ว่านครรามินทร์ ผลัดแผ่นดินเปลี่ยนราช
เยียววิวาทชิงฉัตร

ธไคลพลคล่ำคล้าย แลนา ย้ายมาโดยรัถยา แลนา คลาทางบ้านสระแก้วแลนา

แม้นเจ้าคร้ามเคราะห์กาจ จงอย่ายาตรายุทธนา

เอาพัสตรสตรี

สวมอินทรีย์สร่างเคราะห์

สาดปืนไฟยะแย้ง แผลงปืนพิษยะยุ่ง พุ่งหอกใหญ่คะคว้าง ขว้างหอกซัดคะไขว่ ไล่คละคลุกบุกบั่น

จรูญ แฉล้ม พิจิตร

ยรรยง อำพน โสภี

อำไพ ลำยอง สิงคลิ้ง

ตระการ วโรฬาร สุมาลัย

การเล่นคำ

เสียงสัมผัส

อุปมาอุปมัย

พรรณนาเห็นภาพพจน์

คุณแม่หนาหนักเพี้ยง พสุธา

เย็นพระยศปูนเดือน เด่นฟ้า

คุณบิดรดุจอา กาศกว้าง

รักกันอยู่ขอบฟ้า เขาเขียว

ธรรมชาติรอบข้างต่างสลดหมดความคะนอง

มีทองเท่าหนวดกุ้ง
นอนสะดุ้งจนเรือนไหว

สุนัขจิ้งจอกถือเป็นสัตว์เจ้าเล่ห์ น่ารังเกียจของหมู่สัตว์

ราชสีห์เป็นสัตว์มีอำนาจคุ้มครองกฎแห่งป่า

นางนวลจับนางนวลนอน
เหมือนพี่แนบนวลสมรจินตะหรา

งามทรงวงดั่งวาด
งามมารยาตรนาดกรกราย

ความรู้คืออาวุธทางปัญญา

ผู้หญิงคนนั้นสวยเหมือนนางฟ้า

โต๊ะเขียนหนังสือกำลังเต้นระบำ

พัดลมกำลังอมยิ้มและส่ายศีรษะไปมา

ตะกร้ากำลังเดินไปที่หน้าบ้าน

ยูงทองย่องเยื้องย่าง
รำรางชางช่างฟายหาง

ฉันหิวข้าวจนไส้จะขาดแล้ว

ผมคิดถึงเธอมากที่สุดในสามโลก

เขาร้องไห้น้ำตาเป็นสายเลือด

เห็นแก้วแวววับที่จับจิต
ไยไม่คิดอาจเอื้อมให้เต็มที่

คุณแม่กำลังโกรธเป็นฟืนเป็นไฟอยู่นะ

ทหารคือรั้วของชาติ

ยิ้มเด็กคือยิ้มโลก บรรเทาโศกด้วยยิ้มฝัน

น้องตัวสูงประหนึ่งเสาไฟฟ้า

เธอสวยเหมือนนางฟ้า

เสียงใสไพเราะปานแก้วไวน์

เขาเหมือนพ่อราวกับถอดแบบกันมา

ท้องฟ้าสีครามสดใส มีเมฆขาวสะอาดตาเต็มทั่วท้องฟ้า

สุวรรณหงส์ทรงพู่ห้อย
งามชดช้อยลอยหลังสินธุ์
เพียงหงส์ทรงพรหมมินทร์
ลินลาศเลื่อนเตือนตาชม

น้ำเงินคือเงินยวง ขาวพรายช่วงสีสำอาง ไม่เทียบเปรียบโฉมนาง
งามเรืองเรื่อเนื้อสองสี

เรือครุฑยุดนาคหิ้ว ลิ่วลอยมาพาผันผยอง
พลพายกรายพายทอง ร้องโห่เห่โอ้เห่มา

จากพรากจับจากจำนรรจา
เหมือนจากนางสการะวาตี

สัมผัสใน

สัมผัสนอก

การเล่นคำ

การเล่นเสียง

อติพจน์

สัทพจน์

อุปมา

อุปลักษณ์

ลูกเป็นดวงใจของแม่

ทหารเป็นรั้วของชาติ

โตขึ้นฉันอยากเป็นหมอ

เธอเป็นดอกฟ้า ส่วนผมเป็นหมาวัด