Według .................. mędrzec powinien powstrzymywać się od wydawania jakiegokolwiek .................. zarówno pozytywnego jak i negatywnego o rzeczywistości.

(a)  

.................. to postawa niezajmowania stanowiska przede wszystkim w odniesieniu do problemów .................., które uznaje się za niemożliwe do rozwiązania. Agnostycyzmem można nazwać stanowisko Protagorasa, który mówi "O bogach nie mogę twierdzić ani, że istnieją, ani że nie istnieją".

(a)  

.................. oznacza niczym nie ograniczoną .................. posuniętą aż do granic bezwstydu, głoszoną i wprowadzoną w życie przez cyników celem wykazania, że zwyczaje i reguły życia Greków są czysto konwencjonalne, a więc nienaturalne.

(a)  

Naukę o aniołach (bytach niecielesnych i rozumnych, wysłannikach Boga, pośredniczących między Bogiem, a ludźmi) wprowadził (a)   .

Najbardziej radykalne sformułowanie antyhedonizm otrzymuje w etyce .................., poczynając już od Antystenesa. Ponieważ przyjemność sprawia, że człowiek staje się .................. tego, co ją wywołuje, przeto nieuchronnie znosi wolność i .................. mędrca.

(a)  

.................., czyli brak namiętności stanowi ideał moralny stoików, cyników, najradykalniejszych megarejczyków i .................. .

(a)  

.................., która oznacza nieobecność cierpienia ciała i duszy, u Epikura utożsamiana jest z przyjemnością .................., czyli najczystszym stanem przyjemności.

(a)  

(a)   oznacza to, co jest zależne od doświadczenia.

(a)   oznacza to, co jest nie zależne od doświadczenia.

(a)   to prazasada.

(a)   to cnota.

Sokrates utożsamiał cnotę z (a)   .

............. to ćwiczenie u stoików, które polega na prowadzeniu takiego życia, które zdolne jest zahartować zarówno ciało, jak i duszę na trudy nałożone przez naturę. Ćwiczenie jest więc fundamentem cnoty i możliwości osiągnięcia ............. .

(a)  

............. oznacza postawę spokoju ducha i niewzruszoności, która - według większości szkół epoki hellenistycznej - charakteryzuje mędrca. U epikurejczyków ............. utożsamiana jest przede wszystkim z przyjemnością katastematyczną i z ............., czyli nieobecnością cierpienia. U stoików - z ............., czyli brakiem namiętności.

(a)  

(a)   w filozofii starożytnej jest to doktryna ontologiczna, według której wszystko bez wyjątku jest zbudowane z atomów.

(a)   według Arystotelesa to to, co przysługuje czemuś jako takiemu, nie należąc jednak do jego istoty.

............. oznacza samowystarczalność, autonomię. Cynicy tacy jak Antystenes i ............. doprowadzili to pojęcie do skrajności.

(a)  

(a)   to bezkres.

U Arystotelesa ............. oznacza nie tylko to, do czego zmierzają działania, lecz także to, ze względu na co wszystkie rzeczy powstają i są. Cel jest zatem jedną z ............. i zasad rzeczywistości. Arystoteles utożsamia cel z ............. .

(a)  

Demiurg - u Platona boski budowniczy świata, wpatrzony w świat idei jako idealny ............. - na jego wzór kształtuje nieuformowaną materię i w ten sposób tworzy świat jako porządek. Motywem skłaniającym demiurga do działania jest ............. . Demiurg jest hierarchicznie niższy od ............. i od nich zależny.

(a)  

Zenon z Elei, przez starożytnych uważany za twórcę ............. pojął ją jako metodyczne ............. tez przeciwnika po to, by pokazać prawdziwość własnej tezy przez wykazanie sprzeczności tezy przeciwnej (forma dowodu przez sprowadzenie do absurdu).

(a)  

Sokrates wykorzystywał dialektykę przede wszystkim do celów (a)   - wychowawczych.

............. jest to sposób dochodzenia do prawdy poprzez zadawanie pytań i udzielanie odpowiedzi. Był on charakterystyczny dla dialektyki ............., który wyraźnie przeciwstawiał dialog monologowi sofistów. ............. był metodą służącą wychowaniu i zawierał mocny ładunek moralny, którego celem było zbadanie ............. po to, aby ją uzdrowić za pomocą logosu.

(a)  

............. niczego nie napisał. Słowo ............. uważał za niezdolne do oddania ducha autentycznego filozofowania.

(a)  

U Platona ............. jest najwyższą ideą, której wszystkie rzeczy zawdzięczają swój ............. i poznawalność. ............. zaś określa się istotnym atrybutem: dobry. W ten sposób nie tylko świat inteligibilny zależy od idei ............., lecz także świat zmysłowy zależy od ............. demiurga.

(a)  

U Arystotelesa ............., czyli pierwsza substancja, najwyższy Umysł, jest pięknem i ............., jest Najlepszy i dlatego właśnie pociąga cały wszechświat i ............. go jako przedmiot pragnienia i miłości.

(a)  

Plotyn utożsamia Dobro z ............. i pojmuje je jako transcendente nawet wobec Bytu i Myśli. Sokrates utożsamia Dobro z ............. .

(a)  

(a)   oznacza mniemanie, opinię.

............. to u Platona proces myślowy, który prowadzi do odkrycia tego co ............., czyli idei.

(a)  

Dualistyczna jest ta metafizyka, która przyjmuje istnienie dwóch rodzajów bytu zniszczalnego i zmysłowego oraz niezniszczalnego i (a)   . Zatem dualistą jest każdy, kto przyjmuje coś transcendentnego.

(a)   to dusza.

................... to pierwszy i najważniejszy z argumentów ................... przeciw ruchowi.

(a)  

(a)   według Platona jest to pierwszy poziom doksy, to znaczy poznanie zmysłowe skierowane na cienie i obrazy zmysłowe rzeczy.

(a)   - terminem tym oznacza się filozofię szkoły Parmenidesa założonej w Elei.

Eleaci wykluczali wszelką formę ..................., każdą postać różnicy i każdą formę ................... . Twierdzili, że zjawiska są ..................., że doświadczenie jest bezwartościowe, a wartość ma jedynie poznanie ................... .

(a)  

Platon pojmuje miłość (...................) jako siłę jednoczącą i pośredniczącą między tym co zmysłowe a ponadzmysłowe, siłę "...................". W Fajdrosie Platon łączy ................... z anamnezą, czyli metafizycznym odpomnieniem świata ponadniebiańskiego, z którego dusza się wywodzi.

(a)  

................... jest jedyną ideą, która ma ten przywilej, że jest widzialna, jest jakby prześwieceniem tego co ................... w tym co zmysłowe i dlatego rozpala duszę oraz popycha ją do wznoszenia się tam, skąd przybyła. Miłość jest więc nostalgią za ................... .

(a)