การหารโดยไม่มีเศษเหลือ แผ่นงาน

เริ่มต้นด้วยแนวคิดเรื่องการแบ่งเท่าๆ กันก่อนที่จะแนะนำขั้นตอนวิธี – นักเรียนที่เข้าใจความหมายของการหารจะทำผิดพลาดในขั้นตอนวิธีน้อยลง จากนั้นให้ลองทำตามสี่ขั้นตอน (หาร คูณ ลบ ดึงลง) โดยใช้โจทย์เลขสองหลักกับเลขหนึ่งหลักก่อนที่จะขยายขนาดโจทย์ให้ใหญ่ขึ้น การเชื่อมโยงแต่ละขั้นตอนกลับไปยังข้อเท็จจริงของการคูณจะช่วยให้นักเรียนตรวจสอบตนเองได้: ถ้า 6 × 4 = 24 แล้ว 24 ÷ 6 ต้องเท่ากับ 4 เมื่อขั้นตอนวิธีดูเป็นธรรมชาติสำหรับโจทย์ง่ายๆ แล้ว ให้ลองทำกับตัวตั้งหารสามหลักและสี่หลัก

การทำซ้ำอย่างเป็นระบบจะได้ผลดีที่สุดในที่นี้ เริ่มต้นด้วยตัวหารหลักเดียวและตัวตั้งหารสองหลัก จากนั้นค่อยๆ เพิ่มขนาดของตัวตั้งหารโดยที่ตัวหารยังคงจัดการได้ง่าย แบบฝึกหัดตรวจสอบการคูณ — ที่นักเรียนตรวจสอบผลลัพธ์โดยการคูณกลับ — จะช่วยเสริมทั้งคำตอบและความสัมพันธ์ระหว่างการคูณและการหาร ชุดโจทย์ผสมที่ความยาวของตัวตั้งหารแตกต่างกันจะช่วยป้องกันไม่ให้การฝึกฝนกลายเป็นเพียงการทำซ้ำแบบอัตโนมัติ

มีข้อผิดพลาดสามอย่างที่เกิดขึ้นซ้ำๆ ได้แก่ การลืมนำตัวเลขหลักถัดไปลงมา การจัดเรียงตัวเลขในผลลัพธ์ไม่ถูกต้อง และการเลือกตัวเลขในผลลัพธ์ที่มากเกินไปหรือน้อยเกินไป เนื่องจากข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการคูณไม่ใช่เรื่องอัตโนมัติ ข้อผิดพลาดสุดท้ายนี้เป็นสาเหตุหลักของปัญหาในการหารยาวส่วนใหญ่ หากนักเรียนไม่มั่นใจใน 7 × 8 ขั้นตอนวิธีก็จะล้มเหลวในขั้นตอนนั้น ไม่ว่าพวกเขาจะเข้าใจกระบวนการหรือไม่ก็ตาม

คุณสามารถใช้แบบฝึกหัดเหล่านี้เป็นแบบทดสอบดิจิทัลบน Wayground ได้ โดยนักเรียนจะทำแบบฝึกหัดบนหน้าจอและได้รับผลตอบรับทันที หรือดาวน์โหลดไฟล์ PDF แล้วมอบหมายงานเป็นกระดาษ แบบฝึกหัดทุกชุดมีเฉลยคำตอบครบถ้วน นักเรียนจึงสามารถตรวจสอบคำตอบด้วยตนเองได้ในระหว่างการฝึกฝน หากคุณเลือกใช้แบบฝึกหัดกระดาษ แอป Wayground for Teachers จะช่วยให้คุณสามารถสแกนหรือบันทึกงานของนักเรียนเพื่อตรวจให้คะแนนโดยไม่ต้องป้อนข้อมูลใหม่ด้วยตนเอง

ใช่แล้ว หลักสูตร Common Core สอนการหารด้วยตัวหารหลักเดียวในชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 และขยายไปสู่การหารด้วยตัวหารหลายหลักในชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ซึ่งนักเรียนจะต้องหาผลหารที่เป็นจำนวนเต็มโดยใช้กลยุทธ์ที่อิงตามค่าประจำหลักและความสัมพันธ์ระหว่างการคูณและการหาร การหารโดยไม่มีเศษเหลือเป็นพื้นฐานของการเรียนรู้ในชั้นนั้น นักเรียนจะเชี่ยวชาญการหาผลหารที่ไม่มีเศษเหลือก่อนที่จะเรียนรู้เรื่องเศษเหลือ ทศนิยม และเศษส่วนของการหารในชั้นประถมศึกษาปีที่สูงกว่า

สำหรับนักเรียนที่ยังไม่คล่องแคล่วในการคูณ Wayground มีตัวเลือกคำตอบน้อยลง ช่วยลดภาระทางความคิด ทำให้พวกเขาสามารถมุ่งเน้นไปที่ขั้นตอนวิธีคูณแทนที่จะติดอยู่กับการท่องจำข้อเท็จจริง สำหรับนักเรียนที่มีปัญหาด้านการอ่านหรือสมาธิ ฟีเจอร์การอ่านออกเสียงและการปรับขนาดตัวอักษรช่วยลดอุปสรรคในการเริ่มต้นใช้งาน นอกจากนี้ คุณยังสามารถสร้างแบบฝึกหัดเวอร์ชันอื่นที่มีระยะห่างระหว่างตัวอักษรที่กว้างขึ้นหรือแบบอักษรที่เหมาะสำหรับผู้ที่มีภาวะดิสเล็กเซียได้ — โจทย์เดียวกัน แต่รูปแบบการนำเสนอต่างกัน — เพื่อให้นักเรียนทุกคนได้เรียนรู้เนื้อหาในระดับชั้นเรียนที่เหมาะสม

เนื้อหาหลักของการเรียนการหารเกิดขึ้นในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 3-5 นักเรียนจะเริ่มเรียนการหารด้วยตัวหารหลักเดียวในชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 จากนั้นจึงเรียนการหารยาวด้วยตัวเลขหลายหลักในชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 และขยายไปสู่ตัวตั้งหารที่มีจำนวนหลักมากขึ้นและตัวหารสองหลักในชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โดยเฉพาะอย่างยิ่งการหารแบบไม่มีเศษเหลือถือเป็นจุดเริ่มต้น นักเรียนจะต้องเชี่ยวชาญการหารเลขคู่ก่อนที่จะเรียนการหารแบบมีเศษเหลือ ทศนิยม หรือเศษส่วน