Lang geleden leefde er eens een arme jongen, Aladin, die alleen nog zijn moeder had.

Hij probeerde op straat te overleven, samen met zijn aapje Abu.

Op een dag ontmoette hij een man die beweerde zijn oom te zijn.

De oom bood aan om van Aladin een koopman te maken.

Na een flink eind reizen kwamen zij aan op een kale vlakte.

De jongen deed zoals hem gezegd was.

"Wat wenst u, meester?, vroeg de geest.

"Wat wenst u, meester?", vroeg de geest.

Nu was het voor de gewone mensen absoluut verboden om naar de prinses te kijken, en dus moest iedereen binnen blijven.

Nu was het voor de gewone mensen absoluut verboden om naar de prinses te kijken, ..., maar Aladin verstopte zich.

..., maar toen de sultan de geschenken zag die de moeder had meegenomen, werd hij nieuwsgierig.

"Als uw zoon in één nacht een paleis kan bouwen, mag hij met mijn dochter trouwen", zei hij.

Hij vermomde zich als lampenverkoper en ...

Hij bood een dienstmeisje uit het paleis aan het oude lampje te ruilen voor een nieuw.

Zijn vrouw was erg blij hem te zien en vertelde hem dat de tovenaar de lamp altijd bij zich droeg.

Ze namen de lamp en riepen de geest op. Deze bracht de tovenaar naar een onbewoond eiland.

Deze bracht de tovenaar naar een onbewoond eiland aan de andere kant van de wereld.