Font size
WorksheetsTEST 19-23
Total questions: 97
Worksheet time: 49mins
Wpływy prawa rzymskiego najsilniej zaznaczyły się:
a) w prawie ziemskim
b) w prawie miejskim
c) w prawie wiejskim
d) prawo rzymskie nie miało na prawo Rzeczypospolitej żadnego wpływu
W prawie ziemskim zdolność do wszystkich działań prawnych osiągano:
a) wraz z ukończeniem lat dojrzałych
b) wraz z ukończeniem lat sprawnych
c) wraz z dopuszczeniem do obrad na sejmiku
d) wraz z potwierdzeniem takiej zdolności przez sąd ziemski
Ustawy amortyzacyjne były to ustawy:
a) na podstawie których umarzano długi szlachty
b) na podstawie których zaciągano pożyczki na realizację spraw publicznych
c) ograniczające swobodę wyposażania w majątek podmiotów kościelnych
d) zakazujące królowi nabywania dóbr ziemskich dla swojej rodziny
Obowiązek formy kościelnej małżeństw katolickich w Polsce wprowadzono:
a) po soborze w Konstancji w 1418 r.
b) po soborze trydenckim w 1577 r.
c) wraz z zawarciem unii brzeskiej w 1596 r.
d) w okresie „potopu” szwedzkiego w 1658 r.
Skutkiem istnienia przeszkody wzbraniającej było:
a) unieważnienie zawartego mimo takiej przeszkody małżeństwa
b) orzeczenie rozwodu między małżonkami
c) orzeczenie separacji między małżonkami od stołu i łoża
d) uznanie niemożności zawarcia małżeństwa
Przeszkodą zrywającą małżeństwo było:
a) pokrewieństwo w linii bocznej piątego stopnia
b) różnorodność wyznania chrześcijańskiego między małżonkami
c) pokrewieństwo w linii prostej
d) zawarcie nowego małżeństwa po unieważnieniu poprzedniego
Intercyzy jako umowy majątkowe małżeńskie zawierane były:
a) w związku z zaręczynami
b) bezpośrednio po zawarciu małżeństwa
c) w związku ze spisywaniem testamentu przez jednego lub oboje małżonków
d) w związku z przyjściem na świat pierwszego dziecka
Kobieta wychodząca za mąż wyposażana była zasadniczo w posag przez:
a) całą swoją rodzinę
b) swojego ojca
c) rodzinę swojej matki
d) najbardziej zamożnego męskiego krewnego
Miejskie prawo chełmińskie przewidywało między małżonkami:
a) całkowitą odrębność majątkową
b) ograniczoną odrębność majątkową
c) wspólność majątkową
d) wspólność dorobku
Istotą dożywocia w stosunkach między małżonkami było:
a) zobowiązanie się do dozgonnej opieki majątkowej nad drugim małżonkiem
b) dożywotnie użytkowanie majątku małżeńskiego po śmierci współmałżonka
c) przekazanie majątku zmarłego współmałżonka jego krewnym
d) powstrzymanie się przed podziałem majątku do czasu śmierci współmałżonka
Użytkowany przez dożywotnika majątek mógł zostać:
a) sprzedany
b) darowany
c) zastawiony
d) wydzierżawiony
Mianem wymowy określano:
a) wypowiedzenie zapisu dożywocia przez jednego z małżonków
b) zerwanie zaręczyn przez jedną ze stron
c) zastrzeżenie opieki, mieszkania i utrzymania przez rodziców przekazujących dzieciom gospodarstwo chłopskie
d) wypowiedzenie dzierżawy majątku objętego zapisem dożywocia
Głównym celem adopcji w prawie ziemskim było:
a) dziedziczenie przez adoptowanego po adoptującym
b) usankcjonowanie nieślubnego pochodzenia dziecka
c) nadanie adoptowanemu nazwiska adoptującego
d) prawne usankcjonowanie faktycznej opieki nad obcą osobą
W XVII w. prawo legitymacji nieślubnych dzieci szlacheckich miał:
a) król
b) prymas
c) sąd ziemski
d) sejm
Podstawę rozrachunku między opiekunem a podopiecznym stanowił:
a) wyrok sądu powierzający opiekę nad małoletnim
b) inwentarz majątku podopiecznego sporządzany przy obejmowaniu opieki
c) dokument, w którym opiekun zobowiązywał się do sprawowania opieki
d) wykaz podjętych czynności sporządzany przez opiekuna po ustaniu opieki
Sprawy o gwałtowne pozbawienie posiadania dóbr rozpatrywał:
a) starosta
b) sąd ziemski
c) sąd grodzki
d) sąd podkomorski
Własność ziemska szlachty miała zasadniczo charakter własności:
a) warunkowej
b) alodialnej
c) podległej
d) lennej
Mianem emfiteuzy określano:
a) dzierżawę wieczystą dóbr chłopskich
b) zastaw na chłopskim gospodarstwie
c) zapis spadkowy chłopskiego gospodarstwa
d) wspólne użytkowanie ziemi przez dwóch lub więcej poddanych
Istotę tzw. „dobrych praw” poddanych do ziemi stanowiło:
a) posiadanie w stosunku do ziemi pełnej, nieograniczonej własności
b) zwolnienie stałe lub czasowe od ciężarów na rzecz pana
c) prawo dysponowania ziemią za życia i dziedziczenia przez zstępnych posiadacza
d) prawo wyrażania przez posiadacza zgody na sprzedaż jego ziemi przez pana
Szczególny status prawny ordynacji polegał w szczególności na:
a) zwolnieniu ordynacji z wszelkich obciążeń na rzecz państwa
b) określeniu szczególnego porządku dziedziczenia dóbr ordynacji
c) gwarancji piastowania przez ordynata funkcji senatora
d) zakazu osiedlania się na terenie ordynacji cudzoziemców
Ustanowienie ordynacji wymagało zgody:
a) króla
b) sejmiku, na terenie działania którego leżały dobra ordynacji
c) sejmu
d) leżało w swobodnej gestii właściciela dóbr, które miały wejść w skład ordynacji
Cechą charakterystyczną ciężarów realnych było przypisanie ich:
a) do konkretnej osoby, do czasu jej śmierci
b) do konkretnej osoby oraz jej spadkobierców
c) do aktualnego posiadacza określonej rzeczy ruchomej
d) do aktualnego posiadacza określonych dóbr nieruchomych
Ciężarem realnym, typowym dla stosunków miejskich, była:
a) renta wieczysta
b) renta wykupna
c) pańszczyzna
d) dzierżawa wieczysta
Hipoteka miała charakter:
a) zastawu bez dzierżenia ruchomości
b) zastawu bez dzierżenia nieruchomości
c) zastawu z dzierżeniem ruchomości
d) zastawu z dzierżeniem nieruchomości
Hipoteka wpisywana była do:
a) odrębnych ksiąg wieczystych
b) ksiąg właściwych miejscowo sądów podkomorskich
c) ksiąg właściwych miejscowo sądów ziemskich lub grodzkich
d) specjalnych ksiąg prowadzonych przez starostów
Czwarcizna w prawie spadkowym polegała na ograniczeniu:
a) dziedziczenia córek do jednej czwartej majątku rodziców
b) dziedziczenia córek do jednej czwartej majątku po ojcu
c) dziedziczenia córek do jednej czwartej majątku po matce
d) dziedziczenia po szlachcicu jego żony do jednej czwartej majątku
Odnośnie do ograniczeń w dziedziczeniu nieruchomości:
a) bardziej restrykcyjne niż prawo miejskie było prawo ziemskie
b) bardziej restrykcyjne niż prawo ziemskie było prawo miejskie
c) zasady dziedziczenia w prawie miejskim i wiejskim były identyczne
d) ani prawo miejskie, ani prawo wiejskie nie wprowadzało takich ograniczeń
Zatrudnienie w prawie miejskim realizowane było zasadniczo w oparciu o:
a) umowy najmu
b) umowy o pracę
c) umowy zlecenia
d) umowy o dzieło
Zakłady (wadia) były to:
a) rodzaje wynagrodzeń umownych
b) zadatki płacone na poczet przyszłego wynagrodzenia
c) odsetki pobierane od udzielanych pożyczek
d) sumy płacone za niewykonanie zobowiązań
W prawie ziemskim przestępstwa dzieliły się zasadniczo na przestępstwa:
a) ścigane z urzędu i z oskarżenia prywatnego
b) publiczne i prywatne
c) zbrodnie i występki
d) ciężkie i lekkie
Głównym kryterium podziału przestępstw w prawie miejskim była:
a) wina przestępcy
b) pozycja społeczna przestępcy
c) miejsce popełnienia przestępstwa
d) rodzaj kary grożącej za popełnione przestępstwo
Rolą delatora w procesie karnym było:
a) wnoszenie z urzędu aktu oskarżenia
b) występowanie w obronie oskarżonego
c) donoszenie o popełnieniu przestępstwa i popieranie oskarżenia przed sądem
d) występowanie w roli biegłego, oceniającego istnienie zwyczajów sądowych
Delator był funkcją charakterystyczną dla procesu:
a) ziemskiego
b) miejskiego
c) wiejskiego
d) miejskiego i wiejskiego
Zwolnienie od kary miało miejsce w przypadku:
a) dokonania zabójstwa z przypadku
b) dokonanie zabójstwa wobec osoby skazanej przez sąd
c) dokonanie przestępstwa w obronie koniecznej
d) dokonania zabójstwa plebejusza przez szlachetnie urodzonego
Przestępstwami publicznymi były m.in.:
a) zdrada ojczyzny, homoseksualizm i przestępstwa przeciw przepisom pracy
b) zdrada ojczyzny, apostazja i porwanie
c) napad na dom szlachcica, uprawianie prostytucji i potwarz
d) zdrada ojczyzny, kradzież i czary
Crimen laese maiestatis było przestępstwem przeciwko:
a) rodzinie królewskiej
b) królowi
c) skarbowi publicznemu
d) interesom państwa
Cudzołóstwo było przestępstwem przeciw:
a) religii
b) czci
c) moralności i dobrym obyczajom
d) nie było uznawane za przestępstwo
Kryterium podziału zabójstw między szlachtą na kryminalne i cywilne było:
a) umyślne lub nieumyślne działanie zabójcy
b) dokonanie zabójstwa po raz pierwszy albo drugi lub kolejny raz
c) dokonanie zabójstwa w czasie pokoju lub wojny
d) dokonanie zabójstwa w miejscu publicznym lub na terenie prywatnym
Kwalifikowaną formą zabójstwa było:
a) zabójstwo bez podania przyczyny
b) zabójstwa w posiadłości szlachcica
c) zabójstwo na drodze publicznej
d) ojcobójstwo
Pojedynek między szlachcicami stawał się legalny w przypadku:
a) publicznego ogłoszenia zamiaru odbycia pojedynku
b) wpisaniu wyzwania na pojedynek do ksiąg sądowych sądu ziemskiego
c) uzyskania zgody od króla
d) każdy pojedynek między szlachtą był wydarzeniem legalnym
Jednanie między zabójcą a rodziną zabitego występowało najczęściej:
a) w stosunkach między szlachtą
b) w stosunkach wiejskich
c) w stosunkach miejskich
d) jednanie po zabójstwie było w Rzeczypospolitej szlacheckiej ogólnie zakazane
Kradzieże dzieliły się zasadniczo na kradzieże:
a) majątku publicznego i majątku prywatnego
b) zuchwałe i podstępne
c) z użyciem przemocy lub bez jej użycia
d) zwykłe i kwalifikowane
Kradzież karana była:
a) grzywną
b) śmiercią przez powieszenie
c) śmiercią przez ścięcie
d) karą chłosty
Odpowiedzialność reprezentacyjna była to odpowiedzialność:
a) stosowana wobec przywódcy grupy przestępców, popełniającej przestępstwo
b) stosowana wobec szlachcica za przestępstwa popełnione przez jego poddanych
c) stosowana wobec przedstawicieli władz miejskich za przestępstwa na szlachcicu
d) polegająca na publicznym wymierzaniu kary celem zniechęcenia do przestępstwa
Według prawa ziemskiego recydywa występowała w przypadku:
a) dwukrotnego skazania za to samo przestępstwo
b) trzykrotnego skazania za to samo przestępstwo
c) czterokrotnego skazania za to samo przestępstwo
d) trzykrotnego skazania za jakiekolwiek przestępstwo
Tendencja do zaostrzenia represji karnej najbardziej widoczna była w:
a) prawie wiejskim
b) prawie ziemskim
c) prawie miejskim
d) Rzeczypospolitej szlacheckiej represja karna uległa złagodzeniu
Karą śmierci przeznaczoną dla przedstawicieli szlachty była śmierć przez:
a) spalenie na stosie
b) utopienie
c) rozstrzelanie
d) ścięcie
Przy porównaniu wywołania i banicji:
a) surowszą karą było wywołanie
b) surowszą karą była banicja
c) banicja była to ta sama kara co wywołanie
d) były to kary ze sobą zupełnie nieporównywalne
Kuna była karą stosowaną wobec:
a) szlachty
b) mieszczan
c) chłopów
d) przestępców w ogólności bez względu na ich przynależność stanową
. Najczęściej stosowaną w prawie wiejskim karą była kara:
a) śmierci
b) więzienia
c) grzywny
d) chłosty
Przedstawicieli szlachty pozbawiano wolności stosując najczęściej karę:
a) aresztu
b) więzienia
c) wieży
d) lochu
Wysokość główszczyzny przy zabiciu szlachcica przez szlachcica zależała:
a) od miejsca dokonania zabójstwa
b) broni, przy użyciu której dokonano zabójstwa
c) wieku zabitego
d) sposobu zachowania się zabójcy po dokonaniu zabójstwa
Przyczyną wzrostu stawek główszczyzn i nawiązek było:
a) stałe dążenie do zaostrzenia represji karnej
b) stały wzrost przestępczości wśród szlachty
c) wzrost kosztów utrzymania sądów szlacheckich
d) postępująca dewaluacja pieniądza
Prokuratorzy w procesie sądowym pełnili funkcje:
a) zastępców procesowych
b) oskarżycieli
c) biegłych
d) protokolantów
Mianem palestry określano:
a) ogół osób zatrudnionych w wymiarze sprawiedliwości
b) osoby posiadające wykształcenie prawnicze
c) ogół osób trudniących się zawodowo zastępstwem procesowym
d) osoby pełniące różnego rodzaju funkcje w sądach szlacheckich
Przedstawiciele szlachty byli pozywani pozwem:
a) ustnym
b) pisemnym
c) ustnym i pisemnym
d) ustnym lub pisemnym, w zależności od statusu szlachcica
W miastach pozwem pisemnym pozywani byli przedstawiciele:
a) patrycjatu
b) pospólstwa
c) władz miejskich
d) wszyscy mieszczanie pozywani byli pozwem ustnym
Rekognicja była to:
a) pierwsza rozprawa w sądzie
b) opłata wnoszona przez powoda za brak stawienia się na rozprawie
c) relacja woźnego o doręczeniu pozwu, zeznawana w sądzie
d) zasada rozpatrywania pozwów według kolejności ich wpisania do ksiąg
Regestr służył do:
a) rejestrowania opłat sądowych
b) wciągania pozwów
c) zgłaszania dowodów
d) informowania o popełnieniu przestępstwa
Dylacje (odroczenia terminów) zwyczajne udzielane były:
a) za zgodą obu stron
b) na mocy decyzji sądu
c) na żądanie jednej ze stron
d) na mocy decyzji sądu po udzieleniu zgody przynajmniej przez jedną ze stron
Instytucja skrutynium polegała na:
a) przeprowadzeniu śledztwa z inicjatywy pokrzywdzonego lub instygatora
b) przyspieszeniu postępowania w razie ujęcia sprawcy na gorącym uczynku
c) zastosowaniu uproszczonej procedury w sprawach mniejszej wagi
d) selekcji przez sąd wniosków dowodowych w celu skrócenia procesu
Wyroki przedstanowcze były to:
a) postanowienia w sprawie kosztów postępowania
b) postanowienia wydawane w sprawach ubocznych w stosunku do sprawy głównej
c) wyroki co do winy, wydawane przed orzeczeniem wymiaru kary
d) wyroki sądowe przed ich ewentualnym zaskarżeniem
Przedstawienie sprawy przez powoda określano mianem:
a) repliki
b) zagruntowania sporu
c) indukty
d) gwaru
Pełny tekst stanowczego wyroku sądowego wpisywany był do:
a) sentencjonarza
b) regestru
c) księgi dekretów
d) nie był nigdzie wpisywany, tylko ustnie ogłaszany publiczne przez woźnego
Wyrok zaoczny w procesie ziemskim określano mianem:
a) niestannego
b) kontumacji
c) kondemnatki
d) kondemnaty
Trybunał Koronny zajmował się rozpatrywaniem apelacji od wyroków:
a) sądów ziemskich, grodzkich i podkomorskich
b) sądów ziemskich i grodzkich
c) sądów ziemskich, grodzkich, podkomorskich i wiejskich w królewszczyznach
d) wszystkich sądów orzekających w pierwszej instancji
Mocja była środkiem odwoławczym, który stanowił kontynuację:
a) apelacji
b) nagany sędziego
c) gravamenu
d) wznowienia procesu
Trybunał Koronny rozpatrywał mocje w stosunku do sędziów sądów:
a) ziemskich i grodzkich
b) grodzkich i podkomorskich
c) ziemskich i podkomorskich
d) ziemskich, grodzkich i podkomorskich
Przesłanką skorzystania z gravamenu była:
a) odmowa przyjęcia przez właściwego sędziego apelacji lub mocji
b) przedwczesna egzekucja wyroku sądowego
c) zbyt wysoka opłata sądowa żądana przez sąd
d) odmowa przeprowadzenia przez sąd dowodu zgłoszonego przez stronę
Do końca XVII w. podstawową przesłanką wznowienia procesu było:
a) stwierdzenie, że jako sędzia orzekała osoba nieuprawniona
b) wydanie wyroku przez niewłaściwy sąd
c) znalezienie po wydaniu wyroku nieznanych wcześniej, istotnych dokumentów
d) odwołanie przez świadka złożonych przed wydaniem wyroku zeznań
Male obtentum służyło zaskarżaniu wyroków:
a) wydanych po rozpatrzeniu apelacji
b) zaocznych
c) niestanowczych
d) w sprawach zabójstwa szlachcica
Cechą procesu inkwizycyjnego była:
a) tajność postępowania
b) ustny charakter postępowania
c) równorzędny charakter różnych środków dowodowych
d) wykonywanie przez sędziego funkcji w zakresie śledztwa i wyrokowania
Celem inkwizycji specjalnej było:
a) ustalenie faktu popełnienia przestępstwa
b) ustalenie osoby sprawcy przestępstwa (oskarżonego)
c) uzyskanie przyznania się oskarżonego do zarzucanego mu czynu
d) ustalenie świadków popełnienia przestępstwa
Najczęściej stosowanymi torturami w procesie inkwizycyjnym było:
a) przypalanie
b) wyciąganie stawów
c) głodzenie
d) trzymanie w ciemnicy
W celu uzyskania przyznania się do winy oskarżony mógł być torturowany:
a) jednokrotnie
b) dwukrotnie
c) trzykrotnie
d) nieograniczoną liczbę razy (do skutku)
Wyroki sądów szlacheckich przedawniały się po upływie od ich wydania:
a) jednego roku
b) dwóch lat
c) trzech lat
d) trzech lat i trzech miesięcy
Wobec szlachty-gołoty, niewykonującej wyroku, egzekucja polegała na:
a) orzeczeniu banicji procesowej i osadzeniu w wieży
b) konfiskacie majątku
c) odebraniu tytułu szlacheckiego
d) wydaniu zakazu piastowania urzędów
Zajazd jako forma urzędowej egzekucji wyroku był zwoływany przez:
a) szlachcica, który wygrał sprawę przed sądem
b) właściwego starostę
c) sąd, który wydał wyrok
d) sejmik deputacki
9. Etapy egzekucji przeciw szlachcie-posesjonatom następowały w kolejności:
a) rumacja, zajazd, intromisja
b) zajazd, intromisja, rumacja
c) intromisja, rumacja, zajazd
d) rumacja, intromisja, zajazd
Zakład potrójny stanowił:
a) wadium gwarantujące wykonanie wyroku przez skazanego szlachcica
b) opłatę na rzecz sądu za czynności egzekucyjne
c) karę za niepoddanie się egzekucji, w potrójnej wysokości pretensji głównej
d) karę za niepoddanie się egzekucji, w sześciokrotnej wysokości pretensji głównej
Skazanie na zapłatę zakładu potrójnego było orzekane przez sąd:
a) po odbiciu pierwszego wwiązania
b) po odbiciu drugiej próby wwiązania
c) po nieudanej próbie dokonania rumacji bez użycia siły
d) wraz ze zwołaniem szlachty w celu przeprowadzenia zajazdu
Rolę organów egzekucyjnych, przeprowadzających egzekucję, pełnili:
a) starostowie
b) instygatorzy
c) woźni sądowi
d) delatorzy
Celem egzekucji przeciw szlachcie-posesjonatom było:
a) potwierdzenie przez szlachcica przegrywającego proces słuszności wyroku
b) wejście przez stronę wygrywającą w posiadanie nieruchomości swego przeciwnika
c) uroczyste przeproszenie przez przegrywającego sprawę swojego przeciwnika
d) zaspokojenie roszczeń wygrywającego sprawę z ruchomości przegrywającego
Największe natężenie prywatnych zajazdów szlacheckich miało miejsce w:
a) II połowie XVI w.
b) I połowie XVII w.
c) II połowie XVII i I połowie XVIII w.
d) II połowie XVIII w.
Skarga w procesie granicznym wnoszona była do:
a) sądu podkomorskiego
b) sądu grodzkiego
c) starosty
d) sądu ziemskiego
Proces o zbiegłych poddanych w Rzeczypospolitej szlacheckiej był:
a) procesem windykacyjnym
b) procesem inkwizycyjnym
c) procesem kontumacyjnym
d) procesem wiejskim
Młot na czarownice był to:
a) specjalny sąd orzekający w sprawach o czary
b) najbardziej popularny traktat o czarownicach
c) przyrząd do torturowania czarownic
d) stos, na których palone były czarownice po uznaniu je za winne przez sąd
W sprawach o czary w Rzeczypospolitej szlacheckiej orzekały sądy:
a) ziemskie
b) grodzkie
c) miejskie i wiejskie
d) kościelne
W procesach o mordy rytualne oskarżenia kierowane były wobec:
a) protestantów
b) ludności żydowskiej
c) kobiet uznawanych za czarownice
d) ateistów
W Rzeczypospolitej szlacheckiej skodyfikowane zostało:
a) prawo ziemskie
b) prawo miejskie
c) prawo wiejskie
d) ani prawo ziemskie, ani miejskie, ani też wiejskie nie zostało skodyfikowane
Reforma emfiteutyczna starostw niegrodowych z 1775 r. polegała na:
a) urynkowieniu królewszczyzn przez oddawanie ich w dzierżawę za najlepszą cenę
b) wprowadzeniu opodatkowana królewszczyzn specjalnym podatkiem
c) przekazaniu królewszczyzn pod bezpośredni zarząd urzędników królewskich
d) dopuszczeniu do dzierżawienia królewszczyzn przez mieszczan
Spółkami tworzonymi w II połowie XVIII w. w oparciu o przywilej króla były:
a) spółki cywilne
b) spółki akcyjne
c) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
d) spółki komandytowe
Ogólnokrajowe prawo wekslowe ustanowione zostało:
a) na sejmie konwokacyjnym 1764 r.
b) w 1768 r.
c) w 1775 r.
d) do końca Rzeczypospolitej szlacheckiej nie zostało ono ustanowione
Według ustaw Sejmu Wielkiego rozgraniczaniem dóbr miały się zajmować:
a) sądy podkomorskie
b) komisje porządkowe cywilno-wojskowe
c) terenowi delegaci Straży Praw
d) wojewódzkie komisje graniczne
W pracach nad „Zbiorem praw sądowych” Andrzeja Zamoyskiego uczestniczył:
a) Hugo Kołłątaj
b) Stanisław Staszic
c) Józef Wybicki
d) Stanisław Małachowski
„Zbiór praw sądowych” Andrzeja Zamoyskiego:
a) został w całości odrzucony przez konserwatywną opozycję
b) został wprowadzony w ograniczonym zakresie na Litwie
c) został częściowo wprowadzony na terenie całej Rzeczypospolitej
d) stał się podstawą dalszych prac legislacyjnych
Kodeks Stanisława Augusta był:
a) projektem reform ustrojowych, przygotowanym przez stronnictwo królewskie
b) próbą kodyfikacji prawa polskiego, podjętą na Sejmie Czteroletnim
c) wydanym przez ostatniego króla dekretem sądowym w sprawie miast królewskich
d) testamentem politycznym ostatniego króla, spisanym przed trzecim rozbiorem
