Kąt, pod jakim padają promienie w południe słoneczne, zwiększa się w strefach umiarkowanych od zwrotników w kierunku kół podbiegunowych.

Strefy umiarkowane rozciągają się między zwrotnikami a kołami podbiegunowymi.

Strefy umiarkowane rozciągają się pomiędzy zwrotnikami Raka i Koziorożca.

Kąt, pod jakim padają promienie w południe słoneczne, zmniejsza się w strefach umiarkowanych od zwrotników w kierunku kół podbiegunowych.

Wyróżnia się cztery strefy oświetlenia Ziemi.

Na biegunie północnym noc polarna trwa pół roku.

Na biegunie południowym dzień polarny trwa pół roku.

Punkt orbity Ziemi, w którym dystans między Ziemią a Słońcem jest największy, to aphelium.

Ziemia obiega Słońce z prędkością ok. 80 km/s

Płaszczyzna ekliptyki zawiera w sobie płaszczyznę orbity Ziemi.

Oś ziemska jest ustawiona względem płaszczyzny ekliptyki oraz płaszczyzny orbity pod kątem 66°34′.

Punkt orbity Ziemi, w którym dystans między Ziemią a Słońcem jest najmniejszy, to peryhelium.

Ziemia okrąża Słońce po orbicie w kształcie elipsy w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara.

Ekliptyka to pozorna droga Słońca na niebie.

Płaszczyzna równika tworzy z płaszczyzną ekliptyki i kuli ziemskiej kąt 23°26′.

W punktach położonych na wschód od miejsca obserwacji jest wcześniejszy czas.

Godzina 12:00 czasu uniwersalnego (UTC) wyznacza moment górowania Słońca nad równoleżnikiem 0°.

Kulę ziemską podzielono na 24 strefy czasowe.

Czas strefowy w kolejnych strefach różni się o 1 h.

Kulę ziemską podzielono na 12 stref czasowych.

Czas słoneczny jest ustalany na podstawie górowania Słońca nad miejscowym południkiem.

Środkowym południkiem strefy czasowej jest południk będący wielokrotnością 15^o.

W punktach położonych na zachód od miejsca obserwacji jest wcześniejszy czas.

Ruch obrotowy odbywa się z zachodu na wschód.

Na pełny obrót wokół swojej osi Ziemia potrzebuje 24 godzin.

Osoby przebywające na równiku poruszają się z taką samą prędkością liniową jak osoby znajdujące się na równoleżniku 52°, ale z o wiele większą prędkością kątową.

Ruch obrotowy odbywa się ze wschodu na zachód.

Na pełny obrót wokół swojej osi Ziemia potrzebuje ok. 365 dni.

Osoby przebywające na równiku poruszają się z taką samą prędkością kątową jak osoby znajdujące się na równoleżniku 52°, ale z o wiele większą prędkością liniową.

Siła ośrodkowa działająca podczas ruchu obrotowego Ziemi ma wpływ na to, że największa grubość troposfery jest w okolicach równika (ok. 18 km), a najmniejsza – na obszarach okołobiegunowych (ok. 6–8 km).

Siła ośrodkowa działająca podczas ruchu obrotowego Ziemi ma wpływ na to, że Krótszy jest promień biegunowy Ziemi, a dłuższy – promień równikowy.

Siła ośrodkowa działająca podczas ruchu obrotowego Ziemi ma wpływ na to, że występują na Ziemi przypływy i odpływy (pływy).

Siła ośrodkowa działająca podczas ruchu obrotowego Ziemi ma wpływ na to, że grubość troposfery jest największa na obszarach okołobiegunowych (ok. 18 km), najmniejsza – w okolicach równika (ok. 6–8 km).

Siła ośrodkowa działająca podczas ruchu obrotowego Ziemi ma wpływ na to, że krótszy jest promień równikowy Ziemi, a dłuższy – promień biegunowy.

Doba gwiazdowa trwa 23 godziny 56 minut i 4 sekundy.

Początkiem i końcem doby słonecznej jest moment górowania Słońca.

Prędkość kątowa jest stała dla każdego punktu na naszej planecie (poza biegunami).

Prędkość liniowa, z jaką poruszają się punkty na powierzchni Ziemi, jest zmienna i zależy od szerokości geograficznej.

Prędkość liniowa jest największa na biegunach, a najmniejsza na równiku.

Średnia doba słoneczna trwa w przybliżeniu 24 godziny.

Dobą cywilną nazywamy dobę rozpoczynającą się i kończącą o 24.00.

Prędkość kątowa jest zmienna dla każdego punktu na naszej planecie.

Prędkość liniowa, z jaką poruszają się punkty na powierzchni Ziemi, jest stała.

Prędkość liniowa jest największa na równiku, a najmniejsza na biegunach.

Sposób pomiaru czasu w strefach czasowych wynika z faktu pozornego ruchu Słońca po sferze niebieskiej, które wcześniej góruje nad miejscowościami położonymi na zachodzie i stopniowo przesuwa się w kierunku wschodnim.

Czas strefowy obowiązujący w Polsce to czas słoneczny południka 0°.

Przykładem czasu słonecznego jest czas środkowoeuropejski.

Przykładem czasu urzędowego jest czas środkowoeuropejski.

Sposób pomiaru czasu w strefach czasowych wynika z faktu pozornego ruchu Słońca po sferze niebieskiej, które wcześniej góruje nad miejscowościami położonymi na wschodzie i stopniowo przesuwa się w kierunku zachodnim.

Czas strefowy obowiązujący w Polsce to czas słoneczny południka 15°E.

Przykładami czasu strefowego są obowiązujące w Polsce czasy letni i zimowy.

Przykładami czasu urzędowego są obowiązujące w Polsce czasy letni i zimowy.

Granicą południową strefy międzyzwrotnikowej jest zwrotnik Raka.

Najdłuższy dzień w strefie międzyzwrotnikowej trwa ok. 13,5 godziny.

Strefy podbiegunowe rozciągają się między zwrotnikami a biegunami.

W strefach podbiegunowych występują noce polarne.

Strefy podbiegunowe rozciągają się między równoleżnikami 66°34′N i 66°34′S a biegunami.

W strefach podbiegunowych występują dni polarne.

Najkrótszy dzień w strefie międzyzwrotnikowej trwa ok. 10,5 godziny.

Granicą południową strefy międzyzwrotnikowej jest zwrotnik Koziorożca.

Czas uniwersalny jest liczony według czasu słonecznego dla południka 0°.

Podstawą wyznaczania czasu strefowego jest czas UTC.

W strefach czasowych leżących na wschód od południka 0° odejmuje się kolejne godziny.

Czas uniwersalny jest liczony według czasu słonecznego dla południka 180°.

W strefach czasowych leżących na zachód od południka 0° odejmuje się kolejne godziny.