มุมมองบุคคลที่หนึ่งและบุคคลที่สาม แผ่นงานสำหรับ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 10

เริ่มต้นด้วยการกำหนดนิยามที่ชัดเจน: การเล่าเรื่องแบบบุคคลที่หนึ่งใช้สรรพนามเช่น ฉัน พวกเรา และเรา ซึ่งวางผู้เล่าเรื่องไว้ภายในเรื่อง ในขณะที่การเล่าเรื่องแบบบุคคลที่สามใช้ เขา เธอ พวกเขา หรือชื่อตัวละคร ซึ่งวางผู้เล่าเรื่องไว้ภายนอกเหตุการณ์ ใช้ตัวอย่างข้อความสั้นๆ เพื่อแสดงให้เห็นว่าฉากเดียวกันอ่านแล้วแตกต่างกันอย่างไรขึ้นอยู่กับมุมมอง การขอให้นักเรียนเขียนข้อความที่คุ้นเคยใหม่จากมุมมองที่แตกต่างกันเป็นหนึ่งในวิธีที่มีประสิทธิภาพที่สุดในการทำให้ความแตกต่างนั้นชัดเจนและน่าจดจำ

แบบฝึกหัดที่ให้นักเรียนระบุการใช้สรรพนามของผู้เล่าเรื่องในข้อความสั้นๆ เป็นจุดเริ่มต้นที่ดี เพราะการจดจำสรรพนามเป็นจุดเริ่มต้นที่ตรงที่สุดในการวิเคราะห์มุมมอง จากนั้น นักเรียนจะได้รับประโยชน์จากแบบฝึกหัดที่ขอให้พวกเขาอธิบายว่ามุมมองที่เลือกนั้นส่งผลต่อข้อมูลที่ผู้อ่านได้รับอย่างไร แบบฝึกหัดที่จับคู่การระบุสรรพนามกับการเขียนคำอธิบายสั้นๆ จะผลักดันให้นักเรียนก้าวข้ามการระบุแบบผิวเผินไปสู่การคิดวิเคราะห์อย่างแท้จริง

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุดคือการสันนิษฐานว่าการใช้คำว่า 'คุณ' ทุกครั้งหมายถึงการเล่าเรื่องในมุมมองบุคคลที่สอง ในขณะที่จัดประเภทผู้เล่าเรื่องในมุมมองบุคคลที่หนึ่งที่พูดกับผู้อ่านโดยตรงผิดพลาด นักเรียนมักสับสนระหว่างการเล่าเรื่องในมุมมองบุคคลที่สามแบบจำกัดกับการเล่าเรื่องแบบรอบรู้ โดยยังไม่เข้าใจว่าการเล่าเรื่องในมุมมองบุคคลที่สามนั้นมีประเภทย่อยที่แตกต่างกันไปตามระดับการเข้าถึงของผู้เล่าเรื่อง อีกความเข้าใจผิดที่ยังคงมีอยู่คือการมองมุมมองการเล่าเรื่องเป็นเพียงการตกแต่งทางสไตล์มากกว่าการเลือกโครงสร้างที่กำหนดว่าผู้อ่านสามารถรู้และไม่สามารถรู้เกี่ยวกับตัวละครและเหตุการณ์อะไรได้บ้าง

มุมมองการเล่าเรื่องควบคุมการไหลของข้อมูลระหว่างผู้เล่าเรื่องและผู้อ่าน ซึ่งหมายความว่ามันส่งผลโดยตรงต่อความน่าเชื่อถือ ความครบถ้วน และอารมณ์ความรู้สึกของข้อมูลนั้น ผู้เล่าเรื่องในมุมมองบุคคลที่หนึ่งสามารถรายงานได้เฉพาะสิ่งที่ตนเองประสบหรือสังเกตเห็นเท่านั้น ซึ่งสร้างความใกล้ชิดแต่ก็ทำให้เกิดอคติและจุดบอดด้วย การเล่าเรื่องในมุมมองบุคคลที่สาม ขึ้นอยู่กับว่าเป็นแบบจำกัดหรือแบบรอบรู้ สามารถให้การเข้าถึงเหตุการณ์และชีวิตภายในของตัวละครได้กว้างขึ้น ทำให้ผู้อ่านมีมุมมองในการตีความข้อความที่แตกต่างออกไป

แบบฝึกหัดเหล่านี้มีให้เลือกทั้งในรูปแบบไฟล์ PDF ที่สามารถพิมพ์ได้สำหรับการใช้งานในห้องเรียนแบบดั้งเดิม และในรูปแบบดิจิทัลสำหรับสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ที่บูรณาการเทคโนโลยี นอกจากนี้ยังสามารถใช้เป็นแบบทดสอบบน Wayground สำหรับการประเมินผลแบบเรียลไทม์ได้อีกด้วย แบบฝึกหัดที่สามารถพิมพ์ได้นั้นเหมาะสำหรับบทเรียนการอ่านแบบมีผู้แนะนำ การฝึกฝนด้วยตนเอง หรือการบ้าน ในขณะที่รูปแบบดิจิทัลช่วยให้ครูสามารถมอบหมายงานแบบไม่พร้อมกันและตรวจสอบผลลัพธ์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ แบบฝึกหัดแต่ละชุดมีเฉลยคำตอบครบถ้วน ทำให้ใช้งานง่ายสำหรับการทบทวนด้วยตนเอง การสอนกลุ่มเล็ก หรือการอภิปรายทั้งชั้นเรียน

สำหรับนักเรียนที่กำลังสร้างทักษะพื้นฐาน การลดความซับซ้อนของบทอ่านและเน้นเฉพาะการระบุคำสรรพนามเป็นจุดเริ่มต้นที่มีประสิทธิภาพก่อนที่จะก้าวไปสู่คำถามเชิงตีความ บน Wayground ครูสามารถปรับวิธีการสอนได้ เช่น ลดตัวเลือกคำตอบสำหรับนักเรียนแต่ละคนเพื่อลดภาระทางความคิด หรือเปิดใช้งานการอ่านออกเสียงเพื่อให้นักเรียนที่มีปัญหาในการถอดรหัสยังคงสามารถมีส่วนร่วมกับเนื้อหาเชิงวิเคราะห์ของแบบฝึกหัดได้ นักเรียนระดับสูงจะได้รับประโยชน์จากแบบฝึกหัดที่ขอให้พวกเขาเปรียบเทียบว่าบทอ่านสองเวอร์ชันเดียวกันที่เขียนด้วยมุมมองที่แตกต่างกันสร้างประสบการณ์การอ่านที่แตกต่างกันอย่างไร