Skrzydła piękne ma we wzory,

wszystkie na nich są kolory.

Kiedy nastają dni gorące,

dzieci biegają za nim po łące.

Kwiatek mały, kwiatek biały,

pośród trawy rośnie cały.

Jaki kwiatek będzie to,

co ma w nazwie liczbę sto?

Jestem mała i zielona,

w trawie całkiem zanurzona.

Moim hobby jest pływanie,

lubię także rechotanie.

Poranne krople na listkach błyszczące,

niczym korale na słońcu się mieniące.

Na wysokiej topoli

jest dom wielki jak koło.

Powrócił doń gospodarz

i klekocze wesoło.

Co buduje każdy ptak,

by chować pisklęta?

A tylko kukułka

o tym nie pamięta...

Znajdziesz je w cukierni

lub na wiosennej łące,

zanim się rozwiną w kwiaty kwitnące.

Czerwona w czarne kropki,

to zagadka cała.

Każdy przecież wie,

jak zwie się ta istota mała.

Szarzeje i niknie w jesieni,

a wiosną na łące znów się zieleni.

Jak ten kwiatek się nazywa,

co słowo "pan" w nazwie ukrywa?

Złośliwa panienka,

w pasie bardzo cienka.

Leci, brzęczy z daleka,

każdy od niej ucieka.

Co łopata przekopie,

to one wygładzą.

W domowym ogródku

bardzo się przydadzą.

Kiedyś często był wręczany,

dzisiaj nieco zapomniany.

Choć z gwoździkiem to nie rodzina,

podobnie kończy się i zaczyna.

Spała w dziuplę wtulona,

pod kołderką z ogona.

Obudziła ją wiosna,

teraz skacze po sosnach.

Chociaż to miesiąc długi,

to najkrócej się nazywa.

Co roku tym się chlubi,

że zielenią świat okrywa.

On pierwszy od nas z ciepłych krajów wrócił

i nad polami piosenkę zanucił...

Małe, białe parasolki wędrują

z wiatrem do nieba,

bo przecież przekwitły mlecze

i znowu rozsiać je trzeba.

Gdy niebo wdzieje szary kubraczek,

a potem rzewnie się rozpłacze,

gdzie spadnie łez tych liczba duża,

tam z wody się zrobi wielka...

W krótkiej nazwie kwiatów

mieszczą się "sanki",

a te kwiaty kwitną w marcu,

w mroźne ranki.

Stoją sobie rzędem pośrodku ogrodu,

kolorowe domki zawsze pełne miodu.

Wiosną na drzewie się zieleni,

ale opada na jesieni.

Nie ma lepszej lotniczki,

ogon niczym nożyczki.

W powietrzu tworzy kółko,

kto to taki???

Kwitną koło rzeczki,

niebieskie kwiateczki.

Dobrą pamięć mają,

jak się nazywają?

Choć nie widzi wcale,

radzi sobie doskonale.

Przed swym wrogiem w obawie,

ukrywa się pod kopcem w trawie.

Na polach rosną ich żółte dywany,

potem z tych kwiatów olej w kuchni mamy.

Kto to taki?

Pewnie wiecie, choć nie rybak

- łapie w sieci.

Siedzi w kącie - pilnie słucha,

czy mu w sieć nie wpadła mucha.

Piękny kwiat, królową zwany

i choć kłuje - jest kochany.

Zgrabne domki w sadzie mają,

miód w tych domkach wyrabiają.

Choć są malutkie, lecz pracowite,

ciągle wędrują po leśnych ścieżkach.

Z drobnych igiełek budują pałac,

w którym ich tysiąc naraz zamieszka.