึงจะเป็นความดีทีสมบูรณ์ ไม่ตกไม่หล่น

• บรรยายโวหาร

• พรรณนาโวหาร

• เทศนาโวหาร

• สาธกโวหาร

อันว่าแก้วกระจกรวมอยู่กับสุวรรณ ย่อมได้แสงจับเป็นเลื่อม

พรายคล้ายมรกต ผู้ที่โง่เขลาแม้ได้อยู่ใกล้นักปราชญ์ ก็อาจเป็นคนเฉลียวฉลาดได้ฉัน

เดียวกัน

• อุปมาโวหาร

• พรรณนาโวหาร

• เทศนาโวหาร

• สาธกโวหาร

สมใจเป็นสาวงามที่มีลำแขนขาวผ่องทั้งกลมเรียวและอ่อนหยัด

ผิวขาวละเอียดเช่นเดียวกับแขน ประกอบด้วยหลังมืออวบนูน นิ้วเล็กเรียว

• อุปมาโวหาร

• พรรณนาโวหาร

• เทศนาโวหาร

• สาธกโวหาร

ช้างยกขาหน้าให้ควาญเหยียบขึ้นนั่งบนคอ ตัวมันสูงใหญ่ ใบหูไหว

พะเยิบ หญิงบนเรือนลงบันไดมาข้างล่าง เธอชูแขนยื่นผ้าขาวม้าและข้าวห่อใบตองขึ้นมา

ให้เขา

• อุปมาโวหาร

• พรรณนาโวหาร

• บรรยายโวหาร

• สาธกโวหาร

พ่อไปดีศรีสวัสดิ์กำจัดภัย                    จนเติบใหญ่ยิ่งยวดได้บวชเรียน

ลูกผู้ชายลายมือนั้นคือยศ                    เจ้าจงอตส่าห์ทำสม่ำเสมียน

• บรรยายโวหาร

• เทศนาโวหาร

• สาธกโวหาร

• อุปมาโวหาร

โอ้วันนี้เป็นวันสำคัญตื้นตันนัก มิรู้จักเลือกทางอย่างไรได้

ถ้าไม่ไปพบเขาเราเสียใจ แต่ถ้าไปพบเขาเราเสียตัว

• บรรยายโวหาร

• พรรณนาโวหาร

• สาธกโวหาร

• อุปมาโวหาร

ลอยละลิ่วปลิวคว้างอย่างปุยฝ้าย ไร้ความหมายและอะไรไปทุกสิ่ง

เมื่อชีวิตมองข้ามความเป็นจริง ความหวังยิ่งเลือนหายฝ้ายหลุดลอย

• บรรยายโวหาร

• พรรณนาโวหาร

• สาธกโวหาร

• อุปมาโวหาร

คมแห่งความคิดถึงประหนึ่งมีด  เสมือนกรีดหัวใจเข้าหลายหน

สงสารใจทรมานสุดทานทน  คิดถึงคนหลายใจได้ทุกวัน

• บรรยายโวหาร

• พรรณนาโวหาร

• สาธกโวหาร

• อุปมาโวหาร