ม.3 หน่วย 10

นอนหงายราบปลายเท้าสูง

นอนหงายราบบนพื้นแข็ง

นอนหงายราบบนพื้นนุ่ม

นอนหงายราบศีรษะต่ำ

ให้ตบหลังเด็กแรงๆ 3 ครั้ง หากไม่หลุดออกให้ทำให้ อาเจียน

จับเท้าเด็กทั้งสองข้าง ห้อยศีรษะลง แล้วตบหลัง เพื่อให้สำลักและไอออกมา

ใช้มือล้วงคอให้ลึกที่สุดเพื่อหยิบเศษวัสดุออกมา

ให้ยืนโก่งคอเพื่ออาเจียนเศษวัสดุออกมา

ผู้ป่วยที่มีอาการหัวใจวาย

ผู้ป่วยที่ถูกไฟฟ้าช็อต

ผู้ป่วยที่สำลักควันไฟ

ผู้ป่วยที่จมน้ำ

อัมพาต

หัวใจวาย

เบาหวาน

ความดันโลหิตสูง

รูม่านตาขยาย หรือมีอาการชัก

คลำชีพจรข้างๆ ลำคอได้

ฟังเสียงหัวใจไม่ได้

ตัวซีดและเขียว

เปิดทางเดินหายใจ

ช่วยหายใจ

ผายปอด

นวดหัวใจ

การฟังเสียงขอความช่วยเหลือจากผู้ป่วย

การสัมผัสลมหายใจบริเวณจมูกและปากของผู้ป่วย

การฟังเสียงลมหายใจบริเวณจมูกและปากของผู้ป่วย

การสังเกตการเคลื่อนไหวของทรวงอกของผู้ป่วย

ผู้ป่วยที่มีอาการบาดเจ็บในปาก หรือในเด็กเล็ก

ผู้ป่วยที่มีอาการบาดเจ็บน้อย

ผู้ป่วยที่เป็นผู้สูงอายุ

ผู้ป่วย

ไม่ควรให้เกิน 10 นาที หลังหัวใจหยุดเต้น

ไม่ควรให้เกิน 7 นาที หลังหัวใจหยุดเต้น

หลังจากหัวใจหยุดเต้น 5 นาที

ภายในเวลา 5 นาที

เพราะเส้นเลือดที่นิ้วหัวแม่มือมีน้อย รับความรู้สึกได้ช้า

เพราะนิ้วหัวแม่มือมีผิวสัมผัสที่หยาบ รับความรู้สึกได้น้อย

เพราะนิ้วหัวแม่มือมีขนาดใหญ่ ไม่เหมาะในการจับชีพจรในส่วนที่แคบๆ

เพราะเส้นเลือดที่นิ้วหัวแม่มือเต้นแรง อาจทำให้สับสนกับชีพจรของตนเองได้