การระบุตัวแปร แผ่นงานสำหรับ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 7

ให้นักเรียนทำเครื่องหมายที่แต่ละพจน์และอธิบายบทบาทของตัวอักษรแต่ละตัวก่อนที่จะทำการลดรูปหรือแก้สมการ ใช้ตัวอย่างสมการที่มีตัวแปรมากกว่าหนึ่งตัว เช่น 3x + 2y − 5 และเชื่อมโยงตัวอักษรแต่ละตัวกับปริมาณที่เปลี่ยนแปลงไปในสถานการณ์จริง

ให้โจทย์ให้นักเรียนระบายสีส่วนประกอบต่างๆ แล้วขอให้นักเรียนอธิบายเหตุผลในการเลือกสีที่ถูกต้อง นอกจากนี้ การให้โจทย์วิเคราะห์ข้อผิดพลาดสั้นๆ ก็ได้ผลเช่นกัน: แสดงชุดป้ายกำกับที่เสร็จสมบูรณ์แล้วโดยมีข้อผิดพลาดโดยเจตนาหนึ่งจุด แล้วให้นักเรียนแก้ไข

นักเรียนอาจระบุพจน์ทั้งหมด เช่น 4x ว่าเป็นตัวแปร มองข้ามตัวแปรที่มีสัมประสิทธิ์โดยนัยเป็น 1 หรือใช้ตัวอักษรสองตัวที่แตกต่างกันแทนกันได้ จึงจำเป็นต้องใช้ภาษาที่แม่นยำ: ใน 4x นั้น x คือตัวแปร 4 คือสัมประสิทธิ์ และ 4x คือพจน์

ครูสามารถใช้แบบฝึกหัดเป็นแบบทดสอบดิจิทัลบน Wayground หรือใช้ไฟล์ PDF ที่พิมพ์ได้สำหรับมอบหมายงานบนกระดาษ แบบฝึกหัดแต่ละชุดมีเฉลยคำตอบครบถ้วน และสามารถสแกนหรือบันทึกภาพที่พิมพ์แล้วเพื่อตรวจผ่านแอป Wayground for Teachers ได้

หลักสูตร Common Core คาดหวังให้นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 7 ใช้ตัวแปรในการนำเสนอและแก้ปัญหาในโลกแห่งความเป็นจริง การระบุปริมาณที่เปลี่ยนแปลงได้อย่างถูกต้องนั้นสำคัญกว่าการเขียนสมการ เช่น การใช้ h แทนชั่วโมงในความสัมพันธ์ต้นทุนรวม และเป็นการสนับสนุนการทำงานกับความสัมพันธ์เชิงเส้นในภายหลัง

ใช้ตัวเลือกคำตอบที่ลดลงสำหรับนักเรียนที่สับสนระหว่างตัวแปรกับสัมประสิทธิ์ หรือเว้นระยะห่างมากขึ้นและใช้ขนาดตัวอักษรที่ใหญ่ขึ้นเพื่อให้เข้าใจนิพจน์หลายพจน์ได้ง่ายขึ้น นักเรียนที่พร้อมจะพัฒนาทักษะต่อไปสามารถอธิบายตัวแปรในสมการที่มีปริมาณเปลี่ยนแปลงสองตัวได้

โจทย์ปัญหาในระดับชั้น ม.1 ใช้ตัวแปรในสมการหลายขั้นตอน สัดส่วน และความสัมพันธ์ในโลกแห่งความเป็นจริง นักเรียนที่สามารถระบุได้อย่างถูกต้องว่าแต่ละตัวอักษรแทนอะไร จะมีความพร้อมมากกว่าในการแปลงสถานการณ์ให้เป็นสมการ แทนที่จะเดาจากตัวเลข