กฎหมายครอบครัว

การหมั้นคือการที่ชายและหญิงทำสัญญาว่าจะสมรสกันในอนาคตโดยชายและหญิงต้องมีอายุตั้งแต่เท่าใด

• 15 ปีบริบูรณ์

• 17 ปีบริบูรณ์

• 18 ปีบริบูรณ์

• 19 ปีบริบูรณ์

ข้อใดถูกต้องเกี่ยวกับการหมั้น

• หากชายและหญิงมีอายุต่ำกว่าที่กฎหมายกำหนดการหมั้นนั้นจะถือเป็นโมฆะ

• เป็นการทำสัญญาระหว่างชายหญิงว่าต่อไปจะสมรสกันทำได้เมื่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมีอายุ 17 ปี

  บริบูรณ์

• เมื่อผิดสัญญาหมั้นฝ่ายที่เสียหายเรียกค่าตอบแทนได้หรือสามารถฟ้องร้องต่อศาลเพื่อใช้อำนาจบังคับให้สมรสได้

• ชายจะให้ของหมั้นแก่หญิงเป็นหลักฐานและประกันสมรสเมื่อสมรสจะตกเป็นของฝ่ายหญิงถ้าไม่มีการสมรสเพราะความผิดของฝ่ายใดก็ตามชายต้องได้ของหมั้นคืน

ข้อใดกล่าวถึงของหมั้นไม่ถูกต้อง

• เป็นหลักฐานก่อนการสมรสและไม่อาจเรียกคืนได้แม้ไม่ได้สมรสเว้นแต่ฝ่ายหญิงจะผัดสัญญาหมั้น

• เป็นทรัพย์สินที่ฝ่ายชายให้แก่ฝ่ายหญิงเพื่อเป็นหลักฐานก่อนการสมรส

• เป็นทรัพย์สินที่ฝ่ายหญิงให้ฝ่ายชายเพื่อเป็นหลักฐานก่อนสมรส

• เป็นหลักฐานก่อนการสมรสและตกเป็นของหญิงทันที

การหมั้นในข้อใดตกเป็นโมฆะ

• ชาย 19 ปี หมั้นกับหญิง 16 ปี ผู้ปกครองยิมยอม

• ชาย 22 ปี หมั้นกับหญิง 21 ปี ผู้ปกครองไม่ยินยอม

• ชาย 17 ปี หมั้นกับหญิง 17 ปี ผู้ปกครองไม่ยินยอม

• ชาย 20 ปี หมั้นกับหญิง 18 ปี ผู้ปกครองยินยอม

ตามกฎหมายไทยข้อใดต่อไปนี้ชายหญิงทำการสมรสกันได้โดยไม่ขัดต่อกฎหมายไทย

• ชายหรือหญิงเป็นคนวิกลจริต

• ชายหรือหญิงเป็นผู้พิการทางกาย

• ชายหรือหญิงมีคู่สมรสอยู่แล้ว

• ชายหรือหญิงเป็นญาติสืบสายโลหิตโดยตรงขึ้นไปหรือลงมา

ข้อใดกล่าวไม่ถูกต้องเกี่ยวกับเงื่อนไขการสมรสตามกฎหมาย

• คนไร้ความสามารถจะทำการสมรสไม่ได้

• ผู้รับบุตรบุญธรรมและบุตรบุญธรรมจะสมรสกันไม่ได้

• คนล้มละลายจะทำการสมรสไม่ได้

• บุคคลที่แม่เพียงเป็นพี่น้องร่วมแต่บิดาก็จะทำการสมรสกันไม่ได้

ตามกฎหมายการรับบุตรบุญธรรมผู้รับต้องมีอายุเท่าใด

• 18 ปีบริบูณ์

• 20 ปีบริบูณ์

• 25 ปีบริบูณ์

• 30 ปีบริบูณ์

ตามกฎหมายการรับบุตรบุญธรรมผู้รับบุตรบุญธรรมต้องมีอายุมากกว่าบุตรบุญธรรมอย่างน้อยที่ปี

• 10 ปี

• 15 ปี

• 18 ปี

• 20 ปี

ข้อใดกล่าวถูกต้องเกี่ยวกับจำนำและจำนอง

• จำนองต้องเป็นอสังหาริมทรัพย์เท่านั้น

• การบังคับจำนองผู้รับจำนองต้องฟ้องร้องขอให้ศาลสั่งบังคับให้มีการขายทอดตลาดทรัพย์สินที่จำนอง

• การบังคับจำนำผู้รับจำนำทุกรายมีสิทธิเอาทรัพย์จำนำนั้นหลุดเป็นสิทธิแก่ตนได้

• ผู้จำนองต้องส่งมอบทรัพย์จำนองให้อยู่ในการครอบครองของผู้รับจำนองเพื่อเป็นหลักประกันการชำระหนี้

ข้อใดเปรียบเทียบจำนองและขายฝากไม่ถูกต้อง

• การจำนองต้องมีการส่งมอบทรัพย์สิน

• จำนองกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินยังเป็นของผู้จำนอง

• ทรัพย์สินที่ใช้ในการขายฝากจะเป็นทรัพย์สินใดก็ได้

• ขายฝากเป็นสัญญาสำเร็จในตัวเองไม่ต้องพึ่งสัญญาอื่น