ข้อจำกัดด้านชีวภาพและระยะเวลาในการผลิต

เกษตรกรสามารถปรับเปลี่ยนการผลิตได้อย่างรวดเร็ว

เกษตรกรมีอำนาจในการกำหนดราคาสูง

สินค้าเกษตรสามารถเก็บรักษาไว้ได้นาน

เทคโนโลยีการผลิต

รายได้ของผู้บริโภค

ราคาสินค้าอื่นที่เกี่ยวข้อง

จำนวนประชากร

อุปทานลดลง เพราะเกษตรกรไม่อยากทำงานหนัก

อุปทานเพิ่มขึ้น เพราะเป็นแรงจูงใจในการผลิต

อุปทานไม่เปลี่ยนแปลง เพราะขึ้นอยู่กับดินฟ้าอากาศ

อุปทานผันผวนอย่างรุนแรง

เมื่อรายได้เพิ่มขึ้น ผู้บริโภคจะซื้อสินค้าเกษตรน้อยลง

เมื่อรายได้เพิ่มขึ้น ผู้บริโภคจะซื้อสินค้าเกษตรเพิ่มขึ้นมาก

รายได้ไม่มีผลต่อการบริโภคสินค้าเกษตรเลย

รายได้ที่เปลี่ยนแปลงไปมีผลต่อปริมาณการบริโภคสินค้าเกษตรน้อยมาก

ราคาตลาดต่ำกว่าราคาดุลยภาพ

ปริมาณอุปสงค์เท่ากับปริมาณอุปทาน

ราคาตลาดสูงกว่าราคาดุลยภาพ

เกิดภัยธรรมชาติทำให้ผลผลิตเสียหาย

การนำเทคโนโลยีใหม่ๆ มาใช้ในการเกษตร

วัฏจักรความผันผวนของราคาที่เกิดจากการตัดสินใจผลิตโดยอิงราคาในอดีต

ผลกระทบของนโยบายรัฐบาลต่อตลาดสินค้าเกษตร

เสถียรภาพของราคาและรายได้ของเกษตรกร

ผลผลิตเน่าเสียง่าย

ใช้เวลาในการผลิตนาน

มีผู้ผลิตน้อยรายและมีอำนาจเหนือตลาด

ขึ้นอยู่กับฤดูกาลและธรรมชาติ

เส้นอุปทานจะเคลื่อนไปทางขวา

เส้นอุปทานจะเคลื่อนไปทางซ้าย

เคลื่อนที่บนเส้นอุปทานเดิมไปในระดับที่สูงขึ้น

ไม่มีผลกระทบต่อเส้นอุปทาน

เกษตรกรจะขยายพื้นที่ปลูกมะนาว ทำให้ผลผลิตมากและราคาตกต่ำ

ราคามะนาวจะยังคงมีเสถียรภาพเท่าเดิม

ผู้บริโภคจะเลิกกินมะนาวถาวร

เกษตรกรจะลดพื้นที่ปลูกมะนาว ทำให้ราคาสูงขึ้นอีก

ทำให้เกษตรกรต้องรีบขายผลผลิตแม้ในช่วงที่ราคาตกต่ำ

ทำให้เกษตรกรสามารถเก็บผลผลิตไว้รอขายเมื่อราคาดีได้

ทำให้เกษตรกรมีอำนาจต่อรองราคาสูงขึ้น

ทำให้ปริมาณผลผลิตในตลาดมีความสม่ำเสมอ

เนื้อไก่กับเนื้อวัว

น้ำตาลกับแป้งสาลี

ข้าวกับรถไถ

ปุ๋ยกับเมล็ดพันธุ์

จำนวนประชากร

ราคาสินค้าอื่น

รสนิยม

รายได้ผู้บริโภค

ราคาสินค้าต่ำที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

เกษตรกรได้กำไรสูงสุด

ปริมาณความต้องการซื้อเท่ากับปริมาณความต้องการขายพอดี

ไม่มีสินค้าเหลือในตลาดเลยแม้แต่ชิ้นเดียว

การลดจำนวนแรงงานและแทนที่ด้วยเครื่องจักรทั้งหมด

การเลือกใช้ปัจจัยการผลิตในสัดส่วนที่เหมาะสมเพื่อให้ได้ผลผลิตสูงสุดจากทรัพยากรที่มี หรือใช้ต้นทุนต่ำที่สุด

การผลิตสินค้าเกษตรที่หลากหลายที่สุดโดยไม่คำนึงถึงต้นทุน

การใช้ปัจจัยการผลิตให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

ผลผลิตส่วนเพิ่มที่ได้จากปุ๋ยหน่วยหลังๆ จะค่อยๆ ลดลง

ผลผลิตจะเพิ่มขึ้นในอัตราที่สูงขึ้นเรื่อยๆ

ต้นทุนการผลิตโดยรวมจะลดลง

คุณภาพของที่ดินจะดีขึ้นอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

เมล็ดพันธุ์ข้าวโพด

ปุ๋ยเคมี

โรงเรือนสำหรับเลี้ยงไก่

ค่าน้ำมันเชื้อเพลิงสำหรับรถไถ

ผลิตได้ทุกช่วงขึ้นอยู่กับราคาสินค้า

ช่วงที่ 3 (Negative Returns)

ช่วงที่ 1 (Increasing Returns)

ช่วงที่ 2 (Diminishing Returns)

ความเสี่ยงด้านคุณภาพปัจจัยการผลิต

ความเสี่ยงด้านราคาและการตลาด (Price/Market Risk)

ความเสี่ยงด้านนโยบายรัฐบาล

ความเสี่ยงด้านการผลิต (Production Risk)

เกษตรกรไม่สามารถเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยีการผลิตได้

ปัจจัยการผลิตทุกชนิดสามารถเปลี่ยนแปลงได้ทั้งหมด

เป็นช่วงเวลาที่สั้นกว่าหนึ่งฤดูกาลผลิต

มีปัจจัยการผลิตอย่างน้อยหนึ่งชนิดเป็นปัจจัยคงที่

เทคโนโลยีชีวภาพ (Biotechnology)

ทุนดำเนินงาน (Working Capital)

เครื่องจักรกลการเกษตรแบบดั้งเดิม

เทคโนโลยีดิจิทัลและเกษตรแม่นยำ (Digital Technology and Precision Agriculture)

กฎว่าด้วยผลตอบแทนลดน้อยถอยลง (Law of Diminishing Marginal Returns)

ผลตอบแทนลดลงต่อขนาด (Decreasing Returns to Scale)

ผลตอบแทนเพิ่มขึ้นต่อขนาด (Increasing Returns to Scale)

ผลตอบแทนคงที่ต่อขนาด (Constant Returns to Scale)

มีความแตกต่างกันในแต่ละพื้นที่ (Heterogeneity)

มีความเป็นเนื้อเดียวกันทั้งหมด (Homogeneity)

มีความคงทน (Durability)

ไม่สามารถเคลื่อนย้ายได้ (Immobility)

เป็นจุดที่การผลิตไม่มีประสิทธิภาพ

เป็นจุดที่สามารถผลิตได้ด้วยต้นทุนต่ำที่สุด หรือได้ผลผลิตสูงสุดภายใต้งบประมาณ

เป็นจุดที่ได้ผลผลิตต่ำที่สุด

เป็นจุดที่ใช้ต้นทุนการผลิตสูงสุด

การใช้เทคโนโลยีเกษตรแม่นยำ

การทำประกันภัยพืชผล

การทำเกษตรพันธสัญญา

การกระจายความเสี่ยง (Diversification)

ทำให้เกิดผลกระทบเชิงลบต่อสิ่งแวดล้อมมากขึ้น

ลดความสามารถในการแข่งขันของสินค้าเกษตร

ผลผลิตที่ได้มีคุณภาพต่ำลง

ต้นทุนเริ่มต้นสูงและการเข้าถึงเทคโนโลยี

เทคโนโลยี (Technology)

แรงงาน (Labor)

ทุน (Capital)

ที่ดิน (Land)

ทุน

เทคโนโลยี

ที่ดิน

แรงงาน

การได้รับผลผลิตสูงสุดโดยไม่จำกัดงบประมาณ

การเลือกใช้เฉพาะปัจจัยการผลิตที่มีราคาถูกที่สุดเท่านั้น

การลดการใช้ปัจจัยการผลิตทุกชนิดลงครึ่งหนึ่ง

การใช้ต้นทุนต่ำที่สุดเพื่อให้ได้ผลผลิตตามเป้าหมายที่ต้องการ

เป็นแหล่งผลิตอาหารหลัก ทำให้ประเทศพึ่งพาการนำเข้าอาหารน้อยลง

เป็นผู้นำด้านการพัฒนาเทคโนโลยีดิจิทัล

เป็นแหล่งรองรับการลงทุนจากต่างประเทศ

เป็นแหล่งสร้าง GDP สัดส่วนสูงสุด

ไม่มีการเชื่อมโยงทางเศรษฐกิจ

การเชื่อมโยงไปข้างหลัง (Backward Linkage)

การเชื่อมโยงกับภาคบริการ (Service Linkage)

การเชื่อมโยงไปข้างหน้า (Forward Linkage)

เป็นรากฐานของวัฒนธรรมและประเพณี

การดูดซับก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์

การสร้างรายได้จากการส่งออก

การเป็นแหล่งวัตถุดิบให้อุตสาหกรรม

เปลี่ยนจากการใช้แรงงานคนเป็นเครื่องจักรทั้งหมด

เปลี่ยนจากเกษตรกรรายย่อยเป็นบริษัทขนาดใหญ่

เปลี่ยนจากการปลูกพืชหลากหลายเป็นการปลูกพืชเชิงเดี่ยวเท่านั้น

เปลี่ยนจากการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือนเป็นการผลิตเพื่อจำหน่ายเป็นหลัก

การเชื่อมโยงไปข้างหลัง (Backward Linkage)

การเชื่อมโยงสู่ Bio-economy

การเชื่อมโยงไปข้างหน้า (Forward Linkage)

การเชื่อมโยงภายในภาคเกษตรด้วยกัน

การปล่อยก๊าซมีเทนจากการทำปศุสัตว์และนาข้าว

การรักษาความหลากหลายทางชีวภาพ

การเป็นแหล่งกักเก็บน้ำฝน

การดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์

เป็นแหล่งสะสมทุนและแรงงานส่วนเกินเพื่อป้อนสู่ภาคอุตสาหกรรม

เป็นตลาดหลักสำหรับสินค้านวัตกรรมมูลค่าสูง

เป็นภาคส่วนที่ต้องพึ่งพารายได้จากภาคอุตสาหกรรม

เป็นแหล่งนำเข้าเทคโนโลยีจากต่างประเทศ

การส่งออกข้าวหอมมะลิ

การทำนาโดยใช้รถเกี่ยวข้าว

การผลิตเอทานอลจากมันสำปะหลังเพื่อใช้เป็นพลังงาน

การเปิดฟาร์มสเตย์เพื่อการท่องเที่ยว

คุณภาพของดินและน้ำ

การขาดแคลนแรงงานและต้นทุนค่าจ้างที่สูงขึ้น

นโยบายการประกันรายได้ของรัฐบาล

ราคาสินค้าเกษตรในตลาดโลก

ช่วงที่มีการนำเทคโนโลยีใหม่ๆ เข้ามาใช้จำนวนมาก

ช่วงที่เกิดภาวะวิกฤตเศรษฐกิจและมีการเลิกจ้างในภาคอุตสาหกรรม

ช่วงที่เศรษฐกิจเติบโตสูงและมีการส่งออกที่ดี

ช่วงที่มีการแข่งขันด้านราคาสินค้าเกษตรในตลาดโลกสูง

อุตสาหกรรมอาหารแปรรูป

อุตสาหกรรมที่เชื่อมโยงไปข้างหลัง

อุตสาหกรรมพลังงานชีวภาพ

อุตสาหกรรมอื่นๆ ที่ไม่ใช่ปัจจัยการผลิตโดยตรง

เป็นแหล่งผลิตอาหาร

เป็นผู้กำหนดนโยบายการเงินของประเทศ

เป็นแหล่งรายได้และเงินตราต่างประเทศ

เป็นแหล่งจ้างงาน

เครื่องจักรกลการเกษตรพื้นฐาน

เกษตรแม่นยำ (Precision Agriculture)

เกษตรยังชีพ

เทคโนโลยีชีวภาพ (Biotechnology)

เทคโนโลยีการผลิต

โครงสร้างประชากรเกษตรกร

ตลาดและผู้บริโภค

นโยบายของรัฐบาล

ภาคบริการ

ภาคการเงิน

ภาคเกษตรด้วยกันเอง

ภาคอุตสาหกรรม

สาขาของเศรษฐศาสตร์ที่ศึกษาเกี่ยวกับการผลิต การบริโภค และการจัดจำหน่ายสินค้าเกษตร

การจัดการทรัพยากรน้ำและดินเพื่อความยั่งยืน

การวิเคราะห์การตลาดสินค้าเกษตรเพื่อการส่งออกเท่านั้น

การศึกษาเกี่ยวกับการใช้เครื่องจักรกลเพื่อเพิ่มผลผลิตทางการเกษตร

เศรษฐศาสตร์การผลิต

เศรษฐศาสตร์ทรัพยากรธรรมชาติ

เศรษฐศาสตร์การตลาด

เศรษฐศาสตร์พลังงาน

ที่ดิน

แรงงาน

เทคโนโลยี

น้ำ

รถไถ

เมล็ดพันธุ์ทนแล้ง

ระบบการจัดการฟาร์มอัจฉริยะ

ปุ๋ยอินทรีย์

สนับสนุนให้เกษตรกรย้ายไปทำงานในภาคอุตสาหกรรม

ส่งเสริมการผลิตที่มีประสิทธิภาพ พัฒนาเศรษฐกิจชนบท และจัดการทรัพยากรอย่างยั่งยืน

ควบคุมราคาสินค้าเกษตรให้คงที่ตลอดทั้งปี

เพิ่มการนำเข้าสินค้าเกษตรจากต่างประเทศ

การกำหนดวิธีการใช้ทรัพยากรให้เกิดประโยชน์สูงสุดโดยคำนึงถึงผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

การแปรรูปทรัพยากรธรรมชาติเป็นสินค้าอุตสาหกรรมทั้งหมด

การห้ามใช้ทรัพยากรธรรมชาติโดยสิ้นเชิง

การใช้ทรัพยากรให้หมดไปอย่างรวดเร็วที่สุด

เพิ่มการใช้สารเคมีให้มากขึ้น

ทำให้ผลผลิตมีขนาดใหญ่ขึ้น

ลดการใช้สารเคมีและป้องกันปัญหาศัตรูพืชอย่างมีประสิทธิภาพ

ลดจำนวนแรงงานในการเกษตรให้จำนวนคิดเป็นร้อยละ2ของแรงงานทั้งหมดในประเทศ

ที่ดิน

พืชและสัตว์

เครื่องจักรและอุปกรณ์

ปุ๋ยและสารเคมี

ใช้ในการคัดเลือกพันธุ์สัตว์ที่เหมาะสม

ใช้ในการส่งเสริมการออมในชุมชน

ใช้ในการวางแผนการปลูกพืชในแต่ละฤดู

ใช้ในการประเมินผลกระทบจากโครงการพัฒนาต่างๆ

โดยการสนับสนุนให้คนย้ายออกจากชนบท

โดยการส่งเสริมธุรกิจท้องถิ่น, พัฒนาการเกษตร, และพัฒนาทักษะแรงงาน

โดยการส่งเสริมการตั้งโรงงานอุตสาหกรรมขนาดใหญ่เท่านั้น

โดยการพึ่งพางบประมาณจากส่วนกลางเพียงอย่างเดียว

การให้เงินสนับสนุนหรือยกเว้นภาษีแก่ผู้ที่ทำเกษตรอินทรีย์

การลงโทษผู้ที่ก่อมลพิษด้วยการจำคุก

การออกกฎหมายห้ามตัดไม้ทำลายป่าอย่างเด็ดขาด

การรณรงค์ให้ประชาชนตระหนักถึงความสำคัญของสิ่งแวดล้อม

เพื่อเปลี่ยนพื้นที่เกษตรทั้งหมดให้เป็นโรงงานอุตสาหกรรม

เพื่อเพิ่มผลผลิตและพัฒนาการเกษตรให้มีประสิทธิภาพและยั่งยืน

เพื่อให้ได้ผลผลิตมากที่สุดโดยไม่คำนึงถึงต้นทุน

เพื่อให้เกษตรกรทุกคนร่ำรวยเท่าเทียมกัน

แรงงานในครัวเรือน

ที่ดิน

เมล็ดพันธุ์และปุ๋ย

น้ำฝน

เพื่อลดจำนวนเกษตรกรลง

ทำให้เกษตรกรทำงานหนักขึ้น

เพื่อให้เกษตรกรสามารถตั้งราคาสินค้าได้เอง

เพื่อให้สามารถนำแนวทางและเทคโนโลยีใหม่ๆ มาใช้ในกระบวนการผลิต

นโยบายสนับสนุนการทำเกษตรแปลงใหญ่เพื่อการส่งออก และ นโยบายส่งเสริมเกษตรอินทรีย์เพื่อลดการใช้สารเคมี

นโยบายพัฒนาระบบชลประทานในพื้นที่เกษตรกรรม และ นโยบายส่งเสริมการปลูกพืชที่ใช้น้ำน้อยในฤดูแล้ง

นโยบายประกันรายได้เกษตรกร และ นโยบายสนับสนุนการแปรรูปผลผลิตเพื่อเพิ่มมูลค่า

นโยบายพักชำระหนี้ให้แก่เกษตรกร และ นโยบายให้สินเชื่อดอกเบี้ยต่ำเพื่อการลงทุนในเครื่องจักรกลการเกษตร

เน่าเสียง่าย

มีตามฤดูกาล

มีขนาดใหญ่และน้ำหนักมาก

คุณภาพไม่สม่ำเสมอ