न तस्यादिः न तस्यान्तः मध्ये यः तस्य तिष्ठति।

तवाप्यस्ति ममाप्यस्ति यदि जानासि तद्वद।।

वृक्षाग्रवासी न च पक्षिराजः, त्रिनेत्रधारी न च शूलपाणिः ।

त्वग्वस्त्रधारी न च सिद्ध योगी, जलं च बिप्रन्ह घटोत्कचः न मेघः ।।

कृष्णमुखी न मार्जारी द्विजिह्वा न च सर्पिणी ।

पञ्चभर्ता न पाञ्चाली यो जानाति स पण्डितः ॥

नान्न फलं वा खादामि न पिबामि जलं किंचितचलामि दिवसे रात्रौ, समय बोध्यामि च |

मुखं कृष्ण वायुः क्षीणः मंजूषाया च संस्कृतमघर्षण में दहयत्याशु रसवत्यां वसामह्यम

सुतोअपि नेत्रे न निमीलयामि जलस्य मध्ये निवसामि नित्यम स्वजातिजीमा मम भोजनानि, वदन्तु मान्यः मम नामधेयम

यानस्याड्क हरेः शस्त्रं चिहं भारतभूयतेचलंत वर्तुलाकार यो जानाति स पंडितः

दन्तैः हीनः शिलाभक्षी कः  अस्ति?

राष्ट्रियः विहगः कः अस्ति?