หน่วยที่ 2 การกำหนดแนวทางจัดการความเสี่ยงและความขัดแย้งในงาน

กระบวนการทำงาน เพื่อให้องค์การลดความเสียหายจากความเสี่ยงในข้อใดมากที่สุด

• วาตภัย  

  
  

• อุทกภัย 

•  พายุ

  
  

• อุบัติภัย  

  
  

ข้อเสียของการหลีกเลี่ยงคือข้อใด

• ปัญหายังคงมีอยู่ต้องหวาดผวา

  
  

• ทำได้ง่าย

  
  

• ทำให้บรรเทาความขัดแย้งได้ในเวลาอันรวดเร็ว

  
  

• ผู้ได้ประโยชน์ย่ามใจ ผู้เสียประโยชน์รอวันแก้แค้น

  
  

 ข้อดีของการปรองดองคือข้อใด

• ปัญหายังคงมีอยู่ต้องหวาดผวา

  
  

• ทำได้ง่าย

  
  

• ทำให้บรรเทาความขัดแย้งได้ในเวลาอันรวดเร็ว

  
  

• ผู้ได้ประโยชน์ย่ามใจ ผู้เสียประโยชน์รอวันแก้แค้น

  
  

ข้อเสียของการประนีประนอมคือข้อใด

• ปัญหายังคงมีอยู่ต้องหวาดผวา

  
  

• ทำได้ง่าย

  
  

• ทำให้บรรเทาความขัดแย้งได้ในเวลาอันรวดเร็ว

  
  

•  ฝ่ายเสียเปรียบจะยังขุ่นเคืองใจ

  
  

  ข้อใด ไม่ใช่ ปัจจัยทั่วไปที่นำไปสู่ความขัดแย้งในเรื่องความเข้าใจผิดเกี่ยวกับความต่าง 

• ลักษณะ เป้าหมาย และวัตถุประสงค์ของแต่ละงาน

•  ความคาดหวังเกี่ยวกับวิธีการทำงานให้สำเร็จต่างกัน

  
  

• เงื่อนไขของงานและค่าแรง

  
  

• ความรับผิดชอบระหว่างผู้บริหารและพนักงานเหมือนกัน

  
  

ปัจจัยทั่วไปที่นำไปสู่ความขัดแย้งคือข้อใด

•  มีการวางแผน

  
  

• ระบบการคัดเลือกบุคลากรเหมาะสม

  
  

• ขาดการสื่อสารที่มีประสิทธิผล

  
  

• มีความชัดเจนสมบูรณ์ทั้งจากผู้ส่งสารและผู้รับสาร

ข้อใด ไม่ใช่ วิธีการแก้ไขความขัดแย้งพื้นฐาน

• การหลีกเลี่ยง

• การทำงานร่วมกัน

• การแข่งขัน

• การประนีประนอม

ข้อใดคือปัจจัยทั่วไปที่นำไปสู่การคับข้องใจ เครียด และเหนื่อยล้า

• ตึงเครียดระหว่างพนักงาน

• ขาดทิศทางในการบริหารจัดการ

• วิจารณ์และขาดการสนับสนุน

• ถูกทุกข้อ

การแสดงออกถึงความขัดแย้ง ผู้บริหาร/ผู้ที่เกี่ยวข้องสามารถสังเกตได้อย่างไร

•  การสื่อสารด้วยท่าทาง และคำพูด

• การทำงานร่วมกัน

• การให้คำแนะนำ

• การรับผิดชอบต่องาน

 ผู้ที่อยู่ในลักษณะของการแข่งขันมักจะแสวงหาสิ่งใด

•  การบีบบังคับให้มีการยอมรับ

• รับรู้เฉพาะจุดดีของตน

•  คำนึงถึงจุดหมายเฉพาะของตน

• ถูกทุกข้อ