Font size
WorksheetsKONTROLA, OCENA I PROGNOZOWANIE ZAGROŻEŃ LASU 2024
Total questions: 32
Worksheet time: 24mins
barczatka sosnówka – Dendrolimus pini (L.) zimuje w stadium:
gąsienica
larwa bez oprzędu
larwy w oprzędach – kokonach
poczwarki w ściółce pod okapem drzewostanu
imago
osnuja gwiaździsta – Acantholyda posticalis Mats. zimuje w postaci:
gąsienica
larwa bez oprzędu
larwy w oprzędach – kokonach
poczwarki w ściółce pod okapem drzewostanu
imago
gatunki z rodziny borecznikowatych (Diprionidae) zimują w postaci:
gąsienica
larwa bez oprzędu
larwy w oprzędach – kokonach
poczwarki w ściółce pod okapem drzewostanu
imago
Zdjęcie przedstawia:
strzygonia choinówka – Panolis flammea
poproch cetyniak – Bupalus piniaria (L.),
siwiotek borowiec (zawisak borowiec) – Hyloicus pinastri (L.)
barczatka sosnówka – Dendrolimus pini (L.)
osnuja gwiaździsta – Acantholyda posticalis Mats
Zdjęcie przedstawia:
strzygonia choinówka – Panolis flammea
poproch cetyniak – Bupalus piniaria (L.),
siwiotek borowiec (zawisak borowiec) – Hyloicus pinastri (L.)
barczatka sosnówka – Dendrolimus pini (L.)
osnuja gwiaździsta – Acantholyda posticalis Mats
Zdjęcie przedstawia:
strzygonia choinówka – Panolis flammea
poproch cetyniak – Bupalus piniaria (L.),
siwiotek borowiec (zawisak borowiec) – Hyloicus pinastri (L.)
barczatka sosnówka – Dendrolimus pini (L.)
osnuja gwiaździsta – Acantholyda posticalis Mats
Zdjęcie przedstawia:
strzygonia choinówka – Panolis flammea
poproch cetyniak – Bupalus piniaria (L.),
siwiotek borowiec (zawisak borowiec) – Hyloicus pinastri (L.)
barczatka sosnówka – Dendrolimus pini (L.)
osnuja gwiaździsta – Acantholyda posticalis Mats
Sprawdzenie całej powierzchni odziomka od szyi korzeniowej do wysokości 1,5 m ma na celu wykrycie osobników :
borecznika
strzygoni choinówki
poprocha cetyniaka
brudnicy mniszki
Rysunek przedstawia schemat
rozmieszczenie partii kontrolnych PK
lokalizacja powierzchni próbnych na obszarze PK
najbardziej prawdopodobne lokalizacje larw brudnicy mniszki
schemat stochastycznego próbkowania składu gatunkowego ściółki leśnej
w miarę potrzeb, nie rzadziej niż co 5 lat
Pracownicy leśni na zdjęciu poszukują owadów na obszarze:
Partii Kontrolnej PK
stanowiska archeologicznego
powierzchni próbnej
ramki entomologicznej drewnianej
Szkodniki pierwotne sosny poszukiwane jesienią to :
foliofagi
fylofagi
ksylofagi
kambiofagi
Inwentaryzację stopnia defoliacji koron drzew spowodowanej przez owady liściożerne
przeprowadza nadleśnictwo z chwilą jej powstania. Defoliacja koron na poziomie 31–60% to żer:
słaby
średni
silny
bardzo silny
Celem kontroli liczebności szkodników korzeni w glebie jest uzyskanie informacji o zagrożeniu szkółek, odnowień i drzewostanów powodowanym przez następujące gatunki szkodników:
pędraki chrabąszcza kasztanowca Melolontha hippocastani Fabr. i majowego
M. melolontha (L.),
guniaka czerwczyka Amphimallon solstitiale (L.)
wałkarza lipczyka Polyphylla fullo (L.), jedwabka brunatnego Serica brunnea (L.),
ogrodnicy niszczylistki Phyllopertha horticola (L.),
listnika zmiennobarwnego Anomala dubia (Scop.)
szeliniak sosnowiec Hylobius abietis (L.) i współwystępujący szeliniak świerkowiec
Hylobius pinastri (Gyll.);
Kontrola występowania szkodników upraw i młodników. Przedmiotem kontroli występowania są:
szeliniak sosnowiec Hylobius abietis (L.) i współwystępujący szeliniak świerkowiec
Hylobius pinastri (Gyll.);
smolik znaczony Pissodes castaneus (Deg.);
choinek szary Brachyderes incanus (L.);
rozwałek korowiec (korowiec sosnowy) Aradus cinnamomeus (Panz.).
wałkarza lipczyka Polyphylla fullo (L.),
– ogrodnicy niszczylistki Phyllopertha horticola (L.),
listnika zmiennobarwnego Anomala dubia (Scop.),
– jedwabka brunatnego Serica brunnea (L.)
Szeliniak sosnowiec i szeliniak świerkowiec.
W celu kontroli występowania szeliniaków zaleca się wykładanie m.in
wałków sosnowych (lub innych gatunków iglastych) o długości ok. 1 m i grubości
10–15 cm, lekko okorowanych z jednej strony i tą stroną ułożonych
na glebie mineralnej (odkrytej z darni). Po przeschnięciu części okorowanej
pułapki należy ponownie okorować jej inny fragment, a po całkowitym okorowaniu
i wyschnięciu wymienić na nową;
krążków świeżego drewna sosnowego (lub innych gatunków iglastych)
umieszczonych w dołkach o głębokości 30–40 cm lub w studzienkach rowków
chwytnych otaczających uprawę. Krążki należy wymieniać po ich przeschnięciu.
Po zakończeniu kontroli dołki należy zasypać;
pułapek IBL-4 bis z atraktantem. Wymiana atraktantu następuje zgodnie z instrukcją
stosowania.
wysiewanie zielonych mieszanek fitomelioracyjnych (gryki
i gorczycy białej)
Smolik znaczony
Kontrolę występowania smolika znaczonego wykonuje się w uprawach i młodnikach
sosnowych uszkodzonych przez grzyby patogeniczne, zwierzynę oraz czynniki
abiotyczne, np. suszę, śnieg, grad.
1Kontrole należy wykonywać co 2–4 tygodnie, od maja do końca września, wyszukując
drzewka zasiedlone przez smolika z:
więdnącymi i wygiętymi ku dołowi młodymi pędami;
igliwiem barwy szarozielonej, żółtej lub rudej
licznymi kroplami zasychającej żywicy na strzałkach, zwłaszcza w okolicach
szyi korzeniowej;
chodnikami larwalnymi i kolebkami poczwarkowymi umiejscowionymi na
strzałkach pod korą, zwłaszcza w okolicach szyi korzeniowej oraz dolnych
okółków
wyników kontroli wychodzenia chrząszczy z gleby. Obserwacje prowadzi się
na powierzchniach kontrolnych o wymiarach 2 × 5 m, na których zlicza się
otwory wyjściowe owadów z gleby. Celem obserwacji jest ustalenie terminu
początku rójki oraz określenie dynamiki opuszczania gleby przez chrabąszcze
Kontrolę występowania choinka szarego wykonuje się w uprawach i młodnikach
sosnowych, szczególnie na powierzchniach popożarowych.
Liczebność chrząszczy ocenia się w kwietniu–maju oraz na przełomie sierpnia
i września. W tym czasie co kilka dni należy potrząsać drzewkami i liczyć chrząszcze
opadłe na wyłożone płachty lub oczyszczone z runa i ściółki powierzchnie
podokapowe. Średnią liczbę osobników określa się na podstawie kontroli 10 drzewek w każdym
terminie obserwacji. Przyjmuje się następujące stopnie zagrożenia upraw i młodników
sosnowych:
zagrożenie słabe: do 5 chrząszczy/drzewko w jednym terminie obserwacji
i uszkodzenie 30–40% igieł na pędach górnych okółków
zagrożenie średnie: do 50 chrząszczy/drzewko w jednym terminie obserwacji
i uszkodzenie 41–90% igieł na pędach górnych okółków;
zagrożenie silne: ponad 50 chrząszczy/drzewko w jednym terminie obserwacji
i uszkodzenie ponad 90% igieł na pędach górnych okółków.
zagrożenie krytyczne: ponad 150 chrząszczy/drzewko w jednym terminie obserwacji
i uszkodzenie ponad 95% igieł na pędach górnych okółków.
zagrożenie katastrofalne: ponad 250 chrząszczy/drzewko w jednym terminie obserwacji
i uszkodzenie ponad 100% igieł na pędach górnych okółków.
Kontrolę występowania rozwałka korowca wykonuje się w uprawach, młodnikach,
drągowinach, na plantacjach nasiennych i plantacyjnych uprawach nasiennych, w których
zaobserwowano specyficzne pękanie i odstawanie łusek kory, odwierzchołkowe
żółknięcie igieł oraz zamarłe wierzchołki drzew. Zaznacz prawdziwe zdania:
Kontrolę tę wykonuje się w okresie jesiennego schodzenia szkodnika na zimowanie
i wiosennego wychodzenia z zimowisk.
W każdym z przewidzianych do jesiennej kontroli drzewostanów należy przed
końcem września wyznaczyć 3 pary drzew kontrolnych. Jedną parę wybiera się na nasłonecznionym
skraju drzewostanu, pozostałe – wewnątrz drzewostanu, najlepiej na
obrzeżach luk.
Wyznaczone drzewa oznacza się i wygładza na nich korę pod pierścienie lepowe,
które na drzewach do 20 lat zakłada się na wysokości do 20 cm od powierzchni gruntu,
a na starszych – na wysokości ok. 40 cm. Pierścienie powinny mieć szerokość nie
mniejszą niż 5 cm.
Do końca listopada, w odstępach dwutygodniowych, liczy się owady zgromadzone
nad pierścieniem lepowym, odnotowuje je (dla każdego drzewa oddzielnie) i likwiduje.
Zasiedlone drzewka należy wyrywać lub wycinać poniżej szyi korzeniowej, a następnie
zrębkować, spalić lub zakopywać w dołach, przykrywając minimum 50-centymetrową
warstwą ziemi.
Smolik znaczony
Zaznacz zdania prawdziwe:
Do kontroli występowania szkodnika można wykorzystać pułapki w postaci wałków
o długości ok. 1,5 m i średnicy 10–15 cm, pozyskanych z żywych sosen. Pułapki te
wbija się w glebę (na głębokość do 50 cm) na zagrożonych powierzchniach w pierwszej
połowie kwietnia, w liczbie 10–20 sztuk/ha.
Pułapki należy kontrolować równolegle
z kontrolą zagrożonych upraw i młodników, tj. co 2 tygodnie, od maja do końca września.
Zasiedlone przez szkodnika pułapki, podobnie jak i zasiedlone drzewka, należy
usuwać, a następnie zrębkować lub spalić niezwłocznie po zaobserwowaniu larw
w chodnikach lub w kolebkach poczwarkowych.
Decyzję o wykonaniu zabiegu chemicznego podejmuje nadleśniczy. Najkorzystniejszym
terminem do wykonania naziemnych zabiegów z użyciem insektycydów jest
kwiecień, a zwłaszcza jego druga połowa, w trakcie żerowania chrząszczy, przed złożeniem
jaj przez samice.
Kontrolę występowania choinka szarego wykonuje się w uprawach i młodnikach
sosnowych, szczególnie na powierzchniach popożarowych.
Liczebność chrząszczy ocenia się w kwietniu–maju oraz na przełomie sierpnia
i września. W tym czasie co kilka dni należy potrząsać drzewkami i liczyć chrząszcze
opadłe na wyłożone płachty lub oczyszczone z runa i ściółki powierzchnie
podokapowe.
Średnią liczbę osobników określa się na podstawie kontroli 10 drzewek w każdym
terminie obserwacji. Przyjmuje się następujące stopnie zagrożenia upraw i młodników
sosnowych:
zagrożenie słabe: do 5 chrząszczy/drzewko w jednym terminie obserwacji
i uszkodzenie 30–40% igieł na pędach górnych okółków;
zagrożenie średnie: do 50 chrząszczy/drzewko w jednym terminie obserwacji
i uszkodzenie 41–90% igieł na pędach górnych okółków;
zagrożenie silne: ponad 50 chrząszczy/drzewko w jednym terminie obserwacji
i uszkodzenie ponad 90% igieł na pędach górnych okółków
Jednoroczny żer chrząszczy choinka szarego najczęściej nie stanowi zagrożenia dla
drzewek sosnowych
Kontrolę występowania rozwałka korowca wykonuje się w uprawach, młodnikach,
drągowinach, na plantacjach nasiennych i plantacyjnych uprawach nasiennych, w których
zaobserwowano specyficzne pękanie i odstawanie łusek kory, odwierzchołkowe
żółknięcie igieł oraz zamarłe wierzchołki drzew.
KONTROLA, OCENA I PROGNOZOWANIE ZAGROŻEŃ LASU
Kontrolę tę wykonuje się w okresie jesiennego schodzenia szkodnika na zimowanie
i wiosennego wychodzenia z zimowisk. Zaznacz zdania prawdziwe:
W każdym z przewidzianych do jesiennej kontroli drzewostanów należy przed
końcem września wyznaczyć 3 pary drzew kontrolnych. Jedną parę wybiera się na nasłonecznionym
skraju drzewostanu, pozostałe – wewnątrz drzewostanu, najlepiej na
obrzeżach luk.
Wyznaczone drzewa oznacza się i wygładza na nich korę pod pierścienie lepowe,
które na drzewach do 20 lat zakłada się na wysokości do 20 cm od powierzchni gruntu,
a na starszych – na wysokości ok. 40 cm. Pierścienie powinny mieć szerokość nie
mniejszą niż 5 cm.
Do końca listopada, w odstępach dwutygodniowych, liczy się owady zgromadzone
nad pierścieniem lepowym, odnotowuje je (dla każdego drzewa oddzielnie) i likwiduje.
Po zakończeniu jesiennych obserwacji dla każdego drzewa kontrolnego podsumowuje
się liczby stwierdzonych na nim rozwałków, oblicza średnie dla każdego drzewostanu
i zestawia uzyskane dane w formularzu
Po zakończeniu jesiennych obserwacji dla każdego drzewa kontrolnego podsumowuje
się liczby stwierdzonych na nim rozwałków, oblicza średnie dla każdego drzewostanu
i zestawia uzyskane dane w formularzu
Dane do opracowania prognozy występowania brudnicy mniszki Lymantria monacha (L.) uzyskuje się przez jednorazowe zarejestrowanie liczby samic siedzących na drzewach w okresie kulminacji ich lotu, metodą 10 drzew lub metodą 20 drzew. Opisz na czym polega metoda 10 drzew:
Nadzwyczajne kontrole występowania brudnicy mniszki
Do najczęściej stosowanych metod oceny zagrożenia drzewostanów powodowanego
przez brudnicę mniszkę należą kontrola wylęgu gąsienic oraz ocena ich liczebności
w koronach drzew. W zależności od potrzeb wykonuje się również wczesnowiosenną
kontrolę złóż jajowych według wskazań ZOL
Opisz Wiosenną kontrolę wylęgu gąsienic brudnicy mniszki
