F=m.a

Q=mL

m=pv

Qs​=mcΔT

แรงคือกิริยาที่ทำให้วัตถุเคลื่อนที่ ส่วนน้ำหนักคือการวัดปริมาณแรงโน้มถ่วงที่กระทำต่อวัตถุ

แรงมีหน่วยเป็นกิโลกรัม ส่วนน้ำหนักมีหน่วยเป็นนิวตัน

แรงคือมวลของวัตถุ ส่วนน้ำหนักคือปริมาตรของวัตถุ

ทั้งแรงและน้ำหนักคือสิ่งเดียวกัน

ความดันที่ต่ำกว่าความดันปกติ

แรงดันที่เกิดขึ้นจากน้ำหนักของอากาศที่กระทำต่อผิวโลก

ความดันที่นับจากศูนย์หรือสุญญากาศสัมบูรณ์

แรงที่กระทำต่อหนึ่งหน่วยของพื้นที่

P_abs​=P_g​−P_atm​

P_g​=P_abs​−P_atm​

P_g​=P_abs​+P_atm​

P_abs​=P_g​+P_atm​

ปริมาณความร้อนในสสารทั้งหมด

ตัววัดความเข้มของความร้อนหรือระดับความร้อนของสสาร

ปริมาณความร้อนที่เปลี่ยนสถานะของสาร

ปริมาณความร้อนที่เปลี่ยนแปลงอุณหภูมิ

0 ^∘C และ 100 ^∘C

32 ^∘F และ 212 ^∘F

0 K และ 273 K

−273 ^∘C และ 0 ^∘C

อุณหภูมิที่น้ำแข็งจะกลายเป็นของเหลว

อุณหภูมิที่โมเลกุลของสสารหยุดการเคลื่อนไหวโดยสิ้นเชิง

อุณหภูมิที่ไอน้ำจะกลายเป็นของเหลว

อุณหภูมิที่สสารจะเปลี่ยนสถานะจากของเหลวเป็นก๊าซ

ฟาเรนไฮต์

แรงคิน

เคลวิน

จูล

เทอร์โมมิเตอร์ที่หุ้มผ้าเปียก

บารอมิเตอร์

เทอร์โมมิเตอร์ธรรมดาที่บรรจุปรอทหรือแอลกอฮอล์

เครื่องวัดความดัน

โมเลกุลเรียงตัวเป็นระเบียบหนาแน่น

โมเลกุลเคลื่อนไหวได้มากกว่าของแข็งแต่ยังคงรูปร่างตามภาชนะที่บรรจุ

โมเลกุลเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ มีความร้อนสะสมมาก และรูปร่างไม่แน่นอน

มีแรงดึงดูดระหว่างโมเลกุลมากกว่าสถานะของเหลว

ทำให้น้ำอุณหภูมิ 10 ^∘C มีอุณหภูมิเพิ่มขึ้นเป็น 50 ^∘C

ทำให้น้ำแข็งอุณหภูมิ −5 ^∘C ลดลงเป็น −45 ^∘C

ทำให้น้ำเดือดที่ 100 ^∘C กลายเป็นไอที่ 100 ^∘C

ทำให้น้ำอุณหภูมิ 20 ^∘C ผสมกับน้ำอุณหภูมิ 80 ^∘C

Q_L​ = mL

Q_s​ = mcΔT

Q = m(h_o​−h_i​)

Q = UAΔT

2.110 kJ/kg.K

4.187 kJ/kg.K

1.846 kJ/kg.K

303.552 kJ/kg

79.68 kcal/kg

540 kcal/kg

2257 kJ/kg

303.552 kJ/kg

40 kJ

200 kJ

837.4 kJ

8374 kJ

2257 kJ

22570 kJ

100 kJ

10 kJ

เมื่อมวลของสสารเท่ากัน

เมื่ออุณหภูมิของสสารเท่ากัน

เมื่อแรงดันของสสารเท่ากัน

เมื่อสถานะของสสารเปลี่ยนไป

1256.1 kJ

8374 kJ

1674.8 kJ

10048.8 kJ

345.752 kJ

8374 kJ

8028.243 kJ

101 kg

น้ำตาล

เกลือ

น้ำมัน

ทราย

Evaporator (คอยล์เย็น)

Condenser (เครื่องควบแน่น)

Compressor (คอมเพรสเซอร์)

Receiver tank (ท่อพักน้ำยา)

เพื่อให้ น้ำในหม้อน้ำมีปริมาณลดลงจากการระเหย

เพื่อให้น้ำในหม้อน้ำมีปริมาณเพิ่มขึ้น

เพื่อให้น้ำมีจุดเดือดที่สูงขึ้นและไม่ระเหยไปได้ง่าย

เพื่อทำให้เครื่องยนต์มีอุณหภูมิต่ำลงอย่างรวดเร็ว

การเพิ่มอุณหภูมิของวัตถุให้สูงกว่าสภาพแวดล้อม

การลดอุณหภูมิและรักษาอุณหภูมิของวัตถุให้ต่ำกว่าสภาพแวดล้อม

กระบวนการที่ทำให้สารทำความเย็นเปลี่ยนสถานะจากไอเป็นของเหลว

การนำความร้อนจากภายนอกเข้าสู่ระบบ

น้ำ 1 ตันที่ 0 ^∘C กลายเป็นไอน้ำที่ 100 ^∘C

น้ำแข็งบริสุทธิ์ 1 ตันที่ 0 ^∘C กลายเป็นน้ำบริสุทธิ์ที่ 0 ^∘C

ไอน้ำ 1 ตันที่ 100 ^∘C กลายเป็นน้ำที่ 100 ^∘C

น้ำแข็ง 1 ตันที่ −10 ^∘C กลายเป็นน้ำที่ 0 ^∘C

Evaporator (เครื่องระเหย)

Condenser (เครื่องควบแน่น)

Compressor (เครื่องอัดไอ)

Expansion device (อุปกรณ์ลดความดัน)

เพื่อให้สารทำความเย็นระเหยกลายเป็นไอได้ง่ายขึ้น

เพื่อลดอุณหภูมิของสารทำความเย็นให้ต่ำลง

เพื่อให้จุดเดือดของสารทำความเย็นสูงขึ้นและสามารถควบแน่นได้ที่อุณหภูมิสูง

เพื่อทำให้สารทำความเย็นมีสถานะเป็นของเหลวอิ่มตัว

การรับความร้อนที่เครื่องระเหย (Evaporator)

การลดความดันที่วาล์วขยายตัว (Expansion device)

การระบายความร้อนที่เครื่องควบแน่น (Condenser)

การอัดไอที่เครื่องอัดไอ (Compressor)

ของเหลวอิ่มตัว (Saturated liquid)

ของเหลวผสมก๊าซ (Liquid-gas mixture)

ไอร้อนยวดยิ่ง (Superheated vapor)

ไอเปียก (Wet vapor)

แผนภูมิอุณหภูมิ-ความดัน (T-P Diagram)

แผนภูมิปริมาตร-เอนทาลปี (V-h Diagram)

แผนภูมิ P-h (แผนภูมิความดัน-เอนทาลปี)

แผนภูมิอุณหภูมิ-เอนโทรปี (T-s Diagram)