จีน

ญี่ปุ่น

อินเดีย

โปรตุเกส

ป้อมวิไชยประสิทธิ์

วัดอรุณราชวราราม

วัดพระเเก้ว

พระที่นั่งธนบุรี

กาพย์เห่เรือ

กาพย์ห่อโคลงนิราศธารทองเเดง

โคลงยอพระเกียรติสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี

กาพย์เห่ชมเครื่องคาวหวาน

วัดอรุณราชวราราม

วัดใหญ่ชัยมงคล

วัดโพธิ์

วัดพระเเก้ว

พระยาสรรค์

พระยาจักรี

รัชกาลที่ 1

เจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก

กรมนา

กรมคลัง

กรมเวียง

กรมวัง

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม

นายกรัฐมนตรี

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

พระเจ้าเอกทัศน์

พระเจ้าปราสาททอง

พระเจ้าอู่ทอง

สมเด็จพระนารายณ์

กาพย์เห่เรือ

กาพย์ห่อโคลงนิราศธารทองแดง

พระมาลัยคำหลวง

นิราศเมืองเเกลง

การเป็นทหารหรือพลเรือน

หน้าที่การเงิน

ระบบไพร่

พระราชกำหนดศักดินา

ทรงพระราชนิพนธ์สมุทรโฆษคำฉันท์

ทรงโปรดให้พระโหราธิบดีแต่งหนังสือจินดามณี

ทรงอนุญาตให้ชาวตะวันตกเข้ามาสอนภาษาและเผยแผ่ศาสนา

ทรงสนับสนุนให้ชาวอยุธยาเรียนรู้ขนบธรรมเนียมของชาวตะวันตก

ใช้นโยบายลู่ตามลม

ค้าขายกับจีนเท่านั้น

ใช้นโยบายถ่วงดุลอำนาจ

ติดต่อกับทุกชาติเท่าเทียมกัน

ปฏิรูปการทหาร

ขจัดอิทธิพลของฝรั่งเศสในอยุธยา

ติดต่อค้าขายกับจีนและญี่ปุ่นเท่านั้น

ทำสงครามครั้งสุดท้ายของอยุธยากับพม่า

ต้องการค้าขายอาวุธยุทโธปกรณ์

ต้องการยึดครองทรัพยากรของไทย

ต้องการเผยแผ่คริสต์ศาสนานิกายโปรแตสแตนท์

ต้องการโน้มน้าวให้สมเด็จพระนารายณ์มหาราช เปลี่ยนไปนับถือคริสต์ศาสนา

ให้ข้อมูลทั่วไปของอยุธยาในสายตาของชาติตะวันตก

ชาติตะวันตกรู้จักอยุธยามากขึ้น

ทราบเกี่ยวกับการค้ากับชาติตะวันตก

เป็นพงศาวดารอยุธยาตามแบบชาติตะวันตก

รู้จักการดำเนินนโยบายต่างประเทศของอยุธยา

เป็นหลักฐานสำคัญของอยุธยา

ใช้ตรวจสอบกับหลักฐานอื่นๆ

เขียนยกย่องกษัตริย์อยุธยาทุกพระองค์

ตาชาร์ด

ลาลูแบร์

คอนสแตนติน ฟอลคอน

เชอวาเลีย เดอ โชมองต์

นโยบายกีดกันชาวตะวันตก

การตั้งตนเป็นอิสระของหัวเมืองมอญ

ความเหินห่างระหว่างพระมหากษัตริย์กับราษฎร

กรุงศรีอยุธยาขาดศูนย์รวมอำนาจอันแท้จริงในการปกครอง

ป้องกันการแย่งชิงอำนาจ

สร้างความเข้มแข็งในอาณาจักร

ลดอำนาจของขุนนางและเชื้อพระวงศ์

ให้อิสระในการปกครองตนเองของราษฎร

ว่างเว้นจากการทำศึกมานาน

ขาดการฝึกซ้อมกำลังพล

ขาดแคลนกำลังพล

อาวุธยุทโธปกรณ์ส่วนใหญ่ไม่ทันสมัย