Hinango ang kuwento nito sa Bibliya

Ginaganap ito tuwing buwan ng Mayo.

Ito ay isang pamaskong dula.

Ito ay madalas tinatanghal tuwing kapistahan

Ito ay dulang may kantahan at sayawan na ang tema o paksa ay malawak.

Ang layunin nito ay pinaiiyak ang mga manonood

Layunin nito ay magbigay ng kaligayahan sa manonood kung kaya ito ay nagwawakas na masaya

Layunin na magpatawa sa pamamagitan ng magkakarugtong na sitwasyon o pangyayari na pawang nakatatawa ngunit malabong mangyari sa tunay na buhay

Ito rin ay tinatalakay ang pag-uugali ng tao

matutunghayan dito ang kombinasyon ng komedya at trahedya

Ito ay may kalungkutan at saya.

Sila ang mga taong bubuo at magbibigay-buhay saisang balagtasan.

Siya ang nagsisimula ng balagtasan sapagkat siya ang unang nagsasalita at bumabati sa mga manonood, ang nagpapakilala sa mga magtutunggaling makata, at ang naghahayag ng paksa o layunin ng pagtatalo.

Siya ang makata o ang makikipagtagisan ng talino, kuro, o pangangatwiran sa balagtasan.

Sila ang mga nakikinig o tumutunghay sa balagtasan. Napakahalaga nila sapagkat sa pamamagitan ng kanilang reaksiyon ay masusukat ang kakayahan at kahusayan ng mga mambabalagtas.

Tumutukoy ito sa kariktan, kagandahan, o kaanyuan ng binibitawang mga linya sa isang balagtasan.

Ito ang pagtatalunan o pangangatwiran ng mga mambabalagtas.

Ito ang kaalaman, kaisipan, o aral na nais ituro o ipabatid ng isinagawang balagtasan. May kaugnayan ang mensahe sa paksa.

Ito ang tono o ang pagtaas at pagbaba ng bigkas sa pantig ng mga salita. Tinatawag din itong aliw-iw.

Ito ang pagkakapareho ng tunog sa dulo o pinakahuling pantig ng mga taludtod.

Ito ang bilang ng pantig sa bawat taludtod, na kadalasan ay labing-dalawa (12).

nagsasaad ng isang diwa at nagtataglay lamang ng iisang sugnay na makapag-iisa.

binubuo ng dalawa o higit pang punong sugnay na makapag-iisa na maaaring magkatuwang at magkapantay Pinag-uugnay ito ng mga pangatnig o ng tuldok kuwit (;).

binubuo ng isang sugnay na makapag-iisa at isa o higit pang sugnay na di-makapag-iisa.

binubuo ng dalawa o higit pang sugnay na makapag-iisa at isa o higit pang sugnay na di-makapag-iisa.

nagpapayahag ng iisang kaisipan.

dalawang payak na pangungusap na pinagsama pinag-uugnay ng at, o, habang, samantala, o ngunit.

Kalimitan itong nagsisimula sa pagkatapos, kahit, na, dahil, bago, paano, kung, kaysa, na, hanggang, nang, kung, saan, upang, o kapag.

Ito ay uri ng Pangatnig na kataga lamang.

Ito ay nagsasabi ng pag-aalinlangan. Maaari itong gamitan ng mga salitang kung, di, disin, sana, kapag, o pag.

Ito ay ginagamit kapag sinasalungat ng unang bahagi ng pangungusap ang pangalawang bahagi nito tulad ng mga: ngunit, datapwat, subalit, bagaman, liban, bagkus, habang, o gayunman.

Ginagamit ito upang ihiwalay, itangi, o itakwil ang isa o ilang bagay o kaisipan. Maaari itong gamitan ng mga salitang o, ni, maging, at man.

Ito ay nagsasabi o gumagaya lamang sa pananaw ng iba. Maaari itong gamitan ng mga salitang daw, raw, sa ganang akin/iyo, di umano, ani, o umano.

Ito ay nagsasaad ng nalalapit na katapusan ng pagsasalita. Maaari itong gamitan ng mga salitang sa lahat ng ito, para sa, sa wakas, nang, o sa bagay na ito.

Ginagamit ito upang ipaliwanag ang bahagi o kabuuan ng isang banggit. Maaari itong gamitan ng mga salitang kaya, kung kaya, kung gayon, o samakatuwid, sa halip na, at alalaong baga

Ito ay ginagamit sa pagtutulad ng mga gawa o pangyayari. Ang mga halimbawa nito ay kung ano – siya ring, kung gaano – gayon din, at kung paano – gayon din.

Ito ay ginagamit upang magbigay ng dahilan o katwiran para sa pagkaganap ng kilos. Maaari itong gamitan ng mga salitang dahil kay, dahil sa, sanhi sa, sanhi kay, gawa ng, kasi, palibhas sapagkat, dangan, o mangyari.

Ito ay ang pinaglalaanan, pinag-uukulan, o nakikinabang sa kilos ng pandiwa ay ang paksa o simuno ng pangungusap.

Ito ay kung ang tao, bagay, o lugar na pinangyarihan o ginaganapan ng kilos ng pandiwa ang paksa o simuno ng pangungusap.

Ito ay Pokus sa Pandiwa kung ang tagatanggap o layon ng pandiwa ay ang paksa o simuno ng pangungusap.

Ito ay kung ang bagay, gamit, kasangkapan, o instrumentong ginamit, ginagamit, o gagamitin upang maisagawa ang kilos ng pandiwa ay ang simuno ng pangungusap.

Ito ay kung ang sanhi o dahilan ng kilos ng pandiwa ay ang paksa ng paksa ng pangungusap.

Ito ay kung ang patutunguhan o direksiyon ng kilos ng pandiwa ang siyang paksa o simuno ng pangungusap.

Ito ay kung ang katuwang o kagantihang-kilos ng pandiwa ay ang simuno ng pangungusap.

Ito ay ginagamit upang ipakita ang pangngalang layon ng pandiwa, ang panuring na paari, o ang tagatanggap ng pandiwa.

Ito ay ginagamit upang ipakita ang di-karaniwang ayos ng pangungusap, kung saan ang paksa ng pangungusap ay nauuna kaysa sa panaguri.

Ito ay ginagamit upang ipakita ang kaugnayan ng isang pangngalan o panghalip sa iba pang salita sa isang pangungusap.

Ito ang taludturang may sukat at tugma. Ang mga huling pantig sa mga taludtod ay magkakasintunog.

Ang taludturang ito ay may sukat (na karaniwang 12 pantig) ngunit walang tugma.

Ang taludturang ito ay walang sukat at tugma.

Si Francis __ mahilig kumanta.

Alay ni Juan ang kanyang medalya __ kanyang mga magulang.

Sila ay bumili __ kotse.

Nakatakda silang umuwi sa bansa __ Disyembre para magbakasyon.

Ang bahay na pinagmulan ng sunog __ pag-aari ni Don Miguel.

Ito ay tumutukoy sa tangi o tiyak na ngalan ng isang tao, hayop, pook, bagay, pangyayari, at iba pa. Nagsisimula ito sa malalaking titik.

Ito ay tumutukoy sa karaniwan o pangkalahatang ngalan ng tao, bagay, hayop, pook, pangyayari, at iba pa. Isinusulat ito sa maliit na titik.

Tumutukoy ito sa mga nakikita, nadarama, at nahahawakan, o mga bagay na material.

Tumutukoy ito sa mga nasa isip, diwa, o damdamin. Ito ay mga pangngalang di-materyal.

Hayop

Kaligayahan

Suliranin

Damit

Kalungkutan

Upuan

Kalayaan