ก.        ขโมย  อ่านว่า  ขะ – โมย         

ข.        ทนาย  อ่านว่า  ทะ – นาย

ค.        ผวา  อ่านว่า  ผะ – หวา       

 ง.        แถลง  อ่านว่า  ถะ – แลง

ก.        น้ำ     โต๊ะ    ก้าง        

ข.        บิน     ขาว     หมี

ค.        เสื้อ     ป้า     น่า  

  ง.        กด     พี่     ปู่

ก.        ฯลฯ    

ข.        ฯ

ค.        ?                  

ง.        !

ก.        เด็ก – วิ่ง – เล่น 

ข.        เด็ก – เด็ก – วิ่ง – เล่น

ค.        เด็ก – ไม้ – ยา – มก – วิ่ง – เล่น

ง.        เด็ก – วิ่ง – เล่น – เด็ก – วิ่ง – เล่น

ก.        สาส์น / สาร / สาน      

ข.        ศาล / สาน / สาร

ค.        สาล / สาน / สาน   

  ง.        ศาล / สาร / สาน

ก.        แล้วสอนว่า / อย่าไว้ / ใจมนุษย์

ข.        มันแสนสุด / ลึกล้ำ / เหลือกำหนด

ค.        ถึงเถาวัลย์ / พันเกี่ยวที่ / เลี้ยวลด

ง.        ก็ไม่คด / เหมือนหนึ่งใน / น้ำใจคน

ก.        ค้นคว้า

ข.        แยกแยะ

ค.        พูดคุย  

  ง.        เปิดเผย

ก.        วิ่งหนีโดยเร็ว              

ข.        พูดแก้ตัวทันที

ค.        หลบซ่อนตัวอย่างเงียบๆ 

ง.        ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก

ก.        แม่สวมแว่นตากันแดดเพื่อทะนุถนอมสายตา

ข.        แม่เลี้ยงดูลูกอย่างทะนุถนอม

ค.        พี่ถือแก้วอย่างทะนุถนอม

ง.        ฉันล้างแก้วสะอาด

ก.        คอทองแดง   

ข.        น้ำตาตกใน

ค.        กิ้งก่าได้ทอง   

ง.        นกสองหัว

ก.        นิตยสารการเมืองการปกครอง    

ข.        หนังสือเรียนวิชาสังคมศึกษา

ค.        หนังสือพิมพ์รายวัน       

ง.        นิตยสารซุบซิบดารา

ก.        อุ๋ยอ่านหนังสือให้เพื่อนฟังในห้องสมุด

ข.        อิ๋วไม่ขีดเขียน หรือทำลายหนังสือที่ยืมเพื่อนมาอ่าน

ค.        เอ๋ไม่อ่านสมุดบันทึกส่วนตัวของโอ๋

ง.        เอกอ่านหนังสืออย่างตั้งใจ

ก.        วางรูปสระ และวรรณยุกต์ให้ถูกที่

ข.        ทำเครื่องหมายล้อมรอบคำที่เขียนผิด แล้วเขียนใหม่

ค.        เว้นระยะช่องไฟให้เท่ากัน

ง.        เขียนตัวอักษรให้ถูกต้อง

ก.        สถานที่ในเรื่อง            

ข.        ตัวละครในเรื่อง

ค.        เวลาที่เกิดเหตุการณ์     

ง.        เหตุการณ์ที่เกิด 

ก.        ใช้คำสุภาพเหมาะสม    

ข.        เขียนให้อ่านง่ายไม่กำกวม

ค.        เขียนด้วยปากกาสีแดง   

ง.        เขียนโดยใช้รูปแบบถูกต้อง

ก.        แอน คัดลอกข้อความจากหนังสืออื่นโดยไม่บอกที่มาของข้อความ

ข.        อุ้ง ตรวจทานรายงานที่เขียนเสร็จแล้วปรับปรุงแก้ไขให้สมบูรณ์

ค.        อ๋อม นำข้อมูลที่ค้นคว้ามาเขียนเรียบเรียงใหม่ด้วยภาษาของตนเอง

ง.        เอ๋ย วางแผนการเขียนรายงานก่อนจะเขียนรายงานทุกครั้ง

ก.        เรื่องสั้น   

ข.        นิทาน                  

ค.   นวนิยาย  

  ง.        ข่าวการเมือง

ก.        วางโครงเรื่อง แล้วเขียนตามโครงเรื่องที่วางไว้

ข.        เขียนอย่างตั้งใจ ไม่รบกวนผู้อื่น

ค.        เขียนลงบนพื้นที่ว่างๆ ในหนังสือของเพื่อน

ง. ถูกหมดทุกข้อ

ก.        ก้อยพูดรายงานโดยใช้ภาษาสุภาพ

ข.        ก้อยมีสื่อประกอบการพูดรายงาน

ค.        แก้มสรุปความรู้ เมื่อพูดรายงานจบ

ง.        เก๋พูดรายงานอย่างเคร่งเครียด

ก.        ก้อยตั้งใจฟังตั้งแต่ต้นจนจบ

ข.        กิ๊บจดบันทึกข้อความที่สนใจ      

ค.        ไก่ฟังแค่หัวข้อเรื่องแล้วสรุปใจความสำคัญเอง

ง.        กุ้งคิดวิเคราะห์ข้อเท็จจริงจากเรื่องที่ฟัง

ก.        แม่ดื่มน้ำหวาน                      

ข.        จุ๋มเทน้ำหวานใส่แก้ว

   ค.        ขวดน้ำหวานวางอยู่บนโต๊ะ   

ง.        ฟ้าใสให้ของขวัญแก่น้ำหวาน

ก.        ภูเขานั้นเขาเคยปีน       

ข.        อยากร้องก็ร้องไป

ค.        น้องตุ๊กรักแม่มากค่ะ   

ง.        มะม่วงสุกหมด

ก.        ท่อง   เพลง     

ข.        เป็น   ต้อง

ค.        ควร   สวย   

  ง.        ถือ   น้ำตก

ก.        แม่มีเงินน้อยกว่าป้า

ข.        ฉันมาถึงโรงเรียนก่อนเธอ

ค.        พี่อ่านหนังสืออย่างตั้งใจ

ง.        บ้านของฉันอยู่ทางภาคใต้

ก.        สารานุกรม   

ข.        พจนานุกรม

ค.        หนังสืออ้างอิง 

ง.        นวนิยาย

ก.        ดี  ดู  เด่น  เดี่ยว                   

ข.        กรอบ  กาง  กอด  กิน

ค.        ต้อง  ตรอง  ตาย  ตึก  

ง.        หมอ  หมอง  หมอก  หม้อ

ก.        ตั้งโต๊ะปฏิทิน  

ข.        หนังสือหอบเธอมา

ค.        อาหารร้านนั้นอร่อยมาก 

ง.        มโหฬารตึกสูงใหญ่

ก.        โปรดอย่าถามฉัน

ข.        อย่าเดินลัดสนาม

ค.        เห็นผิดไปแล้วหรือ        

ง.        อะไรก็ได้ตามใจเธอ

ก.        พ่อขับรถเร็ว    

ข.        พ่ออ่านหนังสือ

ค.        พ่อสวมเสื้อสีฟ้า 

ง.        พ่อเดินเล่นในสวน